To top 5 της εβδομάδας

*Tη Δευτέρα η Χρύσα βόλταρε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός

Σε μία από τις πιο αγαπημένες μου συνοικίες θα βολτάρω σήμερα, έλα αν θες μαζί μου! Αυτή η πλευρά της παλιάς Αθήνας πάντοτε με συγκινούσε. Αναρωτιέμαι πόσο καιρό έχεις να εξερευνήσεις τους Στύλους του Ολυμπίου Διός... εγώ ομολογώ ότι έχω αρκετό. Ελπίζω να μην είσαι από αυτούς που δεν τους έχουν επισκεφθεί ποτέ! Σου υπόσχομαι πως αυτόν τον περίπατο θα τον λατρέψεις.  Ξεκινά από εκεί ακριβώς, στον αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπιείου, του ναού που ξεκίνησε να χτίζεται τον 6ο π.Χ. αιώνα από τον Πεισίστρατο και ολοκληρώθηκε από τον Αδριανό, που πρόσθεσε και την πύλη με το όνομά του τον 2ο αιώνα μ.Χ. (άρχισα το μάθημα ιστορίας όπως καταλαβαίνεις).

*Την Τρίτη η Αναστασία το έριξε στα γλυκά

Λοιπόν, τα ωραιότερα γλυκά τα βρίσκω σε ένα πανέμορφο μικρό μπιστρό του Κολωνακίου, το Πορτατίφ (Σίνα 21, τηλ: 2103621866). Η ζεστή, ρετρό σάλα του, το cozy πατάρι και τα τραπεζάκια στη μίνι βεράντα για τις μέρες με λιακάδα, με προτρέπει να απολαύσω εδώ το μεσημεριανό μου καφεδάκι, συνοδεία κάποιου από τα εδέσματα (τα οποία κυμαίνονται από 1,50 ως 3€).

*Την Τετάρτη η Λένα μύρισε χρυσάνθεμα και έφυγε για Κεραμεικό

Από 'κει θα ξεκινήσω απόψε. Από το Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου στην Πλαταιών, στον Κεραμεικό.
Βγαίνοντας, θα πάρω την Πλαταιών περπατητά για να αποφορτιστώ. Θα κάνω μια στάση στα Σουβλάκια του Εlvis (Πλαταιών 29) για ένα καλαμάκι (μπορεί και δύο...) ροκ εν ρολ, από τα πιο νόστιμα της πόλης και μετά στην αυλή του Καφενείου Sabir, θα πιούμε τσιπουράκια. 

*Την Πέμπτη η Μαριέτα είδε την πόλη από ψηλά

Θα ξεκινήσω από τα Αναφιώτικα, που είναι μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας. Σου τα προτείνω για πρωινές και μεσημεριανές ώρες. Εκεί που θα περπατάς στην Πλάκα, ξεκίνα να ανηφορίζεις και μόλις φτάσεις στα τείχη της Ακρόπολης δες κάτω την Αθήνα πιάτο. Η ησυχία και τα γραφικά σοκάκια, είναι bonus.

*Την Παρασκευή η Κέλλυ βρήκε το χωρίο, στην Αθήνα

Η Αυλή (Πλ. Αγίου Δημητρίου 12) στου Ψυρρή, είναι το απόλυτο “secret spot” στα μεζεδοπωλεία, τα τελευταία χρόνια, καθώς κυριολεκτικά είναι σχεδόν κρυμμένο σε ένα από τα στενάκια της περιοχής. Δεν έχει καμιά τεράστια, σύγχρονη ταμπέλα έξω από το μαγαζί, οπότε πρέπει να ξέρεις λίγο που πηγαίνεις. Όταν μπεις στον στενόμακρο διάδρομό του, πρόσεξε καλά. Μπορεί η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού να εμποδίσει για λίγο την πρόσβαση, γιατί ταΐζει τις γάτες της γειτονιάς. Και κάπως έτσι, μου έρχονται οι πρώτες εικόνες από το χωριό.