10 βιβλία που αγαπήσαμε και σου προτείνουμε να διαβάσεις  - AllYou.gr

Search

10 βιβλία που αγαπήσαμε και σου προτείνουμε να διαβάσεις 

Αναγνωστικές εμπειρίες που μάς συγκίνησαν, μας ταξίδεψαν, μας έκαναν να μη θέλουμε να ξεκολλήσουμε από μια σελίδα. Τις μοιραζόμαστε μαζί σου, οι άνθρωποι του allyou.gr, για να σου δώσουμε ιδέες για φέτος το καλοκαίρι.

28 Ιουλίου 2017

Τα βιβλία που μας αγγίζουν προσθέτουν στη ζωή μας ρυθμό, συναίσθημα και τροφή για σκέψη, ιδιαίτερα τις ράθυμες καλοκαιρινές ώρες. Η επιλογή των αναγνωσμάτων που βάζουμε στις βαλίτσες των διακοπών είναι, λοιπόν, σπουδαία υπόθεση. Με αυτό το σκεπτικό, καθένας από την ομάδα του allyou.gr επέλεξε και σου προτείνει από ένα βιβλίο που τον σημάδεψε. Που είναι, από μόνο του, ένας συναρπαστικός προορισμός του νου.

Αγγελική Ν.: «Τρυποκάρυδος, του Tom Robbins, εκδ. Αίολος. Είναι η πιο απίθανη ιστορία αγάπης που έχω διαβάσει, γιατί είναι και δεν είναι ρομαντικό, γιατί “Οι παράνομοι είναι τα ανοιχτήρια κονσέρβας στο σουπερμάρκετ της ζωής” και “γιατί αγαπάμε ελεύθερα και τσάμπα” (αγαπημένες φράσεις από το βιβλίο)!».

Αλεξάνδρα Π.: «Αλκυονίδες μέρες, της Ευτυχίας Γιαννάκη, εκδ. Ίκαρος. Το διαβάζω αυτές τις μέρες και δίχως να έχω φτάσει στην τελευταία σελίδα, παρακάμπτω τον κανόνα μου "αν δεν φτάσεις στην τελευταία σελίδα, δεν έχεις άποψη". Πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα, για το 2ο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας, με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο. Δεν έχω διαβάσει το πρώτο, αλλά αυτό κανένα ρόλο δεν παίζει στο να απολαμβάνω κάθε αχτίδα των αλκυονίδων. Υπάρχει ένας φόνος, εννοείται, κι ένας αστυνόμος με άλυτα οικογενειακά θέματα, που καλείται να εξιχνιάσει το έγκλημα ενώ την ίδια στιγμή ρίχνει φως στον ίδιο τον εαυτό του.
Μου κάνει εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας καταγράφει τις λεπτομέρειες στα πράγματα, τα σκηνικά, το περιβάλλον, αλλά κυρίως το πώς παρακολουθεί στενά τις μύχιες σκέψεις των ηρώων της. Σαν να τους ανοίγει τον εγκέφαλο με ένα νυστέρι και έτσι, χειρουργικά, να αφαιρεί κάθε σκέψη από το μυαλό τους. Υποκλίνομαι».

Γωγώ Κ.: «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν, της Λάιονελ Σράιβερ, εκδ. Μεταίχμιο. Στις διακοπές αποφασίζω ευκολότερα να διαβάσω βιβλία με "δύσκολο" θέμα. Η χαλαρή διάθεση και το φως του καλοκαιριού λειτουργούν κάπως σαν ψυχικές δικλείδες ασφαλείας. Ένα από αυτά, που με σημάδεψε, ήταν το Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν – έχει γίνει και ταινία με την Τίλντα Σουίντον. Δεν διστάζει να εξερευνήσει και τις πιο σκοτεινές πτυχές της μητρότητας, καθώς αφηγείται, από την πλευρά της μητέρας, την ιστορία ενός εφήβου που αποφασίζει να αιματοκυλήσει το σχολείο του, μια ιστορία ακραία αλλά δυστυχώς όχι εξωπραγματική. Το διακριτικό χιούμορ που διαπερνά την αφήγηση κάνει την έκπληξη: χωρίς να την ευτελίζει, ελαφραίνει το συναισθηματικό φορτίο του αναγνώστη. Ένα μεγάλο σε έκταση μυθιστόρημα αλλά σε pocket size έκδοση, δηλαδή και χορταστικό και εύκολο για μεταφορά στην τσάντα της παραλίας».
 

