Μια μέρα με Doors, καφέ, λουκούμι και ρακιπιρίνια

Κοιτάω απ’ το παράθυρο μου , να βεβαιωθώ πως είναι καλοκαίρι… Είναι! Έστω και μόνο για μια μέρα θα βγω στους δρόμους με ήλιο! Χαίρομαι! Και βάζω μουσική! Doors αγαπημένοι. Στη διαπασών! Για να ξυπνήσω καλά καλά και να τρέξω για ένα super καφέ! Κι όταν λέω super καφέ εννοώ έναν καλό, τον πιο καλό freddo!  Άρα  πάω ολοταχώς προς Καισαριανή για ν’ ανέβω  στη Βεράντα (Λεωφ. Εθνικής Αντιστάσεως 23). Καλαμωτές, άσπρα τραπεζάκια, θέα στο Λυκαβηττό και υπέροχος καφές. Ό,τι χρειάζομαι για να πάρω μπρος και να κανονίσω τα ραντεβού της ημέρας. Από το πρώτο ως το τελευταίο.

Ψάχνω στην τσάντα μου για το κινητό μου και πέφτω πάνω σ' ένα σημείωμα, δικό μου γραμμένο με μεγάλα γράμματα: «SOS, Μεγάλη Χίμαιρα». Πάλι ο Καραγάτσης μπροστά μου.

Από τότε που είδα τη μαγική παράσταση του Τάρλοου στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ , η Χίμαιρα, ξαναμπήκε στη ζωή μου.

Θα την ξαναγοράσω, λοιπόν. Για να την ξαναδιαβάσω. Γι’ αυτό, άλλωστε, μου έχω γράψει και σημείωμα. Για να μην ξεχάσω.

Σου έχω πει, νομίζω, πόσο θαυμάζω τον Καραγάτση. Τον έχω διαβάσει όλον! Όμως, η "Μεγάλη Χίμαιρα" (Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ) έχει μια ιδιαίτερη γοητεία για μένα.  Φεύγοντας από τη Βεράντα, θα μπω στο πρώτο βιβλιοπωλείο που θα βρω και θα την αγοράσω. Ξανά!

Και μετά, θα βρεθώ με φίλους παλιούς κι αγαπημένους στην Πλατεία Αβησσυνίας. Σε μια πολύ γλυκιά ταράτσα. Στο Λουκούμι!

Όχι, λουκούμι δεν θα φάω, αλλά θα πιώ μια... ρακιπιρίνια! Έχει τρελό χάζι το Λουκούμι (Πλ. Αβησσυνίας 3). Βλέπεις και την Ακρόπολη, βλέπεις και κόσμο που δεν θα έβλεπες αλλού, χαλαρώνεις, απολαμβάνεις την κουβέντα με φίλους.

Έλα να μας βρεις αν θέλεις. Θα το αγαπήσεις και θα πιείς ένα πολύ ελληνικό κοκτέιλ. Σαν την ρακιπιρίνια που σου είπα!

Μέχρι την επόμενη Τετάρτη,

Φιλιά!