Στη Σαντορίνη, αλλιώς

Η σημερινή βόλτα δεν είναι στην πόλη αλλά σε ένα από τα πιο διάσημα νησιά παγκοσμίως, ονειρεμένο προορισμό για επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Έχω βρεθεί ξανά στη Σαντορίνη, όμως αυτή τη φορά σκοπεύω να μην περιοριστώ στα top αξιοθέατα των ταξιδιωτικών οδηγών – το ηλιοβασίλεμα της Οίας, τη θέα στην καλντέρα από τα Φηρά, το ηφαίστειο, τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι. Θέλω να ανακαλύψω το λιγότερο τουριστικό της πρόσωπο, ας είναι και συννεφιασμένο στη διάρκεια αυτής της εποχής που ακροβατεί ανάμεσα στη low (αν υπάρχει low για τη Σαντορίνη) και high season.
 

Σήμερα λοιπόν θα εξερευνήσω χωριά στην ενδοχώρα, άγνωστα σε κάποιους παρόλο που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα Φηρά και την Οία: τη βενετσιάνικη πυργοπολιτεία Πύργο, στο παρελθόν πρωτεύουσα του νησιού. Το Εμπορειό (κεντρική φωτό) με το καλοδιατηρημένο κάστρο του, που ατενίζει από ψηλά τη θάλασσα της Περίσσας. Τον Καρτεράδο με τα εμβληματικά καπετανόσπιτα. 
 

Η βόλτα μου θα καταλήξει στη Βλυχάδα, στο Βιομηχανικό Μουσείο Ντομάτας (κανονικά είναι ανοιχτό Τρίτη-Τετάρτη-Κυριακή, αλλά έχω μια μικρή ελπίδα λόγω των ημερών να έχει διευρύνει το ωράριό του), που στεγάζεται στο παλιό εργοστάσιο ντομάτας της εταιρείας Δ. Νομικός. Στον ίδιο, βιομηχανικής αισθητικής χώρο βρίσκεται και το Εργοστάσιο Τεχνών Σαντορίνης, το οποίο κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και εργαστήρια.

Επιστρέφοντας το απόγευμα θα κάνω μια στάση στην Οία, για να θαυμάσω το περίφημο ηλιοβασίλεμα (καθόλου μυστικό, αλλά απίστευτα όμορφο) και να αναζητήσω το υπόσκαφο βιβλιοπωλείο Ατλαντίδα, που έχει ψηφιστεί ως ένα από τα ομορφότερα του κόσμου, το οποίο μάλιστα έχει εκδώσει και δικούς του τίτλους βιβλίων, εξίσου καλαίσθητους με το περιβάλλον που το φιλοξενεί.