Τι μπορεί να μας πει το υπέδαφος της Αθήνας για την πόλη;

Έργα που χρησιμοποιούν διαφορετικά μέσα έκφρασης έχουν πλημμυρίσει αυτές τις μέρες, μέχρι τις 16/5, την Αθήνα, από τη Διπλάρειο Σχολή και το Αναγνωστήριο του Βαλλιάνειου κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος μέχρι το Πεδίον του Άρεως και τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο πλαίσιο του 5ου Onassis Fast Forward Festival (www.sgt.gr).

Στο φετινό φεστιβάλ, καλλιτέχνες και ερευνητές από διάφορα μέρη του κόσμου διερευνούν τον καθοριστικό ρόλο της αρχαιολογίας στην κατασκευή των εθνικών αφηγήσεων και της συλλογικής μνήμης. Ανάμεσα στις δράσεις του είναι η έκθεση σύγχρονης τέχνης Unconformities, στο Μουσείο της Ακρόπολης, που θα επισκεφτώ σήμερα.

Ένα ντουέτο δημιουργών από το Λίβανο, η ελληνικής καταγωγής Τζοάνα Χατζηθωμά και ο Χαλίλ Ζορέζ, μας ταξιδεύουν αντισυμβατικά στην Αθήνα, τη Βηρυτό και το Παρίσι. Αντισυμβατικά, γιατί μας βυθίζουν στο χωμάτινο υποσυνείδητο των τριών πόλεων: σε όσα μπορούμε να μάθουμε από το αθηναϊκό υπέδαφος και τα πλούσια αρχαιολογικά στρώματα στο Μοναστηράκι και τον Κεραμεικό, από τα υλικά κατακρήμνισης στην Πλατεία Μαρτύρων της Βηρυτού, από τις παραποτάμιες προσχώσεις του Σηκουάνα και την ευρύτερη περιοχή του Λούβρου στο Παρίσι.

Η έκθεση Unconformities.

«Σκάβοντας το παρελθόν ανακαλύπτουμε το παρόν» δηλώνουν οι δύο «ερευνητές και ονειροπόλοι», όπως αποκαλούνται, οι οποίοι εδώ και μια τετραετία, σε συνεργασία με γεωλόγους, αρχαιολόγους και ιστορικούς συλλέγουν, ανασυνθέτουν και εκθέτουν προϊόντα γεωτρητικών ερευνών.

Η Unconformities, μια διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης, παρουσιάστηκε πέρυσι στο Centre Pompidou και βραβεύτηκε με το Prix Marcel Duchamp (2017). Όμως μου φαίνεται ενδιαφέρουσα και για έναν ακόμα λόγο: επειδή βάζει για πρώτη φορά τη σύγχρονη τέχνη στο Μουσείο της Ακρόπολης, εγκαινιάζοντας έτσι μια ενδιαφέρουσα συνομιλία.