Με ένα κάμπριο κλειστό στους Last Drive

Πήρα το αυτοκίνητό μου πίσω. Ένα κάμπριο VW Beetle του οποίου τις πινακίδες είχα καταθέσει πριν κανά τεσσάρι χρόνια.  Δεν έχει σημασία για σένα αυτό αλλά για μένα έχει μεγάλη. Για μια στιγμή αισθάνθηκα ότι η προσωπική μου κρίση εν μέσω της κρίσης στην Ελλάδα έχει παρέλθει. Για αυτό.

Μια στιγμή ήταν όμως, φίλη. Πέρασε. Τώρα έμεινε μόνο το αγαπημένο μου αυτοκίνητο. Να ζητάει κάθε μέρα λεφτά και να με πηγαίνει σε όμορφα μέρη.

Το επόμενο όμορφο μέρος θα είναι στην Τεχνόπολη. Στις 14.9. Στην συναυλία των Last Drive που θα ανέβουν παρέα με τους Nightstalker.

Αισθάνομαι ότι είναι απότερος στόχος αυτού του αυτοκινήτου του παρελθόντος να με οδηγήσει σε αυτήν την εσωτερική μουσική αναδρομή.

Μια αναδρομή που κάνει όλη την εφηβική ζωή μου να περνάει σαν ριπή μπροστά από τα μάτια μου.

Push me baby to the end of the world

Μου ήρθε στο μυαλό ένας φίλος μου. Δεν θυμάμαι το όνομά του. Πρέπει να ήταν φίλος μου όμως. Η εικόνα του είναι καθαρή. Θυμάμαι που τον περίμενα έξω από το σπίτι του. Άκουγε πολύ δυνατά Last Drive. Είχε ένα τεράστιο ρόλλεϊ στην μπροστινή τούφα για να πάρει την επιθυμητή κλίση. Δεν είμαι έτοιμος ακόμα, μου λέει. Να βάλω λακ. Αυτό άκουγες, το θυμάμαι. Για σένα. Γκαραζά. Ροκαμπιλά, φίλε μου. Θα σε δω στην Τεχνόπολη; Κι αν σε δω; Θα σε ξέρω πια;

https://www.youtube.com/watch?v=xkZ0bTnj73w&index=6&list=PLsudgpIfbcJ9AFiQDNNjEOfOlRs0VhVdi

Sidewalks. Κάπου στα Εξάρχεια. Σε μια '80'ς παρατεταμένη προεφηβεία. Σκαστή από το σπίτι. Σε ένα υπόγειο με βαμμένους τους τοίχους κόκκινους και μαύρους. Οι τοίχοι. Να στάζουν ιδρώτα. Τοίχοι βαμμένοι με τον προκάτοχο της σημερινής τσιμεντοκονίας. Παιδάκι. Στο κάποτε. Τόσο παλιά.

Και μετά οι Nightstalker. Και όλες αυτές οι φυσιογνωμίες στο βίντεο που ακολουθεί. Ο ήχος και οι άνθρωποι μιας ζωής που τώρα φαντάζει πολύ μακρινή. Μερικές φορές κλαίω όταν το ακούω αυτό. Κάποια ανάμνηση μιας αίσθησης με ταράζει. Ένας βήμα στην Πρέβελη, ένα τροχάδι στην Ίο, ένα τσιγάρο.. Η αίσθηση της νεότητας. Ότι θα ζω για πάντα.

Και τώρα; Up in the sky, I'm rising up to the sky, you make me wanna, yeah, you make me wanna wanna, up to the stars, I'm staring up to the stars, you make me wanna, yeah, you make me wanna wanna, yeah, you're a circle... Τόσο ωραία εξέλιξη. Και εδώ έρχεται να κολλήσει ότι η κουκούλα του αυτοκινήτου που θα με πάει έχει χαλάσει. Και που ακόμα λεφτά για κουκουλά. Οπότε... Δεν με βλέπω να κάνω rising up to the sky. Τουλάχιστον όχι μέχρι να δω τους Last Drive live. Για μια ακόμα φορά.

«Μουσικάρες βγάζουμε γαμώ το ΠΑΣΟΚ σας, γαμώ», λέει ένα σχόλιο κάτω από τα βίντεο των Last Drive στο youtube. 

Κι εσύ δεν καταλαβαίνεις τι εννοεί με τον όρο ΠΑΣΟΚ, ε; Ούτε εγώ μπορώ να σου εξηγήσω. Κάτι με μουστάκια είναι. Που τώρα είναι συνιστώσα τρόπον τινά ενός Κινήματος Αλλαγής.. Κάτι τέτοιο.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι Last Drive παίζουν στην Τεχνόπολη στις 14/9.

Τα λέμε εκεί.