Μια μέρα με πανοπλίες, παγωτό, φύση και αμπούλες...

Ένα έχω να σου πω! Έχω ακούσει τα καλύτερα για το βιβλίο με τίτλο «ο ιππότης με την σκουριασμένη πανοπλία» του Ρόμπερτ Φίσερ και ακόμα δεν έχω αξιωθεί να πάω να το αγοράσω… Το θέλω, το θέλω, το θέλω! Και θα πάω! Αυτό το βιβλίο αναφέρεται στις «σκουριασμένες πανοπλίες» μας που (νομίζουμε πως) μας προφυλάσσουν από τον πόνο τον οποίο μας προξενούν οι άλλοι, ο Ρόμπερτ Φίσερ δημιουργεί μια ταξιδιωτική περιπέτεια που οδηγεί τον αναγνώστη στο «γνώθι σε αυτόν». Γεμάτος χιούμορ, ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία μάς καλεί να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, να ανασάνουμε βαθιά και να γελάσουμε.

Δεν ξέρεις πόσο μου αρέσει να διαβάζω στη φύση! Χαλαρώνω, συγκεντρώνομαι καλύτερα και ο νους δημιουργεί αβίαστα εικόνες και ταξιδεύει! Λέω να πάρω το βιβλίο μου και να πάω να το διαβάσω στο θρυλικό «καφενείο των ποιητών», στην πλατεία Δεξαμενής. Εκεί, είσαι στο κέντρο της Αθήνας και νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε πλατεία χωριού. Ο χαρακτήρας αυτού του μαγαζιού παραμένει εδώ και χρόνια παραδοσιακός. Το καφενείο στην πλατεία Δεξαμενής στο Κολωνάκι δεν είναι ένα απλό στέκι, έχει συνδεθεί με την Ιστορία της νεότερης Ελλάδας. 

Από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τον Κώστα Βάρναλη, στους πολιτικούς της δεκαετίας του ’80 κι από κει στους νοσταλγούς της ρομαντικής Αθήνας, οι οποίοι απολαμβάνουν σήμερα το καφεδάκι τους όπως... παλιά, ανακατεμένοι με τη νεολαία.

Κι επειδή πάλι σήμερα θα λιώσουμε στη ζέστη, πρέπει κάπως να βρω έναν τρόπο να δροσιστώ (και καλά… η ζέστη είναι πρόφαση, αφού και το χειμώνα κάθε φορά που βρίσκομαι στο κέντρο της Αθήνας, την κάνω την "αμαρτία μου").

Αναφέρομαι σε παγωτό! Και τι παγωτό; Αααααχ λαχταριστό, μοναδικό παγωτό μηχανής (δεν σου κρύβω ότι μου θυμίζει τα ανέμελα παιδικά μου χρόνια)! Ένας γλυκατζής που σέβεται τον εαυτό του, ξέρει που θα πάει για να γευτεί το the best παγωτό μηχανής ever!

Θα πας στον "Κρίνο", στην Αιόλου 87, κοντά στην Σοφοκλέους. Άκου που σου λέω! Θα τρελαθεί ο ουρανίσκος σου! Ολόφρεσκο, μοναδικά γαλατένιο και μοσχοβολιστό, σε πεντανόστιμο χωνάκι. Ποσότητα + ποιότητα, και μόνο με 1,70€! Οι πιο απολαυστικές 400 θερμίδες (και βάλε) που εισπράττω κάθε φορά που γεύομαι αυτή την παγωτάρα (O.M.G)! 

Μήπως μετά στον γυρισμό να χτυπήσω ένα Momix; Χμ...! Δεν είναι κακή ιδέα, θα χωνέψω κιόλας το τριαξονικό παγωτό που θα έχω φάει! Ωραία, ναι, το αποφάσισα, θα κάνω μια στάση στο Momix, θα πιω τρεις αμπούλες και θα φύγω! Ναι, αμπούλες, καλά διαβάζεις!

Το σίγουρο είναι πως εκεί που τελειώνει η επιστήμη ξεκινάει η τέχνη. Ποια μορφή πρέπει να έχει η τέχνη είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Ακόμα περισσότερο όταν η τέχνη αυτή έχει να κάνει με την γεύση. Όποιος δεν έχει γευτεί σφηνάκι σε μορφή αμπούλας... πρέπει να πάει στο Momix (Κελεού 1-5, Μεταξουργείο)!

Λοιπόν, έφυγα για βιβλίο, φύση, παγωτό και σφηνάκι!

Τι λες; Έρχεσαι;