Στον Πειραιά για έναν τέλειο φούρνο και μια ονειρεμένη ατμόσφαιρα

Πού να πάμε βόλτα σήμερα; 

Αυτή την ερώτηση κάνω στον εαυτό μου κάτι μεσημέρια που τελειώνω από τη δουλειά και δεν έχω όρεξη για σπίτι. Αυτή την ερώτηση θα μπορούσα να κάνω και σήμερα, αλλά δε χρειάζεται γιατί πολύ απλά έχω το πλάνο έτοιμο. 

Σήμερα, λοιπόν, οι βόλτες δε θα είναι με ήλιο. Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει μετά τη δουλειά, εκεί όταν σουρουπώνει δηλαδή. Περιλαμβάνει μαγαζιά τα οποία έχω σταμπάρει καιρό και επιτέλους θέλω να επισκεφτώ.

Πρώτη στάση: Άμπακος (Φίλωνος 66). Έχω ακούσει τα καλύτερα γι' αυτό το φαγάδικο του Πειραιά. Επικές περιγραφές για τα κρέατά του, τα οποία ψήνονται στον  high end ξυλόφουρνο Mibrasa, που - λένε - προσδίδει μια ξεχωριστή μυρωδιά καπνιστού θωρακίζοντας παράλληλα τα αρώματα και τη γεύση του κρέατος. Νοτιοαμερικάνικη picanha; Rib eye; Τριώροφα burgers; Δεν έχω ιδέα τι θα επιλέξω. Ο σερβιτόρος θα έρθει αλλά εγώ θα θέλω κι άλλο χρόνο. Γιατί ναι, εκτός από το ότι θα χαθώ στις επιλογές, θα χαζεύω και τον χώρο στον οποίο κυριαρχεί το ξύλινο στοιχείο. 

Ό, τι κι αν φτάσει στο πιάτο μου τελικά, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγω με γεμάτο στομάχι. Μετά, θα κατευθυνθώ προς έναν τελείως διαφορετικό χώρο, που ωστόσο έχει κάτι κοινό με τον Άμπακο: ωραία ατμόσφαιρα. Στο Piree, λοιπόν, θα απολαύσω τον καφέ μου, σε αυτό το φανταστικό μαγαζί που συνδυάζει αρμονικά την τέχνη με την ψυχαγωγία και το lifestyle, και λειτουργεί κάθε μέρα ως ατμοσφαιρικό café bar. Λίγη σημασία έχει αν θα επιλέξω γαλλικό, εσπρέσο ή κάτι άλλο. Την παράσταση δεν κλέβουν τα ποτήρια στο τραπέζι αλλά το περιβάλλον.        
 

Με αυτά και με εκείνα, η ώρα θα περάσει. Θα επιστρέψω αργά προς το σπίτι, με ένα κινητό γεμάτο φωτογραφίες, και το μυαλό γεμάτο όμορφες εικόνες. Το πιθανότερο είναι ότι δε θα θελήσω να κάνω τίποτα περισσότερο από το να μείνω στον καναπέ και να ξεκινήσω την αναζήτηση για επόμενα μέρη τα οποία πρέπει να επισκεφτώ για να κάνω τις βόλτες μου ξεχωριστές.

Θα επανέρθω με νεότερα, το ξέρεις.