Γιατί οι μαμάδες κάνουμε παρέα άλλες μαμάδες;

Διαβάζω σε κάτι έρευνες ότι η εξέλιξη της φιλίας σε έναν άντρα και σε μια γυναίκα, όταν γίνονται γονείς, είναι παντελώς διαφορετική. Θα ήθελα να πω δυο λόγια στους επιστήμονες, που θα μπορούσαν απλά να με ρωτήσουν αντί να χάνουν τον χρόνο τους άσκοπα.

Κοιτάξτε πώς έχουν τα πράγματα όταν γινόμαστε μαμάδες. Αρχίζουμε να απαρνούμαστε αναγκαστικά τα ωραία καφέ και μπαρ και συχνάζουμε σε παιδότοπους και παιδικές χαρές. Εκεί που συχνάζουν και άλλες μαμάδες, που δεν τις ξέρουμε αλλά μια, δυο, τρεις, γνωριζόμαστε και τα λέμε. Τα μαμαδίστικα.

Επιπλέον, νιώθουμε μια ασυναίσθητη ανάγκη να επικοινωνούμε με άλλες μαμάδες για να ανταλλάσσουμε απόψεις και εμπειρίες. Και γιατί οι άλλες μαμάδες μπορούν να μας καταλάβουν. Δεν ισχύει πάντα, αλλά έχεις κάποιες πιθανότητες. 

Και όταν το παιδί σου πάει σχολείο, γνωρίζεις τις μαμάδες των συμμαθητών του, πας σπίτια τους, έρχονται στο δικό σου, βρίσκεστε σε πάρτυ και ω, ναι, και πάλι στις παιδικές χαρές και στα θεματικά πάρκα.

Και έτσι οι φιλίες σου αλλάζουν και κάνεις κυρίως παρέα με άλλες μαμάδες. Και ίσως παραμελείς και λίγο τις άλλες φίλες σου, που ακόμα δεν έχουν αποκτήσει παιδί και μπορούν να ξενυχτάνε ακόμα. Οι άτιμες.

Και πού είναι, λοιπόν, οι άντρες; Με χαρά διαπιστώνω ότι ολοένα και περισσότεροι πάνε πλέον στις παιδικές χαρές. Όλοι οι άλλοι όμως πάνε για καφέ με τους κολλητούς τους, βλέπουν τον θρύλο ή την πανάθα, πάνε για σουβλάκια, καλοπερνάνε με λίγα λόγια ή μπορεί και να πηγαίνουν για φαγητό με τα παιδιά από το γραφείο. 

Το γεγονός πάντως είναι ότι τις φιλίες τους τις διατηρούν γιατί έχουν ακόμα και τώρα που έγιναν μπαμπάδες ελεύθερο χρόνο. Και μόνο που το γράφω, έξαλλη γίνομαι.