Χάρισέ μου ένα βιβλίο

Υπέροχες επιλογές για μαγικά, ατμοσφαιρικά Χριστούγεννα

Λένα Γρηγορίου

O Iταλός Umberto Eco ήταν που, 75τόσα χρόνια πριν,  έλεγε: «Μου φτάνει που ξέρω να διαβάζω, γιατί έτσι μαθαίνω αυτά που δεν ξέρω, ενώ όταν γράφω, γράφω μόνο αυτά που ξέρω ήδη».

Εγώ πάλι, κάθε φορά που αρχίζω να διαβάζω ένα καινούργιο βιβλίο, δεν έχω παρά μόνο μια προσμονή και μια γλυκιά περιέργεια και μια επιθυμία να φύγω και να ταξιδέψω μακριά και να χαθώ στις λέξεις και τις σελίδες του. Κι αν για κάποιον φίλο ή φίλη, ή πρόσωπο αγαπημένο θέλω να νιώσει όπως εγώ, τότε το μόνο που κάνω είναι να του κάνω δώρο αυτό όλο το «κουβάρι»! Μ' άλλα λόγια, να του χαρίσω ένα βιβλίο.

«Το αρχείο των χαμένων παιδιών», της Valeria Luiselli


 

Διάλεξέ το για σοφιστικέ φίλους και συγγενείς και κυρίως για ανθρώπους που ποντάρουν στις ανατροπές ζωής

Aν, όπως λέει μια παλιά αραβική παροιμία «ένα βιβλίο είναι ένας ολόκληρος κήπος στην τσέπη σου», τότε η 35χρονη Valeria Luiselli με το «Αρχείο των χαμένων παιδιών» βάζει στις παλάμες μας τις αυλές, τους κήπους, τα σοκάκια, τις λεωφόρους, τους ήχους και τις εικόνες ενός κόσμου ολόκληρου. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου, ένιωσα πως εδώ όλα είναι συναρπαστικά. Γιατί έχει μια αλλιώτικη γοητεία και ορμή η γραφή της Luiselli,  η γραφή, η αφήγηση, ο ειρμός είναι σαν να εγκαινιάζουν μια καινούργια σχολή μυθιστορήματος... Το βιβλίο είναι υποψήφιο για βραβεία, κι έχει θεωρηθεί ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2019. Κι έχουν μια τόσο αλλιώτικη ορμή και γοητεία ο λόγος και η σκέψη της Luiselli. Αναμειγνύοντας κείμενα, ήχους και εικόνες, συγκινεί και καθηλώνει τον αναγνώστη της.

Μια οικογένεια, στα πρόθυρα της διάλυσης, ξεκινά ένα ρόουντ τριπ από τη Νέα Υόρκη στην Αμερικανική Δύση. Καθώς ταξιδεύουν σε περιοχές που άλλοτε ήταν τμήματα του Μεξικού, η ιστορία τους διασταυρώνεται με τις ιστορίες άλλων ταξιδιών – ιδίως των χιλιάδων παιδιών που περνούν από την Κεντρική Αμερική στις ΗΠΑ χωρίς χαρτιά, σε μια προσπάθεια να δραπετεύσουν από τη φτώχεια και τη βία.

Τέσσερις άνθρωποι –μητέρα, πατέρας και τα παιδιά τους από προηγούμενους γάμους, ένα δεκάχρονο αγόρι κι ένα πεντάχρονο κορίτσι ζουν το τελευταίο τους διάστημα μαζί ως οικογένεια, αφού το ζευγάρι αποφασίζει να ακολουθήσει χωριστούς δρόμους. Και οι δύο δουλεύουν ως ραδιοφωνικοί παραγωγοί – ο άντρας συλλέγει υλικό ηχογραφώντας τα πάντα, η γυναίκα φτιάχνει ντοκιμαντέρ. Στην παρούσα φάση της ζωής τους, τα ενδιαφέροντά τους αποκλίνουν, ο άντρας θέλει να καταγράψει όλους τους χαμένους ήχους της χώρας των Απάτσι, ανασυνθέτοντας ένα χαμένο παρελθόν, η γυναίκα θέλει να καταγράψει την ιστορία των ασυνόδευτων παιδιών-μεταναστών που φτάνουν στις ΗΠΑ. Έτσι, φεύγουν από τη Νέα Υόρκη κατευθυνόμενοι προς το Νέο Μεξικό και την «Απατσερία», τη χώρα των Απάτσι, γνωρίζοντας ότι αυτό θα είναι το τελευταίο τους ταξίδι μαζί.

