Η Πλάκα, η Φοντάνα ντι Τρέβι και ο Οίκος Fendi!

Εδώ, στα σκαλοπάτια, στο ανηφορικό στενό, στην Πλάκα, θα με βρεις πολλές φορές. Άλλοτε καθημερινές κι άλλοτε τις Κυριακές, που η περίφημη Μνησικλέους βουλιάζει από κόσμο. Εδώ αισθάνομαι κάπως... χύμα και ρομαντικά. Ο χρόνος σταματά και θαρρείς πως βρίσκεσαι σε άλλο τόπο. Ίσως σε ένα κυκλαδίτικο νησί. Ίσως στη δεκαετία του 70. Ή και σε κάποια ταινία της Φίνος. Τα σουβενίρ, τα μικρά ταβερνάκια, τα παραδοσιακά καφενεία, οι γλάστρες γεμάτες βασιλικό, τα γιασεμιά, τα ξύλινα τραπεζάκια.. Και το βράδυ, αυτά τα υπέροχα σπίτια παλιάς αρχιτεκτονικής, φωτίζονται ακόμα και από τα αστέρια. Εδώ, στην Πλάκα, ο νέος και ο ηλικιωμένος εξομοιώνονται. Η ψυχή, βλέπεις, γαληνεύει με την ίδια μαγεία.  

Παίρνω το μικρό μαξιλάρι και κάθομαι στα σκαλιά. Καμιά φορά μπορεί να έχει πιάσει τη θέση μου η μασκότ του Γιασεμιού, η κεραμυδόγατα, μα μου την παραχωρεί όλο ευγένεια. Και ξέρεις, δεν με πειράζει που είναι χαμηλά. Θα νιώσεις κι εσύ τόσο άνετα, σαν να είσαι στο σπίτι σου. Άλλωστε, τι έχουν τα «χαμηλά»;  Όλοι από κάπου ξεκινάνε!  

Παραγγέλνω το κλασικό: διπλός ελληνικός καφές, μέτριος με μαύρη ζάχαρη και φυσικά, κάτι του ταψιού. Στο Γιασεμί (Μνησικλέους 23), θες δεν θες, η μύτη σου θα σπάσει από τις μυρωδιές όσων ψήνονται υπομονετικά και βγαίνουν στο ταψί. Εγώ λαχταρώ πάντοτε τις χωριάτικες πίτες του και το κέικ. Εσύ αν θες μπορείς να διαλέξεις κάτι από το μενού της ημέρας. Περί ορέξεως... 

Τα πρωινά τα πράγματα εδώ είναι πιο ήσυχα. Θα διαβάσω, λοιπόν, την εφημερίδα μου κι έπειτα θα ανοίξω το τάμπλετ μου για να σερφάρω. Εθισμός, το ξέρω! Δε νοείται ημέρα χωρίς διαδικτυακή αναζήτηση. Είναι και το socializing στη μέση. Πλέον είναι πιο πιθανό να μιλήσεις με την κολλητή σου μέσα από ένα προσωπικό προφίλ παρά πίνοντας έναν καφέ μαζί της. 

Χα! Δες εδώ σύμπτωση. Με το που ανοίγω την οθόνη, να και οι ειδοποιήσεις. Μήνυμα από τη Μαρία (την Φ.): "Ειρήνη φτιάξε διάθεση και βαλίτσα, φύγαμε για Ρώμη!" 

Στα συνημμένα η φωτογραφία της Φοντάνα ντι Τρέβι. Λαμπερή. Γεμάτη κόσμο. Φωτισμένη. Κατάλευκη και καθαρή. Μα πού πήγαν οι σκαλωσιές; Η Μαρία με προλαβαίνει: "Και εννοείται θα περάσουμε από τον Οίκο Fendi να δώσουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια, μήπως μας παραχωρήσει και εμάς κανένα εκατομμύριο!".  

Το λίφτινγκ της Φοντάνα ντι Τρέβι κόστισε δύο εκατομμύρια ευρώ και ο Οίκος Fendi ήταν αυτός που το χρηματοδότησε, για να περνάνε από το ιστορικό αυτό μνημείο της Ρώμης τα ερωτευμένα ζευγαράκια και όχι μόνο και να φωτογραφίζονται όλο χαμόγελο. Ε... και να ρίχνουν κανένα ευρώ στο συντριβάνι, έτσι για το καλό!  

«Κάνε μια ευχή να πιάσουμε το Τζόκερ και πάμε όπου θες» της απαντώ.  

Νομίζω πως κοντεύει μεσημέρι. Πώς πέρασε η ώρα ούτε που το κατάλαβα.

Το πρόγραμμα έχει beaute στο σπίτι και αργότερα, μεθεόρτιους μεζέδες και τσίπουρο και ρακί με καλούς φίλους. Κλείσαμε τραπέζι στο Δεκαράκι (Αγ. Λαύρας 9 & Αγ. Κωνσταντίνου 4), στο Αιγάλεω, στον πεζόδρομο της Αγίας Λαύρας. Το αδιαχώρητο σχεδόν καθημερινά! Ποιοτικό φαγητό, νοστιμιές από όλες τις γωνιές της χώρας μας και προσιτές τιμές συνδυάζονται άψογα με το φιλόξενο περιβάλλον.  

Σου το προτείνω ανεπιφύλακτα! Εβίβα!