Boyz & Noise!

Τρίτη. Ρεπό. Το έχεις πια συνηθίσει, όπως κι εγώ. Και δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το γεγονός ότι έχεις μια ολόκληρη ημέρα για πάρτη σου, για να αράξεις στο σπίτι ή να βγεις με την παρέα σου. Και τι παρέα! Γιατί αν μιλάμε για τη δική μου παρέα... από πού να το πιάσω και πού να το αφήσω; 

Τα φιλαράκια μου τα μετράς στα δέκα δάχτυλα των χεριών σου και ίσα που αγγίζουν τον αριθμό. Παλικάρια δύο μέτρα οι περισσότεροι. Εμφανίσιμοι και γοητευτικοί. Καθένας έχει τη δική του χάρη και δεν σου κρύβω ότι πολλές θα ζηλέψουν όταν κυκλοφορήσω με αυτούς στην... πιάτσα. 

Με έχουν μια και μοναδική και με κακο-μαθαίνουν. Ναι ναι! Όπως σου το λέω. Δεν μου χαλάνε χατίρι ποτέ. Μπορεί να βρισκόμαστε λιγάκι σπάνια εξαιτίας των επαγγελματικών μας υποχρεώσεων, μα τα αγόρια μου είναι πάντα εκεί. Και σήμερα, αποφάσισαν να φτιάξουν πλάνο..

Ραντεβού στο  Taf - The Art Foundation, στο Μοναστηράκι (Νορμανού 5, Αθήνα). Τους έπιασε το εναλλακτικό και θέλουν καφέ σε περιβάλλον ιδιαίτερο, χωρίς πολλά βλέμματα. Αναρωτιέμαι ωστόσο τι σκέφτεται ο κόσμος (κατά το τι θα πει ο κόσμος!) όταν με βλέπει με αυτή τη συνοδεία. Μας παρομοιάζεις άνετα και με συμμορία!

Και ήρθε η ώρα του freddo και του σαματά... Ο Δ. χώρισε γιατί χθες βγήκε με άλλη. Ο Γ. δέχεται επιθετικό φλερτ από κοινή γνωστή, που όμως δεν ταιριάζει στα γούστα του, γιατί είναι ελαφρώς γεματούλα και παρορμητική. Ο Β. δηλώνει τρελά ερωτευμένος και αφοσοιωμένος στο νέο του δεσμό. Ο Ν. ετοιμάζεται για γάμο. Ο Β. νούμερο 2 δε μιλάει ποτέ για τα προσωπικά του, αλλά είμαι βέβαιη ότι έχει πάντα μια καβάτζα. Ο Τ. και ο Θ. είναι μονίμως σε τρελά κέφια - με ή χωρίς αλκοόλ. Και ο Δ. που είναι και φρεσκοχωρισμένος βρίσκει πάντοτε ένα λόγο να τσακωθεί μαζί μου, έτσι για να μη χάσουμε το σερί. 

Το κέφι της συνάντησης μας προμηνύει ότι έχει έρθει το timing για βραδινή έξοδο. Και αποφασίζουμε τα εξής:

Παρασκευή θα γελάσουμε και μάλιστα μέχρι δακρύων!

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μόλις κλείσαμε τα εισιτήρια μας για το Gazi Comedy Club του Θεάτρου 104, στο Γκάζι ( Ευμολπιδών 41), όπου 6 κωμικοί διαδέχονται ο ένας τον άλλο στη σκηνή του Black Box και παίζουν ο καθένας το δικό του "σετ".  Κάθε κείμενο είναι γραμμένο με κόπο, δάκρυα και ιδρώτα για να χαρίσουν άφθονο γέλιο μέσα σε 2 ώρες! 

Ακούσαμε και διαβάσαμε τις καλύτερες κριτικές και θα το τολμήσουμε. 

Πι Ες: Μην ξεχάσεις τα χαρτομάντιλα! 

xx