kevin.jpg
 

Ιωάννα Ν.: «Γκαγκάριν, του Πέτρου Τατσόπουλου, Εκδόσεις Οξύ. Μου αρέσει η γραφή του Τατσόπουλου. Μου αρέσει και ο λόγος του, όμως το "Γκαγκάριν" το αγόρασα από περιέργεια. Όλοι μιλούσαν γι’ αυτό. Ήθελα να καταλάβω το γιατί! Στην αρχή, στις πρώτες σελίδες, αισθάνθηκα πως δεν με αφορά. Πολύ γρήγορα, όμως, με κέρδισε. Ίσως γιατί μ' έκανε να νιώθω πως βλέπω σινεμά! Τον κόσμο του Γκαγκάριν, εγώ δεν τον έχω ζήσει. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, όμως, είχα την αίσθηση πως μπήκα μαζί με όλους τους ήρωές του σ' ένα χαρμάνι. Μ' έφεραν πολύ κοντά σε μια Ελλάδα που όχι μόνο δεν ήξερα, αλλά και δεν φανταζόμουν. Το αγάπησα το "Γκαγκάριν" και γι’ αυτό σου λέω να το διαβάσεις. Γιατί είμαι σίγουρη πως θα το αγαπήσεις κι εσύ».

Κέλλυ Ν.: «The Rum Diary, του Hunter S. Thompson, εκδ. Penguin Books. Δεν είμαι αυτό που λένε "βιβλιοφάγος". Είμαι οπτικός τύπος. Με τραβάει η εικόνα πάρα πολύ και μου δημιουργεί ένα σωρό συναισθήματα. Παρόλα αυτά, το “The Rum Diary” μου δημιούργησε ό,τι θα μπορούσε να μου προσφέρει μια ταινία στην μεγάλη οθόνη. Εικόνες απίστευτες στο μυαλό, που δεν περίμενα ποτέ ότι μπορεί να μου προκαλέσει ένα μυθιστόρημα. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ήμουν “hooked” σε αυτόν τον αλκοολικό, αφοριστικό και μεθυστικό κόσμο του Hunter S. Thompson και του παθητικού χαρακτήρα του, Paul, που ξαναβρίσκει τελικά πνοή για τη ζωή μέσα σε ένα απαγορευμένο love story. Βέβαιη επιτυχία της πλοκής που μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά αβέβαιη η εξέλιξη των χαρακτήρων μέχρι την τελευταία πρόταση του μαγνητικού αυτού μυθιστορήματος».
 

rum.jpg
 

Λένα Γ.: «Το κλαρινέτο, του Βασίλη Αλεξάκη, εκδ. Μεταίχμιο. Το πρώτο βιβλίο του Αλεξάκη που διάβασα ήταν το Τάλγκο. Θρυλικό βιβλίο (που έγινε και μαγική ταινία). Το βρήκα υπέροχο. Γεμάτο τρυφερότητα αλλά κι ένα γλυκόπικρο χιούμορ. Το Κλαρινέτο είναι το δεύτερο βιβλίο του που διαβάζω. 
Ξεκινώντας το, έψαχνα να βρω τον Αλεξάκη που αγάπησα στο Τάλγκο. Λάθος μου. Ανακάλυψα ένα "νέο" Αλεξάκη. Με μια καινούρια αθωότητα, έναν καινούριο τρόπο να λέει αλήθειες, να μιλάει για πράγματα που πονάνε, αλλά και που δίνουν ελπίδα κι αισιοδοξία. Κι αυτός, ο καινούριος Αλεξάκης μου άρεσε πιο πολύ...».

