Κέντρο - απόκεντρο!

Είμαι κι εγώ παιδί του κέντρου. Εκείνου του κέντρου που ζει στις παρυφές, που αγαπάει την κίνηση και την κοσμοσυρροή, ξέρει όμως να κρατάει και κάτι για τον εαυτό του, μακριά από την πολλή φασαρία και την ένταση της Πανεπιστημίου, της Σταδίου ή της πλατείας Συντάγματος. Με λίγα λόγια, ξέρει πως να κρατάει ισορροπίες. 

Γι' αυτό αυτή τη Δεύτερα θα πάρω το ποδήλατο μου και θα διασχίσω τον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου με κατεύθυνση το Ηρώδειο. Το καλοκαίρι τελειώνει και αυτή είναι μία από τις τελευταίες μας ευκαιρίες να απολαύσουμε μία συναυλία σε ένα από τα ομορφότερα θέατρα της πόλης - πιθανότατα του κόσμου ολόκληρου. 

Εκεί θα αγοράσω τα εισιτήρια για τη νέα όπερα του Rufus Wainwright που έρχεται για μία μόνο παράσταση στην Αθήνα, αύριο Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου. Ο διάσημος τραγουδοποιός, που έχει ξανακάνει προσπάθειες πάνω στον τομέα της κλασικής σύνθεσης έγραψε την «Prima donna», εμπνευσμένη από την Μαρία Κάλλας, ένα έργο φιλόδοξο (με ιστορία η οποία δεν είναι απόλυτα fiction) για το comeback μιας μεγάλης, αλλά παροπλισμένης ντίβας που ερωτεύεται έναν δημοσιογράφο. Η «Prima donna» προγραμματιζόταν αρχικά για τη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης, όμως δεν τα βρήκαν, κι έτσι η πρεμιέρα έγινε το καλοκαίρι του 2009 στο Palace Theatre του Μάντσεστερ.

Μέχρι σήμερα το έργο αυτό δεν έχει δισκογραφηθεί/βιντεοσκοπηθεί κι εδώ κι ενάμιση χρόνο ο Wainwright έχει απευθυνθεί στη fanbase του, μέσω του PledgeMusic, για να βρεθούν πόροι για τη δισκογράφησή του. Στο Ηρώδειο θα ακούσουμε αποσπάσματά του με τρεις λυρικούς τραγουδιστές, ενώ παράλληλα θα έχουμε μια «οπτικοποίησή» του με ένα φιλμ με εικόνες της Μαρίας Κάλλας το οποίο έχουν φτιάξει ο Francesco Vezzoli σε συνεργασία με τη φωτογράφο Cindy Sherman. Η συναυλία κορυφώνεται στο δεύτερο μέρος, με τον ίδιο τον Rufus Wainwright σε ένα best of από τραγούδια του (αλλά και δια­σκευές), τα οποία χαρακτηρίζουν τη σημασία του ως σύγχρονου καλλιτέχνη αλλά και ως ανθρώπου που απορρίπτει τις παντός είδους συμβάσεις. 

Μετά από αυτή τη σύντομη στάση που μας ανοίγει την όρεξη για την επόμενη μέρα, ίσως η...όρεξη να μας έχει ανοίξει γενικά. Γι' αυτό το λόγο θα κατευθυνθούμε με τα πόδια μέχρι το Μεταξουργείο και συγκεκριμένα μέχρι το εστιατόριο «Πόλλυ» (Λεωνίδου 80), που είναι μεν νέα άφιξη αλλά δεν είναι κιόλας. Κι αυτό γιατί ο ιδιοκτήτης του, Γιώργος Ηλιού, μετά από έξι χρόνια μετονόμασε το εστιατόριο από «Polly Maggoo» σε «Πόλλυ», κλείνοντας έναν κύκλο με sauce Hollandaise και Café de Paris κι ανοίγοντας έναν καινούργιο με ταραμοσαλάτα με χαρουποπαξίμαδα, ρεβίθια φουρνιστά στο πήλινο, μπακαλιαράκι ψητό με βραστές πατάτες, σοφρίτο με πλιγούρι και διάφορα άλλα μικρά πιατάκια με ντόπιο χαρακτήρα, που πλέον δίνουν τον τόνο της κουζίνας και κάνουν παρέα σε κρασί, τσικουδιά, σούμα, ούζα και τσίπουρα από διάφορα σημεία της Ελλάδας. 

Κι αφού γνωρίσουμε τις νέες ελληνικές γεύσεις του «Πόλλυ», η βόλτα συνεχίζεται προς Πετράλωνα. Εκεί, στο γνωστό στέκι με τα μπαράκια και τις πολυσύχναστες καφετέριες κοντά στην πλατεία Μερκούρη, έχει ανοίξει από πέρυσι το υπέροχο Eπί της Δεξαμενής ( Ιολάου 29 & Δεξαμενής 1), ένα πανέμορφο μπαράκι με βερολινέζικο αέρα, το οποίο βγάζει και τραπεζάκια έξω στο όμορφο μπαλκόνι του και σερβίρει καφέ από νωρίς, καλά ποτά (με μόλις 5€) και φανταστικά κοκτέιλ – αν πας κι εσύ να δοκιμάσεις οπωσδήποτε το… τσιπουράτο Παν.Τσιμπ., θα με θυμηθείς.