Θες να μειώσεις την κορτιζόλη; Θα σου πω ένα κόλπο, πάρε σκύλο! Το να τον χαϊδεύεις ελαττώνει το στρες

Πιθανότατα έχεις δει αυτό το στιγμιότυπο στον δρόμο — ή ίσως το έχεις ζήσει ο ίδιος. Κάποιος περπατά βιαστικά, αλλά μόλις εμφανιστεί ένας σκύλος κοντά του, κόβει ρυθμό. Ρωτά ευγενικά τον κηδεμόνα αν μπορεί να τον χαϊδέψει και, λίγα δευτερόλεπτα μετά, συνεχίζει με ένα χαμόγελο που μοιάζει να «ελαφραίνει» την ημέρα.

Όσο συνηθισμένη κι αν φαίνεται αυτή η κίνηση, δεν είναι απλώς μια χαριτωμένη συνήθεια. Ερευνητές την έχουν εξετάσει συστηματικά, γιατί πίσω από το χάιδεμα ενός σκύλου φαίνεται να ενεργοποιείται ένας σαφής βιολογικός μηχανισμός που συνδέεται με το στρες.

Τι συμβαίνει στον οργανισμό όταν πλησιάζουμε έναν σκύλο

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν αντιμετωπίζει έναν σκύλο ως «ουδέτερο» ερέθισμα. Από την οπτική επαφή και μετά, μπορούν να ενεργοποιηθούν διαδικασίες που σχετίζονται με τη σύνδεση και τη φροντίδα.

Σε αυτό το πλαίσιο αναφέρεται συχνά η ωκυτοκίνη, η ορμόνη που συνδέεται με τη δημιουργία δεσμών και την προσκόλληση. Μελέτες για τη σχέση ανθρώπου-ζώου έχουν περιγράψει ότι χαρακτηριστικά όπως η έκφραση του προσώπου και η προθυμία για επαφή μπορούν να ενισχύσουν την επιθυμία μας να πλησιάσουμε και να αγγίξουμε.

Έτσι, το να σταματά κανείς για να χαϊδέψει έναν σκύλο δεν χρειάζεται να ερμηνευτεί ως ιδιοτροπία. Μπορεί να ιδωθεί ως μια αντίδραση που «κουμπώνει» σε νευροβιολογικές οδούς σχετικές με την ασφάλεια, τη σύνδεση και τη ρύθμιση της έντασης.

Η έρευνα με 249 φοιτητές και το ξεκάθαρο αποτέλεσμα για την κορτιζόλη

Η πιο απτή ένδειξη για το πώς η επαφή με ζώα επηρεάζει το στρες προέρχεται από μια τυχαιοποιημένη δοκιμή στο Washington State University, με 249 φοιτητές. Στόχος ήταν να εξεταστεί αν το άγγιγμα, η παρατήρηση ή ακόμη και η απλή έκθεση σε εικόνες ζώων μπορεί να αλλάξει μετρήσιμα τους δείκτες στρες.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: μία ομάδα που είχε άμεση σωματική επαφή με σκύλους και γάτες, μία ομάδα που παρατηρούσε άλλους να αλληλεπιδρούν με τα ζώα, μία ομάδα που έβλεπε φωτογραφίες των ίδιων ζώων και μία ομάδα που βρισκόταν σε λίστα αναμονής.

Το αποτέλεσμα ήταν συγκεκριμένο: μόνο όσοι ήρθαν σε άμεση σωματική επαφή παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης μετά την παρέμβαση. Η κορτιζόλη είναι από τους βασικούς ορμονικούς δείκτες του στρες, και η πτώση της αποτελεί μια καθαρή, αντικειμενική ένδειξη ότι το σώμα μετακινήθηκε σε πιο ήπια κατάσταση διέγερσης.

Αντίθετα, η παρατήρηση της αλληλεπίδρασης ή η προβολή φωτογραφιών δεν έφερε αντίστοιχη μεταβολή. Με άλλα λόγια, η διαφορά δεν ήταν το «θέαμα» ενός χαριτωμένου ζώου, αλλά η πραγματική επαφή.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί το πρακτικό στοιχείο: σύμφωνα με τα ευρήματα, περίπου δέκα λεπτά άμεσης επαφής ήταν αρκετά για να φανεί η αλλαγή. Αυτό ενισχύει την ιδέα ότι ο παράγοντας-κλειδί είναι το άγγιγμα — όχι μια γενική, αόριστη αίσθηση ευχαρίστησης.

Μπορεί να σε ενδιαφέρει

Διάβασε ακόμα

Πώς να κάνετε τον σκύλο σας να μυρίζει όμορφα χωρίς μπάνιο