Κίτρινο, πράσινο, κόκκινο, μπλε

Σήμερα θα βάλω όλα τα χρώματα μαζί, να καλύψουν το μεγάλο κενό που άφησε πίσω του το απέραντο γαλάζιο των διακοπών. Θα τα βρω συγκεντρωμένα σε μια «κίτρινη» συνοικία, τη Νέα Φιλαδέλφεια.

Δίπλα στο εργοτάξιο του νέου γηπέδου της ΑΕΚ απλώνεται το άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, όπου θα περπατήσω, ή πιο σωστά θα τρέξω, παρέα με τον γιο μου. Θα τον αφήσω να απολαύσει την αίσθηση φύσης που αποπνέει αυτή η πράσινη έκταση, αρκετά μεγάλη και φυτεμένη για να σε κάνει να ξεχάσεις ότι βρίσκεσαι στην πόλη, αρκετά «ήρεμη» και αστική ώστε ένα νήπιο να μπορεί να παίξει άφοβα με τα ξυλαράκια και τις πέτρες. 

Η διαδρομή μας θα καταλήξει, για μια καλή δόση μπλε, στη λίμνη του άλσους, με το χαρακτηριστικό ανεμόμυλο και τα σιντριβάνια, όπου θα αναρωτηθώ για ακόμα μια φορά, όπως σε κάθε βόλτα μου στην περιοχή, πόσο πιο όμορφο θα μπορούσε να είναι αυτό το πάρκο αν ήταν περισσότερο φροντισμένο.

Όμως η Νέα Φιλαδέλφεια, με τα πολλά και διαφορετικά μέρη για φαγητό, είναι παράδεισος και για όσους αναζητούν νέες γαστρονομικές συγκινήσεις σε κάθε έξοδο. 

Πολλές από τις δικές μου βόλτες στην περιοχή καταλήγουν στο Agavita (Σμύρνης 55, Ν. Φιλαδέλφεια, φωτό πάνω). Για το δεόντως πολύχρωμο και χαρούμενο, για μεξικανικό εστιατόριο, ντεκόρ. Για τα απολαυστικά πιάτα του, που σερβίρονται σε γενναιόδωρες μερίδες, και ιδιαίτερα για τα καλά κρεατικά του (τα οποία ξεχωρίζουν από εκείνα που σερβίρονται σε άλλα μεξικανικά εστιατόρια όπου μέτριας ποιότητας κρέατα «καμουφλάρονται» με πληθωρικές σάλτσες). Για τις πάνω από 30 διαφορετικές τεκίλες του. Και βέβαια για το kid friendly προφίλ του, αφού εκτός από ειδικά διαμορφωμένη παιδική γωνιά έχει και παιδικό μενού. 

Έτσι, μικροί και μεγάλοι θα χορτάσουμε χρώματα, αρώματα και γεύσεις. Περισσότερα από όσα θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από μια φθινοπωρινή Δευτέρα.