Oι πιο ωραίες βόλτες της εβδομάδας

*Η Γωγώ έζησε μια τζαζ ημέρα
Υποψιάζομαι μάλιστα ότι δεν θα ξεμπερδέψω τόσο εύκολα από το φετινό Athens Technopolis Jazz Festival. Μέσα στις επόμενες μέρες θα επιστρέψω στο Γκάζι για να απολαύσω συναυλίες από μερικούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της τζαζ διεθνώς και να συμμετάσχω μαζί με το γιο μου στις παιδικές δράσεις του Athens Technopolis Jazz Festival Kid’s edition.

*Η Αλεξάνδρα έκανε την μεγάλη απόδραση
Αυτό αναρωτηθήκαμε προχθές με μια φίλη μου, μαμά δύο παιδιών εκείνη, και κοιταχτήκαμε συνωμοτικά καθώς περιμέναμε να τελειώσει το πάρτυ γενεθλίων στο οποίο ήταν καλεσμένα τα παιδιά μας. Εκείνα περνούσαν τέλεια καθώς το πάρτυ έγινε στο Escape Land, έναν φανταστικό χώρο με δωμάτια απόδρασης και ντίσκο (και ντίσκο, ω, τι θυμήθηκα τώρα) και ευγενικούς ανθρώπους, και ωραίο φαγητό, και πολύ χορό και ακόμα περισσότερα γέλια.

*Η Μελίνα πήγε από Κεραμεικό σε Αργεντινή
Ζεστό πρωινό ξύπνημα, με κρύο ντους, ζεστό (πάντα) καφέ, λιναρόσπορο με ταχίνι και κουάκερ (όχι που πίστευες πως δεν κάνω διατροφή) και Athens Voice 102,5 στο ραδιοφωνάκι μου (τρανζίστορ παλιό κι αγαπημένο, παρακαλώ).

*Η Τίνα ήταν με τα λουλούδια της και τον Γκοντάρ
Θα πάω στον κύριο με το ανθοπωλείο στις εκβολές της οδού Ευξείνου Πόντου, στη Νέα Σμύρνη. Είναι μικροσκοπικός, μόνος και πάντα θυμωμένος. Ο κύριος. Θα μείνω τουλάχιστον 5 λεπτά, ικανά να τον ταλαιπωρήσουν εντελώς, για να διαλέξω τα δυο λουλούδια, που θα πάρω μαζί μου σήμερα. Θα τον νευρίασω ακόμα περισσότερο λέγοντας «θα πάρω αυτά, μάλλον όχι, τι είναι εκείνο, θα πάρω αυτό το ροδοφούξια..» αλλά εκείνος, παρά τα νεύρα του, θα υπομείνει στωικά την επιμονή μου να δίνω στα λουλούδια ονόματα ανάλογα με το χρώμα τους. Κάθε φορά θα μου αναφέρει το κανονικό όνομα του λουλουδιού. Στο τέλος θα είναι έξαλλος. Αλλά θα μου απευθύνεται πάντα στον πληθυντικό. Φεύγω με δυο λουλούδια στο χέρι και... σε αγαπάω, θυμωμένε, πλην ευγενέστατε, μου κύριε.

*H Κέλλυ υποδέχεται το Pride Month και στηρίζει την LGBTQ κοινότητα

Απογοητεύομαι με τέτοιες καταστάσεις, γεμίζω θυμό και κυρίως νιώθω να χάνω την ελπίδα μου, σαν νέος άνθρωπος σε μία κοινωνία «ελεύθερη». Παρόλα αυτά, υπάρχουν και στιγμές που όλα αυτά τα έντονα και άσχημα συναισθήματα κατευνάζονται όταν βλέπεις ανθρώπους –μικρούς, μεγάλους- να στηρίζουν την LGBTQ κοινότητα, ή την ίδια σου την πόλη να υποδέχεται πλέον, με ανοιχτές τις αγκάλες την «διαφορετικότητα» (αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι η ομοφυλοφιλία).