Πούντο πούντο το δακτυλίδι;

Κάθε χρόνο τα ίδια. Καμία βελτίωση δεν σημειώνω στα θεατρικά. Τι κάνω; Κάθε Οκτώβριο που ξεκινά η σεζόν εντοπίζω τα έργα που θέλω οπωσδήποτε να δω.

Από μέσα μου ξέρω πως ούτε τα μισά θα καταφέρω. Και αυτό όμως θα είναι μια μεγάλη προσωπική επιτυχία. 

Χα, τώρα, πότε φτάνει Πάσχα, βρε παιδιά, και δεν έχω καταφέρει ούτε και αυτά τα μισά να δω, πείτε μου. Και κάπως έτσι χάνω τις καλύτερες παραστάσεις. Απλά. 

Για καλή μου όμως τύχη πολλές από τις καλές παραστάσεις παίζονται για δεύτερη χρονιά. Γιατί ο Θεός με αγαπάει. Και μερικά έργα μάλιστα ενώ ξεκινάνε «για λίγες μόνο παραστάσεις», με την τόση ανταπόκριση που έχουν, παίρνουν παράταση. Ευλογία.  

Κι έτσι αυτή η Τρίτη θα με βρει στο Γκάζι να παρακολουθώ μία από τις παραστάσεις που θέλω πολύ: Το δακτυλίδι της μάνας, στο Tempus Verum І Εν Αθήναις, από τους C. For Circus που γιορτάζουν τα 10 χρόνια της κοινής τους πορείας. Λέγεται μάλιστα ότι αυτή είναι η πιο αισιόδοξη παράστασή τους.  

Γιατί εννοείται ότι πριν πάω να τη δω, έχω μελετήσει. Έτσι πάμε θέατρο, ανενημέρωτες; Για αυτό θα σου πω κάποια πράγματα για την υπόθεση, μήπως σου κάνει κλικ και τελικά βρεθούμε να καθόμαστε δίπλα-δίπλα.

Παραμονή Χριστουγέννων. Σε μία καλύβα κοντά στο δάσος ζει μία φτωχή οικογένεια: η μάνα και οι δυο της γιοι. Ο μεγάλος γιος της οικογένειας, ο Ποιητής, βαριά άρρωστος, γνωρίζοντας πως έχει πλέον λίγη ζωή μέσα του, νοσταλγεί τα απάτητα βουνά του τόπου του, τους θρύλους της οικογένειάς του, τις Νεράιδες του Βουνού. Ταξιδεύει με τη φαντασία του κοντά τους, για να τον συντροφεύσουν στις τελευταίες του στιγμές και καρτερά να “σβήσει” στην ποδιά της αγαπημένης του. H μητέρα του, για να τον σώσει, αποφασίζει να πουλήσει τη μοναδική περιουσία της οικογένειας, το δαχτυλίδι που έδωσαν κάποτε οι μοίρες στους προγόνους της, αν και γνωρίζει ότι μια τέτοια κίνηση είναι καταραμένη...

Το έργο έχει ιστορία πίσω του καθώς “Το δαχτυλίδι της μάνας” (1898) του Γιάννη Καμπύση είναι θεατρικό έργο, γραμμένο σε ντοπιολαλιά, κι εμπνέεται απ’ τη ζωή του ποιητή και πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη. 

Έχω την αίσθηση ότι οι C.for Circus θα με κάνουν να βγω από το θέατρο άλλος άνθρωπος. Και να σκεφτώ για άλλη μια φορά πόσο τυχερή είμαι που μου δίνεται αυτή η ευλογία: Να είμαι θεατής. Συνένοχος. Και συμμέτοχος. 

Τι λες; Έρχεσαι μαζί μου;

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00
25, 26, 30 Δεκεμβρίου &1 Ιανουαρίου στις 22.15

Παραστάσεις έως τις 15 Ιανουαρίου

Tιμές εισιτηρίων: 12€, 8€ μειωμένο

Διάρκεια: 70 λεπτά

Κρατήσεις θέσεων: 210 3425170, 6948298063

Tempus Verum І Εν Αθήναις: Ιάκχου 19, Γκάζι