Γιατί πρέπει να βιώνεις στο φουλ ό,τι νιώθεις

Είμαι θετικός άνθρωπος και μου αρέσει να βρίσκω πάντα το καλό σε ένα λιβάδι με αγκάθια. Θα τσιμπηθώ, θα πονέσω, θα δακρύσω, αλλά σίγουρα στο τέλος της ημέρας θα ξέρω γιατί πέρασα μέσα από αυτό το λιβάδι και όχι από το άλλο με τα ηλιοτρόπια.

Πάντα υπάρχει λόγος. 

Μου αρέσει η χαρά της ζωής. Αλλά ξέρω ότι δεν θα υπήρχε χωρίς τις στιγμές λύπης, χωρίς τη θλίψη, την απώλεια, τη στεναχώρια. 

Αυτό που προσπαθώ είναι να μετριάσω τις δύσκολες στιγμές, πράγμα φυσικά πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητές μου, αλλά το προσπαθώ ειλικρινά. 

Γιατί στα λέω αυτά; Γιατί βλέπω ότι πολλές φορές, όταν νιώθεις λυπημένη, έχεις τύψεις. Θέλεις να είσαι συνεχώς σαν φωτό στα σόσιαλ. Όλα χαρούμενα, όλα ιδανικά. Ουτοπία. 

Ξέρεις τι λένε οι ειδικοί για τις στιγμές που είμαστε δυστυχισμένες; 

Να το ζήσουμε. Να το βιώσουμε. Να το κατανοήσουμε.

Να νιώθουμε στο φουλ κάθε συναίσθημα την ώρα που έρχεται και μας βρίσκει και να μην προσπαθούμε να το διώξουμε μακρυά. 

Αυτό, λένε, η αποδοχή δηλαδή του κάθε συναισθήματος, μας δίνει περισσότερες πιθανότητες να ευτυχίσουμε. Το πιστεύω ακράδαντα. Εσύ;