Ένας αρκούδος, μια σοκολάτα και η απόλυτη βιτρίνα

"Κοίτα με πόσο απλά πράγματα γελάει". Αυτό έλεγα στη φίλη μου τις προάλλες όταν η μικρή της έβρισκε την απόλυτη ευτυχία στο να χτυπάει ελαφρά το κεφάλι της στο πόδι μου. Ξεκαρδιζόταν, κυριολεκτικά. Και ύστερα εγώ έμενα εκτός από το να τη χαζεύω, να αναρωτιέμαι: Που πάει αυτή η ξενοιασιά όταν μεγαλώνουμε; Κι αν η απάντηση είναι οι υποχρεώσεις, να τις βράσουμε παρακαλώ. Τουλάχιστον για μια μέρα. Έστω για σήμερα!

Να πάμε μια βόλτα, αρχικά για να πιούμε αυτό που όλα τα παιδιά αγαπούν: σοκολάτα. Να φτάσουμε στο "The Dark Side of Chocolate" και να μη ξέρουμε τι σοκολατένια λιχουδιά να διαλέξουμε. Να νιώθουμε ευτυχία στην κάθε μπουκιά, στη κάθε γουλιά. Να κάνουμε "μμμμ" όπως θα κάναμε μικρά.

Μετά, αφού θα έχουμε ικανοποιήσει τον ουρανίσκο μας, να πάμε στα Notos που στολίστηκαν, και συνδυάζουν τη μαγεία των Χριστουγέννων και τις μνήμες παιδικών χρόνων που ξυπνάει σε όλους μέσα μας το τσίρκο. Ρόδες, κανόνια, πολύχρωμες κορίνες, αλογάκια, καρουσέλ, έντονα φώτα, 7.500 χριστουγεννιάτικα λαμπάκια και χρυσόσκονη... όλα να μας περιμένουν εκεί, όλα να μας φέρνουν ένα χαμόγελο. Όλα να φωνάζουν απόλαυσε το Christmas Shopping, μη το βάζεις κι αυτό στα "πρέπει"...
 

Και το βράδυ, να πάμε να δούμε σινεμά, κρατώντας στο χέρι πολλά ποπ κορν γιατί τα δικαιούμαστε. Και να μη δούμε μια ταινία που θα μας κάνει να κλάψουμε, αλλά κάποια που να μας κάνει να νιώσουμε και πάλι παιδιά. Κάποια που να μας θυμίσει ότι το γέλιο μας μπορεί να έρθει ακόμα και από ένα κουβά που πέφτει στο κεφάλι ενός αρκούδου, ή από το παιχνίδι που κάνει ο ίδιος αυτός αγαπημένος αρκούδος με την ηλεκτρική οδοντόβουρτσα.

Paddington... μπορείς να τα καταφέρεις! Κι εμείς, είμαι σίγουρη.