Eυτυχία με Pilates και τέχνη

Εσένα, τι σε κάνει ευτυχισμένη; Ωχ, βαριά ερώτηση ε; Οκέι, είναι μεγάλη αυτή η κουβέντα «περί ευτυχίας», ας μην την πιάσουμε από την ρίζα της. Αλλά ξέρεις κάτι, όσο μεγαλώνω, και έχοντας περάσει διάφορα σαν άνθρωπος και εγώ, έχω αρχίσει να καταλαβαίνω, ότι όσο προσπαθώ να σκεφτώ τον εαυτό μου στα πιο «χαρούμενά» του, δεν είναι απαραίτητα, μια ολόκληρη χρονιά, μια περίοδος ή γενικά ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι στιγμές, βραδιές, μέρες, βόλτες που μπορεί να μου έρθουν στο μυαλό και να πω, «Α, ναι! Εκείνη την στιγμή, ένιωθα καταπληκτικά!»

Και έχω αρχίσει να καταλαβαίνω, ότι αυτό είναι και το νόημα της ζωής τελικά. Σε μια «φουρτούνα» από δυσκολίες στις οποίες πνιγόμαστε καθημερινά, είναι τελικά, αυτά τα μικρά πράγματα που κάνουμε για τον εαυτό μας (και για τους άλλους φυσικά) και που τελικά μας δίνουν…. «δόσεις ευτυχίας».

Εκεί έχω καταλήξει προς το παρόν, να ξέρεις. Και σήμερα αυτό έχω σκοπό να κάνω, και να περάσω μια… ευτυχισμένη Παρασκευή! Για εμένα, ευτυχία, σημαίνει «νους υγιής, εν σώματι υγιεί». Είναι σημαντικό να υπάρχει ένα είδος γυμναστικής που να ηρεμεί το μυαλό μου και να βελτιώνει την φυσική μου κατάσταση. Και τα δύο, βρήκα στο Οκτώ (Γρηγορίου Κυδωνιών 8-10, Δάφνη), να ξέρεις.

Η ταλαντούχα Υβόννη Τζάθα, άνοιξε πριν λίγο καιρό, τον νέο, θαυμάσιο χώρο της και μας μυεί στην τέχνη της Yoga και του Pilates. Το πρόγραμμα τoυ στούντιο, περιλαμβάνει απ’ όλα! Από Aerial και Social Yoga, Yoga και για παιδιά και φυσικά, προγράμματα του –πολυαγαπημένου- μου Pilates (για την ακρίβεια Pilates Equipment που σημαίνει ότι το πρόγραμμα γίνεται πάνω σε ειδικά όργανα Pilates).

Μετά από ένα έντονο session λοιπόν, όπου θα είμαι ακόμη πιο «συνδεδεμένη» με το μυαλό και το σώμα μου, μπορώ να χαλαρώσω απόλυτα και να απολαύσω την υπόλοιπη μέρα μου.

Επόμενη στάση, το ANALOGIO FESTIVAL (Θέατρο Τέχνης – Σκηνή Φρυνίχου, Φρυνίχου 14, Πλάκα). Αν κάτι μου προσφέρει συναισθήματα χαράς, τότε αυτό σίγουρα είναι μια καλή, θεατρική παράσταση. Και απ’ όσα έχω διαβάσει, ως τώρα, το «Ερήμην» του Πάνου Κυπαρίσση, είναι αυτό που λέμε καλή παράσταση! Το θέμα της παράστασης; Η Βασιλική Σκάλκου σε έναν -απ’ ότι περιμένω συγκλονιστικό- μονόλογο, όπου αναπαριστά μια γυναίκα η οποία, στην παιδική της ηλικία, στον καιρό του εμφυλίου πολέμου, κάτω από τις συνθήκες και ανακατατάξεις της εποχής, βρέθηκε πολιτική πρόσφυγας για πέντε χρόνια στην Ουγγαρία. Αναθυμάται λοιπόν, σχεδόν με εμμονικό τρόπο την περίοδο εκείνη, που δεν κατορθώνει να ξεπεράσει, και τελεί κατά καιρούς υπό θεραπεία σε ένα ψυχιατρικό κατάστημα.

Περιμένω πώς και πώς να ζήσω αυτή την εμπειρία, από ένα φεστιβάλ το οποίο και φέτος είναι πλούσιο σε δράσεις, διοργάνωση!

Εμένα λοιπόν, αυτές είναι μερικές από τις μικρές, αλλά… μεγάλες τελικά, στιγμές που με κάνουν ευτυχισμένη. Εσένα;