Με απλή γλώσσα, άμεσο ύφος, εξαιρετικά ζωντανό κείμενο που μεταφέρει την αίσθηση της υπαρξιακής μοναξιάς, της αγάπης, της ελπίδας και της απελπισίας, η Μεξικανή συγγραφέας, λυρικά και ανθρώπινα καταγράφει και διηγείται εμπειρίες, συναισθήματα, διαδρομές, ρωγμές στις σχέσεις, φωνές, μουσικές.

Δημιουργεί «κουτιά» και «αρχεία» και «φακέλους», «ηχητικούς χάρτες», όλα απολύτως προσωπικά, ταξιδεύει και σε παίρνει μαζί της όχι μόνο στην «Απατσερία», αλλά και στην πιο μικρή και κρυφή γωνιά της ψυχής της.

Είπαν πως είναι η διάδοχος του Μπόρχες και του Μάρκες. Δίκαια. Θα σου χαρίσω το βιβλίο της αυτά τα Χριστούγεννα. Για να το διαπιστώσεις και γιατί έχεις κι εσύ μεξικάνικη ψυχή. Και είσαι των δρόμων, των εξερευνήσεων και των ψαγμένων συναισθημάτων, αγαπημένη, ταξιδιάρα μου φίλη...

Υ.Γ. Μόλις τελειώσεις το βιβλίο, περιμένω τα δικά σου «κουτιά», «αρχεία», «φακέλους». Εννοείται και φωτογραφίες και σημειώματα και «ηχητικούς χάρτες».

«Θέα Ακρόπολη», της Λουκίας Δέρβη

 

Ιδανικό δώρο για urban lovers, για ορκισμένους hipsters του κέντρου, για νοσταλγούς της δεκαετίας του '90.

«Πάντα ανοιχτές οι πόρτες, κανόνας. Α, και δώσε στην υπεύθυνη ορόφου αναφορά. Έτοιμο το 715. Τα λέμε κάτω».  Μέσα από τις σελίδες του «Θέα Ακρόπολη», η συγγραφέας Λουκία Δέρβη  επιχειρεί μια  μοναδική ματιά, πίσω απ τα καλογυαλισμένα τζάμια του μεγάλου ξενοδοχείου Athens Excelsior στην πλατεία Συντάγματος.

Μεταφερμένο στην ευζωία των  90’ς, με ανοιγμένη τέρμα την κοινωνική ψαλίδα η συγγραφέας διασχίζει τις παχιές ιταλικές μοκέτες, ανοίγει τις λαδοπράσινες ολομέταξες κουρτίνες, χαϊδεύει τις βελούδινες πολυθρόνες,  μυρίζει το λεμόνι στα μπουκαλάκια απ' τα γαλλικά αφρόλουτρα και καταφέρνει να υφάνει  ένα υπέροχο κολάζ  ανθρώπων, συναισθημάτων. Οι  κολλαριστοί ρεσεψιονίστ, οι καλοφτιαγμένες καμαριέρες, οι θυρωροί με τις εντυπωσιακές στολές τους, όλοι δηλώνουν παρών σε μια παράσταση που παίζεται  καθημερινά στο ξενοδοχείο ενώ είναι στην αναμονή οι έρωτές τους, οι δαίμονές τους, οι οικογενειακές τους ιστορίες.

Μια μαγική εικόνα της Αθήνας ιδωμένη από το παράθυρο του δωματίου στον έβδομο όροφο ενός luxury ξενοδοχείου με θέα την Ακρόπολη. Αυτόματα όμως και μια ρεαλιστική εικόνα όλο συναίσθημα, με μια εισβολή στα δωμάτια, στον προσωπικό χώρο των πελατών και στις ιδιωτικές τους στιγμές, παράλληλη με τις ζωές των υπαλλήλων.

