Ένας Μάγος, ένας Ήλιος ψεύτης κι εγώ

Από μικρό κοριτσάκι, ο αγαπημένος μου μάγος ήταν ο Μπαλτάζαρ. Ούτε ο Γκάσπαρ, ούτε ο Μέλχιορ. Εγώ τον Μπαλτάζαρ είχα για ήρωα=μάγο μου. Έτσι. Χωρίς λόγο. Και πολύ σωστά κατάλαβες πως,  από τ'όνομα και μόνο. Το Balthazar στους Αμπελόκηπους, στην γωνία Τσόχα και Βουρνάζου είναι, εδώ και χρόνια, ένα από τα πολύ (πολύ) αγαπημένα μου στέκια.

Εκεί θα τελειώσει η μέρα μου σήμερα, εκεί θ' αρχίσει το βράδυ μου, εκεί σ' αυτό το μυθικό κήπο - όαση του πανέμορφου αρχοντικού των αρχών του 20ου αιώνα (που παλιά ήταν το σπίτι της διάσημης ηθοποιού Κυβέλης) θα νιώσω "επίσημα" πως τα καλοκαιριάτικα βράδια μου, επιτέλους, αρχίζουν. Τρώγοντας μια δροσερή σαλάτα με noodles και λαχανικά (από τον Χριστόφορο Πέσκια), πίνοντας μεξικάνικο  κοκτέιλ Dia de muertos (από τον βραβευμένο bartender Γιώργο Μαριδάκη), ακούγοντας μουσικές που αγαπάω.

Αναρωτιέσαι γιατί άρχισα να σου μιλάω για τη βόλτα μου πηγαίνοντας από το τέλος στην αρχή; Για αλλαγή! Για να μην περιμένεις πάντα πως θα κάνουμε μια απολύτως προβλέψιμη βόλτα!

Πριν το Balthazar  θα πάω σινεμά. Έτσι για να τιμήσω μια ταινία που λάτρεψα κι ένα σκηνοθέτη που, πριν δέκα χρόνια, είχα την τύχη να γνωρίσω, στο Παρίσι, και να νιώσω γοητευμένη από το μυαλό, τη λάμψη, την απλότητα, την ευγένεια, τη σεμνότητα του. Μιλάω για τον Νικίτα Μιχάλκοφ και τον Ψεύτη Ήλιο του. Στο Παρίσι, του 2006, ο 60χρονος Μιχάλκοφ, είχε τον αέρα και τη σοφία που μόνο ένας μεγάλος καλλιτέχνης μπορεί να έχει. 

Ο Μιχάλκοφ σήμερα είναι 70 χρόνων και είναι, πάντα, ένας σπουδαίος σκηνοθέτης. Οχι μόνο γιατί έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε μεγάλα φεστιβάλ, αλλά γιατί μέσα απο τον κινηματογράφο του μπορούσε να ανατρέπει ισορροπίες, να σε γεμίζει συγκίνηση, να σε βάζει στο παραμύθι του λέγοντας σου αλήθεια, να σε παίρνει με το μέρος του μ' ένα πικρό χιούμορ

Ο "Ψεύτης Ήλιος" ήταν ένα αριστούργημα. Τώρα, ο "Ψεύτης Ήλιος 3, Το Οχυρό", μπορεί να είναι μια εμμονή του Μιχάλκοφ να ολοκληρώσει την τριλογία του. Όχι, δεν πιστεύω πως θα μου αρέσει. "Και τότε γιατί πας;" θα μου πεις. Πες πως είναι και δική μου εμμονή αυτός ο Ήλιος κι αυτός ο Ρώσος κι ο ήρωας του ο Κοτόφ. Ποιος δεν έχει εμμονές, ε;

Την ταινία θα τη δω στο ΑΣΤΟΡ (Σταδίου 28). Αρχίζει στις 17.40. Θα προλάβω.

Αν σε επηρέασα, μπορείς να έρθεις μαζί μου. Έλα και στο Balthazar μετά.

Θα έχει ενδιαφέρον... Κρίμα που δεν ήσουν μαζί μου στο Παρίσι το 2006..

Φιλιά!