Στο Σύνταγμα και στην Ομόνοια

Δηλώνω αμετανόητη λάτρης του κέντρου τούτης της πόλης. Έτσι (και) σήμερα θα κατέβω προς Σύνταγμα μεριά και μετά θα πάω προς…τα κάτω, προς Αγίου Κωνσταντίνου! Εννοείται πως θα πάρω το αγαπημένο μου μετρό. Με το που θα κλείσω το PC μου θα τρέξω στο Citylink και τη  Στοά Σπυρομήλιου. Αν με ψάξεις, να ξέρεις πως από νωρίς το απόγευμα εκεί γύρω θα με βρεις.

Με καφέ στο City Bistro ξεκινάω, ακούω υπέροχη τζαζ μουσική, κάνω χάζι τρελό και σκέφτομαι πως τον δεύτερο καφέ μου το εσπρεσάκι μου, θα το πιω,στο διάσημο για τον καφέ του, Clemente. Αν βρω τραπέζι θα καθίσω έξω. Για να έχω θέα!

Όχι, από το Hermes δεν θα περάσω...  Εντάξει, θα ρίξω μια ματιά στη βιτρίνα. Εντάξει, πολλές κλεφτές ματιές θα ρίξω, μα... θα προσπεράσω.

Θα περάσω κι απ'το Pasagi. Δεν θα καθίσω για φαγητό, αφού προσέχω σχολαστικά την σιλουέτα μου (...), αλλά δεν μπορώ να μην σου πω πως και μόνο που ξέρω πως σεφ εδώ είναι ο Άρης Τσανακλίδης, κολάζομαι!

Βεβαίως θα πάρω και μια μυρωδιά από το (κοσμικό) Zonar's. Ούτε εδώ θα καθίσω. Ε, δεν τα προλαβαίνω όλα, η γυναίκα. Ομως πολύ θα ήθελα να έρθω, κάποια άλλη μέρα ("μίαν ετέραν φοράν" που έλεγε και ο Ζήκος... ) για τσάι. Αυτοί που έζησαν το Zonar's στα παλιά του μεγαλεία, λένε πως και το καινούργιο έχει καταφέρει όχι μόνο να μην ξενίζει, αλλά να θυμίζει την αρχοντιά και την πολυτέλεια του χθες.
 

Εννοείται πως θα περάσω κι από το Attica. Mη φανταστείς τρέλες και σπατάλες. Ξέρω και να συγκρατούμαι και να αντιστέκομαι στις καταναλωτικές μου ορέξεις. 2-3 ψιλοκαλλυντικούλια θα πάρω και θα χαζέψω τις πάντα υπέροχες βιτρίνες του.! Ο κοσμογυρισμένος παιδικός μου φίλος , πάντως, (που ζει στις Βρυξέλλες και ήρθε  Αθήνα για λίγο) μου έλεγε πως τόσο ωραίες βιτρίνες, δυσκολεύεται να θυμηθεί αν έχει ξαναδεί, στην Ευρώπη. Κι αν έχει δει αυτός! 

Μόλις το βράδυ πέσει για τα καλά, φοράω το πιο καλό μου χαμόγελο και αρχίζω να κατηφορίζω προς Ομόνοια. Στην Αγίου Κωνσταντίνου, στο Εθνικό Θέατρο με περιμένει μια ολόκληρη …τάξη. «Η Τάξη μας». Είναι η παράσταση που έσκισε πέρσι και που δεν πρόλαβα να την δω. Έτσι μόλις έμαθα πως φέτος ξαναπαίζεται τρέχω για να μην την χάσω. Πολωνός ο συγγραφέας, ο Ταντέους Σλομποντζιάνεκ, και ήρωες του μια τάξη από δέκα Πολωνούς  παλιούς συμμαθητές που γυρίζουν πίσω στο χρόνο, στην εποχή του Β' Παγκόσμιου πόλεμου, τότε που ο ναζισμός δίχασε τον τόπο τους. Σκηνοθέτης της παράστασης ο Τάκης Τζαμαργιάς και όλοι μιλούν για μια σκηνοθεσία γεμάτη εντάσεις, συναίσθημα, πάθος. Πάντα με ερεθίζει ο,τιδήποτε ψάχνει τη σύγχρονη ιστορία μας, προσεγγίζοντας την απ’ όλες τις πλευρές. Ετσι, «Η Τάξη μας» θα είναι για μένα μια καλή αφορμή για σκέψη.

Αν περιμένεις να σου πω πως μετά την παράσταση θα πάω και κάπου αλλού, έχασες! Στο μετρό και σπιτάκι μου. Αρκετά για σήμερα.

Ως την επόμενη Τετάρτη, φιλιά!