Στο cafe της χαμένης νιότης

Σήμερα άνοιξα τα μάτια μου με καλή  διάθεση. Σου το λέω και σου το επισημαίνω, επειδή κάθε ξύπνημα δεν είναι το ίδιο και κάθε πρωί είναι, για μένα διαφορετικό και απρόβλεπτο!

Καφές, κι άλλος καφές, και πολλά γαλλικά τραγούδια! Joe Dassin για να… μου κάνω ατμόσφαιρα και μια καινούργια μέρα ξεκινάει! 

Πηγαίνω κατ' ευθείαν στο Public, στο Νέο Ψυχικό για καινούργιο βιβλίο. Έχω αποφασίσει τι θέλω: Πατρίκ Μοντιανό και "Στο cafe της χαμένης νιότης" (Εκδόσεις Πόλις). Ο Μοντιανό είναι ο Γάλλος συγγραφέας που βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας 2014. Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους κι αυτό που εμένα μου αρέσει σ' αυτόν είναι που τον βρίσκω ατμοσφαιρικό, χαμηλότονο και που στη γραφή του υπάρχει μια μελαγχολία, μια νοσταλγικότητα αλλά ταυτόχρονα και μια θετική στάση απέναντι στη ζωή... Έχω διαβάσει το "Ήταν όλοι τους τόσο καλά παιδιά" και το"Νυχτερινό ατύχημα" και ανυπομονώ να ξεκινήσω τον καινούργιο μου Μοντιάνο, επειδή τον αισθάνομαι, ήδη, απόλυτα ταιριαστό με την γύρω μας ατμόσφαιρα.

Μετά το Public και με τον Μοντιανό μου "υπό μάλης" πάω για αγαπημένη Ράμπα (Δημ. Βασιλείου 14). Στέκι ΝεοΨυχικιώτικο παλιό, κλασσικό, διαχρονικό, φιλικό με υπέροχο κήπο,πολλή σκιά και γκαρσόνι χαμογελαστό, εξυπηρετικό, βγαλμένο, λες, από βουβή ασπρόμαυρη ταινία! Εκεί με παγωμένο τσάι, θα ξεκινήσω το ταξίδι μου στο αστραφτερό Παρίσι μέσα από τις σελίδες του βιβλίου μου.

Αργά το απόγευμα θα κατηφορίσω την Ρηγίλλης. Δεν ξέρω αν εσύ έχεις ανακαλύψει τον αρχαιολογικό χώρο του Λυκείου του Αριστοτέλη. Tον εντόπισα το περασμένο καλοκαίρι, μού ’κανε «κλικ» και σήμερα, λέω να τον επισκεφθώ ξανά. Αν θέλεις, έλα να με βρεις.