Αν μ΄αγαπάς κι είν’ όνειρο - AllYou.gr

Search

Αν μ΄αγαπάς κι είν’ όνειρο

Να, δείτε μας τα Χριστούγεννα, δείτε πόσο μας φέρνουνε κοντά. Δεν πιστεύουμε πια σε τίποτα, σε κανέναν θεό, ούτε καν σε μας τους ίδιους, πιστεύουμε μόνο σ΄έναν ροδαλό, αστείο, δωρατζή Άγιο- Βασίλη που κάνει «χοχοχό» κάθε φορά που τον φωτογραφίζουν.  

03 Δεκεμβρίου 2015

Είδα ένα όνειρο απόψε. Εφιάλτες δε βλέπω, αλλά αυτό έμοιαζε πράγματι κάπως δυσοίωνο, τοποθετημένο σ΄ένα δυστοπικό (νέα λέξη) κοντινό μέλλον. Ένα μέλλον σχεδόν σημερινό. 

Ήμουνα, λέει, στη Νέα Υόρκη, που δεν ήταν ακριβώς η Νέα Υόρκη κι εγώ δεν ήμουν ακριβώς μέσα της. Την κοιτούσα από μακριά, από μια αχανή γειτονική έρημο με γαλάζια άμμο. Ο ουρανός ήτανε μωβ του δειλινού (χαμένη λέξη) κι ήμασταν σ΄ένα  καταφύγιο στη μέση του τίποτα, άνθρωποι τυλιγμένοι με χρωματιστές, μεξικάνικες κουβέρτες. Και ατενίζαμε τους ουρανοξύστες που λαμπύριζαν σαν χριστουγεννιάτικοι, τα φώτα τους χόρευαν στα μικροσκοπικά τους παράθυρα, μέχρι που έγινε μια έκρηξη και κάποιοι από αυτούς κατέρρευσαν. 

Νιώσαμε τη γεύση της γυάλινης σκόνης τους και ξέραμε ποιοι πάτησαν το κουμπί, όμως δε συλλαβίσαμε τ΄όνομά τους, από τρόμο και δεισιδαιμονία. Την άλλη στιγμή ήρθαν κοντά μας οι πρόσφυγες των ουρανοξυστών, όσοι επέζησαν από τις εκρήξεις. Όχι Αμερικανοί, ούτε δυτικοί, ούτε ακριβώς λευκοί. Άντρες, γυναίκες και μικρά ήταν, από «εκείνες» τις χώρες, ξένοι αλλά περίπου οικείοι πια- τους έχω δει, σκέφτηκα. Τους έχω δει στις φωτογραφίες του Μπεχράκη και στα σπλαχνικά βίντεο του facebook, κάποιοι φοράνε τζιν και έχουνε smartphones, οπότε μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τη μεξικάνικη κουβέρτα μου. 

Μίλησα μ΄έναν από αυτούς. Ήτανε νέος, με σκοτεινά μαλλιά και μαύρα μάτια, με δύο παιδιά και δυο γυναίκες, και μου ομολόγησε στη γλώσσα μου πως τη μία δεν την αγαπούσε πια. Θα την αφήσω, μου είπε, δεν το ξέρει αλλά θα την αφήσω, έχω την άλλη, θα βρω και τρίτη να μου κάνει ακόμα δυο γιους. Δεν θυμάμαι τον τρόπο που θα την άφηνε, όμως θυμάμαι ότι μου φάνηκε άκαρδος και λυπήθηκα. Ορίστε, είπα, αυτοί οι άνθρωποι δεν αγαπούν όπως εμείς-σίγουρα θ’ αγαπούν, αλλά αλλιώς. Πώς αγαπάτε, άραγε; αναρωτιόμουν, πείτε μου και θα σας μάθω πώς αγαπάμε εμείς, γιατί αγαπάμε καλύτερα. 

Να, δείτε μας τα Χριστούγεννα, δείτε πόσο μας φέρνουνε κοντά. Δεν πιστεύουμε πια σε τίποτα, σε κανέναν θεό, ούτε καν σε μας τους ίδιους, πιστεύουμε μόνο σ΄έναν ροδαλό, αστείο, δωρατζή Άγιο- Βασίλη που κάνει «χοχοχό» κάθε φορά που τον φωτογραφίζουν. Κι όμως αγκαλιαζόμαστε σφιχτά, επετειακά και χαρωπά κάτω από χρυσά λαμπιόνια και χιόνι ψεύτικο, ψωνίζουμε παθιασμένα και στολίζουμε μ΄εμμονή, κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι βιτρίνες μας αναβοσβήνουν κραυγάζοντας «Αγάπη!» και, ξέρετε, περνάμε τέλεια μεταξύ μας  πιπιλώντας κουραμπιέδες μπροστά στη φωτιά.

Ξύπνησα στα πρόθυρα μιας ακόμα έκρηξης, στα σύνορα της ερήμου και του κρεβατιού μου, ξέροντας ότι κι εμείς, που τόσο σωστά ξέρουμε να αγαπάμε, έχουμε ξεχάσει ένα μωρό ολομόναχο στη φάτνη του.

jFwPqz0S9io{/videobox}

Photo credit: Suzanne Heintz

Hot αυτή τη στιγμή!

ΣΧΕΣΕΙΣ

Αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά του σεξισμού

Η μειωτική συμπεριφορά απέναντι στις γυναίκες, «καλύπτει» ψυχικές ανισορροπίες, υποστηρίζουν Αμερικανοί ειδικοί.
ΜΟΔΑ

Aυτές είναι οι καλύτερες μίνι τσάντες της αγοράς

Όσο πιο μικρές, τόσο το καλύτερο!
BEAUTY TIPS

5 tips για τέλειες μπούκλες

Έτσι θα διατηρήσεις τις μπούκλες σου άψογες πρωί-βράδυ!
ΔΙΑΤΡΟΦΗ

6 τροφές που είναι καλύτερο να τρως με τη φλούδα

Ξύσε (την), φάε και κερδίσε, τονίζουν οι διατροφολόγοι.
ΕΓΩ

Γιατί δεν πρέπει να μιλάς στον προϊστάμενό σου για το στρες

Νέα έρευνα αποκαλύπτει τη γκρίζα ζώνη στη σχέση σου με το αφεντικό σου.
FASHION TRENDS

5 χρωματικοί συνδυασμοί για να δοκιμάσεις τώρα

Τα αντίθετα έλκονται να ξέρεις…