Δεκάδες πρόσωπα να διαγράφουν πορείες στα καλογυαλισμένα μάρμαρα του ξενοδοχείου, ανάμεσα στους οποίους και αρκετοί επώνυμοι πελάτες, και να ζωντανεύουν μαζί με το προσωπικό του ξενοδοχείου έναν απίστευτο σύγχρονο καμβά.

«Η επιστροφή», της Πέρσας Κουμούτση

 

Καλή επιλογή για vintage lovers, για παθιασμένους με τα παιχνίδια της Ιστορίας και τις παράλληλες αλήθειες

Στις 220 σελίδες του «Η επιστροφή», ιδέες και γεγονότα, επιθυμίες και φιλοδοξίες, χαρακτήρες και θέσεις, πάθη και μυστικά συγκρούονται μέσα από τις σχέσεις του Αλέξανδρου, της Δάφνης, του Παντελή, της Μαριάννας. Δυο πόλεις, η Αθήνα και το Βερολίνο, και μια εποχή, το τέλος της δεκαετίας του '30, είναι το «σκηνικό» τους.
Για να επαναστατήσουν ή να παραιτηθούν, για να ερωτευτούν και να παραδοθούν, για να αντιληφθούν ή να ξεχάσουν, για να μείνουν μαζί ή να χωρίσουν. Όλα στο φως κι ας θέλει τόση αλήθεια από μεριάς τους. Παρελθόν και παρόν αντιμέτωπα ή παράλληλα, για να πάει παρακάτω η ζωή του καθενός τους.

Άνθρωποι που ασφυκτιούν σε συνθήκες που γίνονται ολοένα και πιο αντίξοες και παράλογες. Περιχαρακωμένοι στον δικό τους μικρόκοσμο, στα προσωπικά τους τραύματα και πάθη, αδυνατούν να αντιδράσουν, και κατρακυλούν ολοένα σε έναν κόσμο δίχως νόημα. Κι αυτό είναι το δράμα τους. Οι µεταβάσεις από τον ένα τόπο στον άλλο είναι συντονισµένες με τα ιστορικά γεγονότα, και το ιδεολογικό υπόβαθρο των χαρακτήρων που συμμετέχουν στην ιστορία.

Θεσσαλονίκη, παραμονές του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου: Ο Αλέξανδρος επιστρέφει στη γενέτειρά του ύστερα από χρόνια παραμονής στο Βερολίνο καταβεβλημένος από τη ματαίωση των προσωπικών και επαγγελματικών του φιλοδοξιών. Η επιστροφή του θα σημαδευτεί από τη σύγκρουση και την αναμέτρησή του με τον αδελφό του και το κοινό τους παρελθόν. 

Η «Επιστροφή» διαβάζεται απνευστί. Σε κάνει κομμάτι της, σε αναγκάζει να μπεις στο παιχνίδι, να πάρεις θέση, να παθιαστείς, σχεδόν, για να καταλήξεις  (γι' άλλη μια φορά) στην παραδοχή ενός κόσμου που αλλάζει και μαζί του αλλάζεις κι εσύ.

Μην την αγοράσεις την «Επιστροφή». Θα σου την κάνω δώρο εγώ.  Για όλους αυτούς τους λόγους που σου 'λεγα στην αρχή. Και γιατί αγαπάς την Ιστορία και τις ιστορίες...

«Έλα να με βρεις», του André Aciman

 

Iδανικό δώρο για αμετανόητους οδοιπόρους της αγάπης, για  εραστές της κλασσικής μουσικής αλλά και της Ρώμης

Σε αυτή τη μαγευτική εξερεύνηση του καλειδοσκόπιου του έρωτα, ο συγγραφέας του παγκόσμιου μπεστ σέλερ Να με φωνάζεις με τ'όνομα σου  (εκδόσεις Μεταίχμιο 2018) επιστρέφει στους  περίπλοκους και  γοητευτικούς του χαρακτήρες σε ένα βαθιά ρομαντικό, φιλοσοφικό sequel, το «Έλα να με βρεις», ακολουθώντας τους δεκαετίες μετά την πρώτη τους συνάντηση.