Μαριέτα Χ.: «Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά, του Αύγουστου Κορτώ, εκδ. Πατάκη. Είναι το βιβλίο που προτείνω σε όποιον μου ρωτάει τι θα μπορούσε να διαβάσει στην παραλία και να μην ψυχοπλακωθεί. Εγώ, το διάβασα σε μια ξαπλώστρα και γέλαγα μόνη μου. Συχνά. Και δυνατά. Ακόμα έχει άμμο στις σελίδες του».
 

korto.jpg
 

Μελίνα Α.: «Σάνσετ Παρκ, του Paul Auster, εκδ. Μεταίχμιο. Ήμουν ανάμεσα στους τυχερούς που όταν ο Πωλ Όστερ, πριν τρία χρόνια, ήρθε στην Αθήνα (στη Στέγη Γραμμάτων) για να μιλήσει για τα βιβλία του, την Αμερική του, τη λογοτεχνία, τους ανθρώπους, τις ιδέες του, το σήμερα, ήμουν εκεί! Αναγνώστριά του φανατική, δεν θα μπορούσα να λείπω... Και νιώθω τυχερή που τον άκουσα.
Είναι πολύ σημαντικός συγγραφέας. Ποιητικός και ταυτόχρονα ρεαλιστής, και βαθιά μοναχικός. Κι αν τώρα σου λέω να πάρεις δικό του βιβλίο μαζί σου στις διακοπές είναι γιατί αυτός ο αθεράπευτα Νεοϋορκέζος συγγραφέας, πέρα από το ότι μπορεί να είναι το ίδιο έντονος και γοητευτικός και όταν γράφει και όταν μιλάει, θα σε κάνει να περάσεις καλά με τον εαυτό σου!
Αν διαλέξεις το "Σάνσετ Παρκ", είμαι σίγουρη πως μαζί με τους ήρωες θα κάνεις κι εσύ ένα ταξίδι συναρπαστικό και παράξενο, ενώ παράλληλα θα κινείσαι ανάμεσα στο αστείο και το σοβαρό, το πραγματικό και το φανταστικό, την τρυφερότητα και το μυστήριο, το σήμερα και το χθες. Ο Όστερ, που πιστεύει πως "το πραγματικό είναι πάντα παραμυθένιο", που γράφει με τρόπο "ενστικτώδη, σχεδόν οργανικό" και που αγαπάει τα "εκ βαθέων", θα γίνει ο φίλος σου του καλοκαιριού. Καλή ανάγνωση!

Νικολέττα Σ.: «Βαρκάρισσα της χίμαιρας, της Αλκυόνης Παπαδάκη, εκδ. Καλέντης. “Εγώ τα είχα βρει μια χαρά με τη ζωή. Γίναμε κολλητάρια και τα περνούσαμε περίφημα. Πήγαινα ως εκεί που μ' έπαιρνε. Για να χαίρομαι. Κι αν είχα κέφι, προχωρούσα ως εκεί που δεν μ' έπαιρνε'' (διαβάζω σε ένα απόσπασμα): Συνειδητοποιημένες αλήθειες, καθαρές σκέψεις παρουσιάζονται μέσα από ένα αβίαστο, γεμάτο ευαισθησία γράψιμο».

Σοφία Π.: «Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι, του Μένιου Σακελλαρόπουλου, εκδ. Ψυχογιός. Με συγκλόνισε, γιατί ήταν τόσο ζωντανή η αφήγηση που ένιωθα να γίνομαι κομμάτι της ιστορίας!».
 

keria.jpg


 



Ακολούθησε το allyou στο Instagram!