Μια διαφορετική 17 Νοέμβρη

 Δεν νομίζω ότι μπορώ να πω ότι έχω… «επαναστατικά» χαρακτηριστικά. Δεν ξέρω γιατί έτσι. Ναι, με πνίγει πολλές φορές το άδικο –σαν drama queen που είμαι εξάλλου-, αλλά μέχρι εκεί. Δεν θα με δεις να βγαίνω στους δρόμους να βρω το δίκιο μου. Εκτιμάω πολύ όμως τους ανθρώπους που το κάνουν. Απλά εγώ, δεν είμαι έτσι.

Και σίγουρα δεν τα πάω καλά με τις εθνικές εορτές. Σιχαινόμουν τις παρελάσεις από μικρή. Για εμένα, περνάνε τα λάθος μηνύματα. Σήμερα λοιπόν, είναι μια πολύ σημαντική ημέρα για την ιστορία της Ελλάδας, αλλά είναι πάνω απ’ όλα Παρασκευή. Και θα περάσω την Παρασκευή μου απλά, μη-εορταστικά, και όχι επαναστατικά. Απλά, θα απολαύσω την ημέρα αυτή και τον ερχομό του Σαββατοκύριακου όσο πιο ξεκούραστα μπορώ. Όχι, βαρετή δεν θα είναι η μέρα μου σήμερα, θα είναι παρεΐστικη, με καλό φαγητό και ποτό.

Α, και το καλύτερο; Θα τα κάνω όλα σε έναν δρόμο! Ναι, καλά διάβασες! Θα αποφύγω την κίνηση της ημέρας και την βγάλω στην αγαπημένη μου Αναπαύσεως. Ναι, στον δρόμο αυτό με την μακάβρια ατμόσφαιρα (το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών και όλα τα γραφεία τελετών και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, βρίσκονται εκεί), με τα τέλεια και γειτονικά όμως μαγαζάκια που με κάνουν να νιώθω ότι μεταφέρομαι σε μια άλλη Αθήνα. Μια πιο παλιά Αθήνα, πιο απλή, χωρίς οικονομικές κρίσεις και την δυστυχία που διακατέχει πλέον, τους κατοίκους της.

Πρώτη στάση το λατρεμένο Colibri (Αναπαύσεως 9, Μετς). Ένα τόσο μικρό μαγαζί προσφέρει τόσο «μεγάλες» γεύσεις! Το Colibri είναι χρόνια τώρα το τέλειο joint για να φάει κανείς λαχταριστά burger ή τέλειες πίτσες. Κοίτα, εγώ στο… burger κλίνω κάθε φορά, γιατί πολύ απλά δεν μπορώ να αντισταθώ στα τεράστια και λαχταριστά του πιάτα. Δεν ξέρω ποιο θα διαλέξω, μη με ρωτάς. Αλλά σίγουρα στο τραπέζι θα «παίξει» η σαλάτα με το blue cheese, η πίτσα με προσούτο, μοτσαρέλα, ρόκα και παρμεζάνα, και πολλά κουτάκια σόδας για την χώνεψη!

Χώνεψη είπα και προσωπικά, δύο πράγματα με βοηθούν να χωνέψω το φαγητό μου. Το τζιν-τόνικ και ο χορός. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έτσι λειτουργώ! Έφυγα λοιπόν, για Κάιν (Αναπαύσεως 22, Μετς). Όχι πώς θα χωνέψω καθόλου από το περπάτημα, γιατί το μαγαζί είναι κυριολεκτικά 2 βήματα από το εστιατόριο. Στο Κάιν τα έχουν όλα. Καθαρά ποτά, ωραία μουσική και ωραία ατμόσφαιρα. Το μόνο αρνητικό; Ο κόσμος. Πολύς! Γι’ αυτό και θα πάω από νωρίς για να βρω γωνιά στο μπαρ, για να καταφέρω να χορέψω λιγάκι αυτή την φορά!

Όλα πάντως στην Αναπαύσεως οδηγούν, ώστε να περάσω και εγώ και οι φίλοι μου μια όμορφη βραδιά!