"Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ" ;

... ή ποιός δεν φοβάται να ζήσει χωρίς ψευδαισθήσεις;

Βασιλεία Μαξακούλη

Μια στάλα νερού είναι τόσο ισχυρή, που μπορεί να καταπιεί τρομακτικούς ουρανοξύστες, να αγκαλιάσει βιομηχανίες, δάση και ψυχές καθαρές ή νόθες. Ένα ανοιχτό κουτί από αέρα δημιουργεί σύννεφα και φέρνει λίγο πιο κοντά τους ζεστούς ανθρώπους. Μια μουτζούρα στην πόρτα μιας τουαλέτας ίσως γεννήσει έναν τίτλο εμβληματικό, που συνοδεύει μια παράσταση ξεχωριστή. Ένα καρτούν θα αποτελούσε την έμπνευση του. Ποιος να το φανταζόταν; Ο κόκκος έφερε την αμμουδιά.

  Ο Έντουαρντ Άλμπυ περπατούσε ένα κρύο βράδυ για να αντλήσει λίγο σκοτάδι και να ξεκουραστεί από την έντονη ακτινοβολία της ημέρας. Το αεράκι, που στην αρχή τον συντρόφευε και χάιδευε τις σκέψεις του, τώρα επιθετικό κι ορμητικό ήθελε να τον σπρώξει μακριά, χωρίς να είναι το ίδιο έτοιμο να τον αφήσει. Κι έτσι, μπαίνει σε ένα μπαρ. Σε ένα διάλειμμα ανάμεσα στις διακριτικές γουλιές του ποτού του, οδεύει προς την τουαλέτα. Κάπου εκεί, χάνονται οι προβληματισμοί που έφερναν θύελλα στο στομάχι του και σφυροκοπούσαν τα πλευρά του. Ο τοίχος έγραφε “Who’sAfraidoftheBigBadWolf?’’. Ένα τραγούδι από τα «3 γουρουνάκια» αποκρυστάλλωσε μια σκέψη που τον ταλάνιζε καιρό. Πόση ανάγκη έχουμε τις ψευδαισθήσεις; Ο λύκος αντικαταστάθηκε για να μας φέρει την παράσταση: “Who'sAfraidofVirginiaWoolf?”
  Από το 1962 στη Νέα Υόρκη, έπλευσε μα βραβεία Tony, DramaCritic’sCircle και Oscar , ταξίδεψε στον κόσμο κι έφτασε στην Ελλάδα το 1965 και στο θέατρο Αθηνών 54 χρόνια αργότερα. To 1966, ο Mike Nichols, σκηνοθέτησε την κινηματογραφική μεταφορά, με τον Richard Burton και την Elizabeth Taylor ένα διάσημο ζευγάρι, θρυλικό για τις συζυγικές του αψιμαχίες. Η ταινία απέσπασε δύο Όσκαρ. Βαριά ιστορία, δυναμικό παρόν. Ζευγάρι θα πει ενιαίος μαχητής, δύο εύστροφοι πόλοι που έλκονται και παράγουν ενέργεια σε ένα μεγάλο σύστημα.



  Είσαι σε ένα σαλόνι. Φαντάζεσαι χαλάρωση, λίγη τηλεόραση, κάποιο ζεστό ρόφημα κι ήπια κουβέντα. Άσε με να σε βγάλω λίγο από το πλέγμα της συνήθειας σου. Ο καναπές σου γίνεται πυρηνικό όπλο, το ποτό ζαλίζει την σοβαροφάνεια και το ψέμα απομακρύνεται μαζί με το σκοτάδι, που χάνεται με τον ερχομό του πρωινού ήλιου. Δύο ζευγάρια παγιδεύονται σε λαβύρινθο, που τα ίδια δημιούργησαν. Ο χάρτης της εξόδου μάλλον χάθηκε ή δεν θεωρήθηκε απαραίτητος στην αρχή. 
 Ο Τζωρτζ (συνταξιούχος καθηγητής πανεπιστημίου) κι η Μάρθα (κόρη πρύτανη) θέτουν τους κανόνες και παρασύρουν τα πιόνια τους στο μπερδεμένο παζλ τους. Παντρεμένοι πάνω από είκοσι χρόνια κι η υποτίμηση έχει αγκιστρωθεί στις φλέβες τους. Η καρδιά άρχισε να υπολειτουργεί, όπως κι η δεξιά μεριά του εγκεφάλου, αυτή που φέρει φαντασία, όνειρα, συναίσθημα κι ελπίδα. Τα πιόνια τους τα κάλεσαν έπειτα από προσταγή του πατέρα πως πρέπει να τα φροντίζουν. Το ορυχείο σπάει πέτρα πέτρα, η αλήθεια ξεπροβάλλει όλο και πιο καθαρά. Οι ρόλοι μένουν ίδιοι σε ένα παιχνίδι ξεγύμνωσης, μα ο κύκλος έχει μπερδευτεί κι οι παράλληλες γραμμές γέρνουν για να ακουμπήσουν. Καμιά αλλαγή στο τώρα, στο αντίκρισμα στο παρόν, πολλές αλλοιώσεις στον καθρέφτη. Το νερό δεν έχει τώρα δύναμη να τις διαλύσει, άρπαξαν το γυαλί και κόλλησαν για πάντα. Κάποτε ζούσαν σε ομίχλη, τώρα αποδέχτηκαν πως είναι απλώς σημάδια σε ένα μονοπάτι από τριαντάφυλλα.

 

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Κοστούμια: Μαρία Κοντοδήμα
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Στέλλα Ψαρουδάκη - Νίκος Μανουσάκης
Επιμέλεια προγράμματος: Νίκος Μανουσάκης
Παραγωγή: Κάρολος Παυλάκης                                                                           

 

Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Μάρθα:  Μαρία Πρωτόπαππα
Τζωρτζ: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Χάνι: Ντάνη Γιαννακοπούλου
Νικ: Προμηθέας Αλειφερόπουλος

 

Στο θέατρο "Αθηνών"

 

About us

allYOU

Φρέσκο (ολόφρεσκο), δικό σου (καταδικό σου) site:
allyou.gr. Δηλαδή όλη εσύ, όλα εσύ. Όλα για σένα, όλα από σένα.

Ποιοι είμαστε

Top

Σου αρέσει αυτό που διάβασες;

Ακολούθησέ μας στα social. Κάνε κλικ σε ένα από τα εικονίδια!