Κανένα μυθιστόρημα στην πρόσφατη μνήμη μας δεν έχει μιλήσει πιο δυναμικά στους σύγχρονους αναγνώστες σχετικά με τη φύση της αγάπης από ό,τι το σπαραχτικό και υποβλητικό Να με φωνάζεις με τ'όνομα σου. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2007, και το υποδεχτήκαμε  ως «ένα ερωτικό γράμμα, μια επίκληση στον έρωτα».  Έχοντας διαβάσει μεγάλο μέρος του έργου του Aciman, βρίσκω ότι το γράψιμό του είναι ενδιαφέρον και λαμπερό σε ίσα μέρη. Ενώ  είναι θαυμαστή  η κομψότητα της πεζογραφίας που υπηρετεί και η πολυπλοκότητα των χαρακτήρων του, οι δημιουργίες του σπάνια φαίνονται ρεαλιστικές, μιλώντας με έναν δικό του τρόπο για τον έρωτα, όπου όλοι, ανεξάρτητα από την ηλικία ή την περίσταση, είναι εξοικειωμένοι στενά με την κλασική μουσική και τη φιλοσοφία. Η αγάπη βρίσκεται στην καρδιά των βιβλίων του, αλλά ως έννοια και όχι ως πραγματικότητα. Κανείς σε ένα μυθιστόρημα του Aciman δεν δοκιμάζει μερικά ραντεβού  και να δει μετά πώς τα πράγματα λειτουργούν. Αντ’ αυτού γνωρίζουν από την πρώτη αλληλεπίδρασή τους ότι προορίζονται να είναι μαζί, ανακαλύπτοντας την αυθεντικότητα των συναισθημάτων  τους.

Ο Aciman είναι σήμερα ο μάστερ  της ευαισθησίας, της λεπτομέρειας και των συναισθηματικών αποχρώσεων που είναι κι ο πυρήνας του πάθους. Το «Έλα να με βρεις» μας φέρνει πίσω στον μαγικό κύκλο ενός από τα μεγαλύτερα σύγχρονα ρομάντζα για να μας θέσει επιτακτικά αυτή τη φορά το ερώτημα  αν στην πραγματικότητα η αληθινή αγάπη πεθαίνει.

«Μακάρι όλα να πάνε καλά», της Carolina Setterwall

 

Χάρισέ το σε όσους τους αρέσει να παθιάζονται, να εθίζονται με τις σελίδες ενός βιβλίου.

Πόσο σε αφορά η ζωή μιας γυναίκας:  Στο «Μακάρι όλα να πάνε καλά» η ζωή της Καρολίνας, μιας νέας γυναίκας με ένα μωρό (τον Ίβαν) και σύντροφο (τον Άκσελ)  που αποφασίζει να ανοίξει την καρδιά της, να πει την αλήθεια της για εκείνη, για τη μητρότητα, για την απώλεια, για τον έρωτα, για την αγάπη, για τα δύσκολα, τα τρυφερά, τα ανθρώπινα, τα απροσδόκητα, τα δεδομένα.

Το μείγμα είναι εκρηκτικό, ξεχωριστό, απόλυτα γυναικείο. Και σε αφορά και σε ενδιαφέρει, αποφασίζω για σένα! Ξέρω πως αγαπάς τις δυνατές αυτοβιογραφίες με ύφος άμεσο και ευθύ που δημιουργούν την αίσθηση ότι ο αφηγητής (η αφηγήτρια, στην περίπτωσή μας) είναι διάφανος και σε μετατρέπει, σχεδόν, σε ωτακουστή.

Σουηδικό μυθιστόρημα, ντεμπούτο για τη συγγραφέα Καρολίνα Σέτερβαλ (Carolina Setterwall), το «Μακάρι να πάνε όλα καλά», είναι άμεσο, αφοπλιστικό, εθιστικό – μια σύγχρονη ερωτική ιστορία και μια ιστορία σπαρακτικού πένθους.

