Σεξ & ευχαρίστηση: Μελέτη αμφισβητεί τις πεποιθήσεις σχετικά με το «χάσμα της λίμπιντο» μεταξύ ανδρών και γυναικών

Η νεαρή ενήλικη ζωή - αυτή η κρίσιμη χρονική περίοδος γύρω στις ηλικίες 17 και 18 - συχνά φέρνει μια σειρά από πρωτιές: την πρώτη φορά που ζουν μακριά από το σπίτι, τον πρώτο έρωτα και, για πολλούς στον δυτικό κόσμο, την απόφαση να κάνουν σεξ για πρώτη φορά. Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι οι εμπειρίες σε αυτό το κρίσιμο χρονικό πλαίσιο, μπορούν να έχουν αντίκτυπο που διαρκεί για δεκαετίες.

Δυστυχώς, στην περίπτωση του σεξ για τις νεαρές γυναίκες, αυτή η πρώτη φορά δεν είναι πάντα ευχάριστη και αυτές οι αρχικές αρνητικές εμπειρίες έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην επιθυμία μιας γυναίκας να κάνει σεξ μέχρι την ενηλικίωση, διαπίστωσαν ερευνητές του UTM.

«(Είναι μια εποχή που) κάνουν αυτό που είναι αναμφισβήτητα το χειρότερο σεξ της ζωής τους», λέει η Diana Peragine, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο τμήμα ψυχολογικών και εγκεφαλικών επιστημών του UTM, η οποία είναι η κύρια συγγραφέας μιας εργασίας για το θέμα.

Η μελέτη –που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Personality and Social Psychology Review–εξερευνά γιατί υπάρχει ένα «χάσμα στη λίμπιντο» μεταξύ των δύο φύλων και αμφισβητεί την μακροχρόνια ιδέα ότι οι γυναίκες έχουν λιγότερη σεξουαλική επιθυμία από τους άνδρες λόγω της εξέλιξης ή των ορμονών.

Σε αντίθεση με τις τρέχουσες διαδεδομένες πεποιθήσεις, η έρευνα δείχνει ότι οι αρνητικές πρώιμες εμπειρίες των γυναικών είναι αυτές που εξηγούν την έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ στην ενήλικη ζωή τους.

Κατά τη διεξαγωγή της μελέτης, οι καθηγητές ψυχολογίας του Peragine και του UTM, Emily Impett και Doug VanderLaan, συγκέντρωσαν περισσότερες από 300 επιστημονικές μελέτες, κριτικές και εκθέσεις που εκτείνονται από την ψυχολογία έως τη δημόσια υγεία σχετικά με τις πρώιμες εμπειρίες με το σεξ και το ενδιαφέρον για αυτό μετά.

Χρησιμοποιώντας αυτό το σύνολο ερευνών, ανέπτυξαν το Μοντέλο Βιοαναπτυξιακών Ευκαιριών Μάθησης και Αποτελεσμάτων, το οποίο, σύμφωνα με την Peragine, συνδέει τις πρώτες μας εμπειρίες με το σεξ με το ενδιαφέρον μας για αυτό ως ενήλικες.

Προσφέρει μια νέα προοπτική για το χάσμα των φύλων στη σεξουαλική επιθυμία, εντοπίζοντάς το στο «χάσμα ευχαρίστησης» μεταξύ γυναικών και ανδρών που είναι πιο έντονο όταν κάνουν σεξ για πρώτη φορά και όταν ο εγκέφαλος είναι πιο ευαίσθητος για να μάθει μαθήματα από αυτό.

«Όπως ακριβώς ο εγκέφαλος του βρέφους αναμένει να αποκτήσει εμπειρία με τη γλώσσα και τα στοιχεία προσκόλλησης και είναι προετοιμασμένος να μαθαίνει από αυτές τις εμπειρίες, έτσι και εμείς βρήκαμε στοιχεία ότι ο εγκέφαλος (κατά την αναδυόμενη ενήλικη ζωή) είναι προετοιμασμένος να μαθαίνει από την εμπειρία του σεξ και αυτά τα μαθήματα μπορεί στην πραγματικότητα να είναι διαρκή», λέει η Peragine.

Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν μια «τέλεια καταιγίδα» αρνητικών εμπειριών κατά τη διάρκεια του πρώτου σεξ σε αυτή την ευαίσθητη περίοδο, λέει η Peragine.

Περιγράφουν το σεξ ως επώδυνο παρά ως ευχάριστο, είναι πιο ευαίσθητες για το σώμα τους, είναι πιο πιθανό να χάσουν φιλίες και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, εγκυμοσύνη, αποβολή και μαιευτικές επιπλοκές - για να αναφέρουμε μερικές, λέει.

Αλλά επειδή ο εγκέφαλος είναι προετοιμασμένος να μαθαίνει από αυτές τις πρώιμες συναντήσεις, η Peragine και οι συνάδελφοί της έχουν αναγνωρίσει αυτή τη φορά ως ένα παράθυρο ευκαιρίας για σεξουαλική εκπαίδευση.

Προς το παρόν, λέει, τα προγράμματα σεξουαλικής εκπαίδευσης συχνά επικεντρώνονται σε πληροφορίες όπως το σεξ χωρίς συναίνεση και η αντισύλληψη. Αλλά η επικοινωνία γύρω από την ευχαρίστηση –πώς να την ζητήσετε, να την υποστηρίξετε και να την διορθώσετε– εξακολουθεί να λείπει, ιδιαίτερα για τις γυναίκες.

Ενώ τα μαθήματα για την εφηβεία συχνά επικεντρώνονται στην ευχαρίστηση για τους άνδρες, όπως τα υγρά όνειρα και οι στύσεις, λέει ότι το επίκεντρο για τις γυναίκες είναι η έμμηνος ρύση.

«Η παράλειψη της γυναικείας σεξουαλικής ευχαρίστησης από το πρόγραμμα σπουδών χρησιμεύει ως ένα δικό της μάθημα για το ποιος δικαιούται την ευχαρίστηση - και χρησιμεύει επίσης ως υπενθύμιση ότι η δίκαιη και ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση εξακολουθεί να λείπει για τις γυναίκες, ακόμη και στις σύγχρονες καναδικές τάξεις», λέει, προσθέτοντας ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει αναγνωρίσει τη σεξουαλική ευχαρίστηση ως ανθρώπινο δικαίωμα.

«Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση πρέπει πραγματικά να διασφαλίσει την πλήρη και ισότιμη άσκηση αυτού του δικαιώματος, συμπεριλαμβανομένων των ίσων ευκαιριών για σεξ που είναι ευχάριστο και επιθυμητό».

Η Peragine προσθέτει ότι τα ερευνητικά ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους επαγγελματίες υγείας να κατανοήσουν ότι η χαμηλή σεξουαλική επιθυμία στις γυναίκες μπορεί να προέλθει από τις αρχικές τους εμπειρίες με το σεξ – και όχι από ένα ορμονικό ή ιατρικό πρόβλημα.

«Τα ευρήματά μας γενικά εγείρουν την πιθανότητα ότι οι δυσκολίες σεξουαλικής επιθυμίας που αντιμετωπίζει έως και το 55% των γυναικών μπορούν να αποδοθούν στις πρώτες και λιγότερο ισότιμες εμπειρίες τους με το σεξ», λέει.

«(Ίσως) είναι κάτι εξωτερικό που αποκτάται μέσω άνισης εμπειρίας και όχι κάτι έμφυτο».

Πηγή: Phys.org - News and Articles on Science and Technology

Διάβασε ακόμα

Πώς να αυξήσεις τη libido σου ακόμα και σε περιόδους έντονου stress