Η Αλεξάνδρα τριγυρνά στο Μεταξουργείο

Μεταξουργείο: Αυτό είναι το αγαπημένο όνομα σταθμού για την κόρη μου και εμένα. Όταν μπαίνουμε στο μετρό ή στο τρένο παίζουμε ένα παιχνίδι με τα ονόματα των σταθμών, βάζουμε φαντασία, βάζουμε γέλιο, και λίγη γνώση για τις τοποθεσίες. 

Εκεί, λοιπόν, βρέθηκα ένα ζεστό μεσημέρι της προηγούμενης εβδομάδας, καλεσμένη του θεάτρου Πόρτα. Το ραντεβού είχε δοθεί στον Μπλε Παπαγάλο, μια μικρή όαση σε μια δύσκολη για βόλτα περιοχή.

Η παρουσίαση παλιών και νέων παραστάσεων ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, και ταίριαξε τόσο πολύ με την αύρα του μαγαζιού. Μόνο που τελειώνοντας έφυγα σχεδόν τρέχοντας για να επιστρέψω στις ιντερνετικές μου υποχρεώσεις. Καθώς περνούσα την έξοδο υποσχέθηκα στον εαυτό μου να ξαναέρθω για να χαρώ αυτό το όμορφο στέκι.

Και τις υποσχέσεις πρέπει να τις κρατάμε. 

Για αυτό τον πολύ σοβαρό λόγο σήμερα θα βρεθώ στην οδό Λεωνίδου, στον Μπλε Παπαγάλο. Έχω την ελπίδα ότι ο καιρός θα είναι καλός και θα καθίσω σε μια φερ-φορζέ έξω στην πλατεία, ανέμελη, κάτω από τα δέντρα.

Αλλά και πάλι, αν το φθινόπωρο αποφασίσει να μου κάνει παρέα, ο εσωτερικός του χώρος είναι τόσο ατμοσφαιρικός που με χαρά θα καθίσω μέσα. Θα παραγγείλω ένα ωραίο καφεδάκι και θα μου το κεράσω, ενώ θα απολαμβάνω την vintage διακόσμηση που τόσο αγαπώ. Αυτά τα μικρά ταξίδια με τη σκέψη που κάνεις βλέποντας απλά ένα παλιό ποδήλατο ή ένα ιδιαίτερο φωτιστικό, πόσο πολύτιμα είναι.
 

Οι swing ρυθμοί θα χαϊδεύουν τα αυτιά μου προσφέροντάς τους ένα μικρό διάλειμμα από τις κόρνες, τις φωνές, τα αυτοκίνητα που τσιρίζουν πάνω στην άσφαλτο. 

Εάν πεινάσω, θα δοκιμάσω μια χειροποίητη πίτα που θα συνοδεύσω με σπιτική λεμονάδα. Τσιμπώντας και πίνοντας, θα αναζητήσω τον Μπλε Παπαγάλο, γνωρίζοντας ότι πήρε το όνομά του  από το ομώνυμο μπαρ της «Καζαμπλάνκα», και τη θρυλική ιστορία του Τζο Μπλάνκετ, ενός Κουβανού συλλέκτη σπάνιων πτηνών που γύρισε όλο τον κόσμο ψάχνοντας τον Μπλε Παπαγάλο.

Προφανώς και δεν ήξερε ποιο είναι το ωραιότερο όνομα σταθμού.   

(Λεωνίδου 31, τηλέφωνο: 21 1012 1099)