Μια βόλτα στα… παλιά

Τον τελευταίο καιρό, είχα την ευκαιρία να περάσω αρκετό χρόνο με τον πατέρα μου. Αυτό πάντα σημαίνει και πολλές ιστορίες από τα… παλιά.

Για να καταλάβεις, ο μπαμπάς μου γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριουδάκι του Πηλίου, το Κεραμίδι. Από τα 13 του μόλις χρόνια, αποφάσισε να σπουδάσει και να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που συνηθιζόταν τότε στην επαρχία: να αποκτήσει μια καριέρα στην πρωτεύουσα. Μία από τις πρώτες γειτονιές που έζησε όταν πρωτοήρθε στην Αθήνα, ήταν η Δάφνη. Εκεί μεγάλωσε, ενηλιώθηκε και ωρίμασε. Στους δρόμους της περιοχής αυτής, όπου κάποτε "απαρτίζονταν" από λίγες μόλις πολυκατοικίες και πολλές μονοκατοικίες με μεγάλες αυλές. Εκεί, έπαιζε νεαρός με τους φίλους του, φωνάζοντας στα υπόλοιπα κορίτσια της ηλικίας του την φράση/κωδικό «Τσικίτα μπανάνα», κοροιδεύοντάς τα παιχνιδιάρικα.

Λίγα χρόνια μετά, σε μια πολυκατοικία παραδίπλα, δημιούργησε έναν πειρατικό ραδιοφωνικό σταθμό που ζήτημα αν μπορούσε να τον ακούσει κανείς, ακόμα και δύο στενά παρακάτω. Εκεί, που κάθε Σάββατό του το περνούσε στην πιο παλιά –πλέον- ταβέρνα της περιοχής, «Τα φιλετάκια της Δάφνης» (Εθνάρχου Μακαρίου 126). Μια ταβέρνα που ξεκίνησε να έχει μόλις μια ψησταριά και μερικά τραπέζια και σήμερα έχει επεκτεθεί τόσο που αν πας το Σαββατοκύριακο χωρίς κράτηση, μπορεί να μην βρεις τραπέζι να κάτσεις. Μια ταβέρνα που μπορεί να μην είναι «λαμπερή» στην όψη, αλλά που το φαγητό της θα σε ανταμείψει! Το… σουξέ της; Τα χοιρινά φιλετάκια φυσικά, τα οποία συνοδεύονται από χειροποίητες τηγανητές πατάτες. Ό,τι και αν φας εκεί, είναι απλό, αλλά πεντανόστιμο.

Αλλά για τον πατέρα μου, κάθε γευστική μπουκιά είναι και μια ανάμνηση. Και οι αναμνήσεις συνεχίζονταν στο διπλανό ζαχαροπλαστείο του Κωνστατνίνου Τζιβελέκα, το οποίο όμως έκλεισε πριν αρκετά χρόνια και τώρα έχει ανοίξει στην Βάρη, με το όνομα Tartin (Λεωφ. Αναγυρούντος 18-20). Εκεί πλέον μπορείς να απολαύσεις από καφέ μέχρι και σάντουιτς και φυσικά τα τρομερά του γλυκίσματα.

Εξάλλου, κάποιες αξίες παραμένουν σταθερές!