Ενώ θηλάζει τον γιο της, η Carolina ξαφνικά παίρνει ένα μέιλ από τον σύντροφό της, τον Aksel, που καταγράφει τους κωδικούς του υπολογιστή του καθώς και άλλες πρακτικές πληροφορίες για την περίπτωση που πεθάνει. Η Carolina αρχικά ανησυχεί, έπειτα όμως ενοχλείται – χαρακτηριστική συμπεριφορά του συντρόφου της, που δεν φημίζεται για τον συναισθηματισμό του. Ο Aksel κλείνει το μήνυμά του με τη φράση: Μακάρι όλα να πάνε καλά! (που είναι και ο τίτλος του βιβλίου). Πέντε μήνες αργότερα, πεθαίνει.

H Carolina Setterwall αφηγείται, σε πρώτο πρόσωπο, πώς ερωτεύτηκε τον περίπλοκο και ακαταμάχητο Aksel, και τους αφόρητους μήνες αφότου τον βρήκε νεκρό στο κρεβάτι ένα πρωί. Είναι τριάντα ετών, ελεύθερη, και αναζητά τη σταθερότητα όταν γνωρίζει τον Aksel σ’ ένα πάρτι. Μια παθιασμένη πρώτη συνάντηση οδηγεί σε ολόκληρους μήνες φλερτ με την Carolina να πασχίζει να καταλάβει πού βρίσκεται. Ερωτεύονται. Εκείνος  χρειάζεται τον χρόνο του για να προσαρμοστεί στις καταστάσεις. Εκείνη προχωρά σαν οδοστρωτήρας, ανυπομονώντας να περάσει η σχέση τους στο επόμενο βήμα – να πάνε διακοπές μαζί, να συζήσουν, να πάρουν γάτα, να κάνουν παιδί.

Στην αφήγηση της ερωτικής ιστορίας τους παρεμβάλλονται οι μαύροι μήνες που ακολουθούν τον ξαφνικό θάνατο του Aksel, με την Carolina, χήρα στα τριάντα έξι της και μόνη μητέρα, να προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της. Παρότι ο Aksel πέθανε από φυσικά αίτια, η Carolina είναι πεπεισμένη ότι τον σκότωσε, πιέζοντάς τον διαρκώς να βγει έξω από το στοιχείο του, να ζήσει σε έναν ρυθμό με τον οποίο ένιωθε άβολα. Οι ενοχές τυλίγονται σαν μαύρο φίδι στην ιστορία της Carolina, που βρέθηκε να ξυπνάει μέσα σ’ έναν εφιάλτη για τον οποίο ήταν απολύτως απροετοίμαστη. Όταν στη ζωή της έρχεται ένας νέος έρωτας ορμητικός σαν παλιρροϊκό κύμα, η Carolina πιάνει τον εαυτό της να γίνεται κλειστή και κουμπωμένη όπως ήταν άλλοτε ο Aksel. Οι όροι έχουν αντιστραφεί. Μπορεί η Carolina να ξαναγαπήσει – και με ποιο κόστος;

Το μυθιστόρημα της Σέτερβαλ είναι η απόλυτη απεικόνιση της αγάπης και του πένθους. Ο τρόπος που αφηγείται δύο ιστορίες σε μία, είναι δυνατός ως και καθηλωτικός. Κυρίως γιατί είναι ανυπόκριτος και ειλικρινής. Συχνά και ανελέητος.

Αν, σου λέω πως αξίζει να το διαβάσεις είναι για την τρυφερότητα, την τόλμη, τη γενναιότητα, την ανθρωπιά του.

Χαίρομαι που θα το χαρίσω σ' εσένα τη βιβλιοφάγο, τρυφερή φίλη μου, του απροσδόκητου και του αναπάντεχου.  Θα σε ξετρελάνει.

 

 

 

About us

allYOU

Φρέσκο (ολόφρεσκο), δικό σου (καταδικό σου) site:
allyou.gr. Δηλαδή όλη εσύ, όλα εσύ. Όλα για σένα, όλα από σένα.

Ποιοι είμαστε

Top
0
Shares

Σου αρέσει αυτό που διάβασες;

Ακολούθησέ μας στα social. Κάνε κλικ σε ένα από τα εικονίδια!

0
Shares