Κάντου ένα αδερφάκι, μη γίνει κακομαθημένο

Έχω ένα παιδί. Ένα παιδί μόνο. Όχι μοναχό. Απλά δεν έχει αδέρφια. 

Μα, γιατί δεν κάνεις άλλο ένα, μου λένε συχνά. Τι θέλεις; Να γίνει κακομαθημένο;

Ας αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι είμαι 46 ετών. Και όχι, δεν θέλω άλλο παιδί. Και να σου πω και κάτι; Δεν είναι το μοναχοπαίδι μου κακομαθημένο.

Ο μόνος λόγος που θα έκανα δεύτερο παιδί θα ήταν για να έχει όταν μεγαλώσει αυτό το μοίρασμα, το τόσο ξεχωριστό, που δεν συγκρίνεται με καμιά φιλία. Δεν συνέβη, όλα καλά.

Εξάλλου, ακόμα και οι έρευνες έρχονται να αποδείξουν ότι δεν είναι κανόνας τα μοναχοπαίδια να γίνονται κακομαθημένα.   

Όχι πως δεν το βλέπουμε και γύρω μας, αλλά κακομαθημένα γίνονται τα παιδιά γιατί οι γονείς τους τα μεγαλώνουν με λάθος μέθοδο. Με λάθος τρόπο. Χωρίς όρια, δίχως κανόνες, ανεξέλεγκτα. 

Και αυτός ο τρόπος δεν κάνει ένα παιδί μόνο κακομαθημένο. Το κάνει έναν μελλοντικά δυστυχισμένο ενήλικα. Με ή χωρίς αδέρφια.