Τα δικά μου New Year's Resolutions

Αν υπάρχει ένας λόγος που ξαναγύρισα στην Ελλάδα και που δυσκολεύομαι να ξαναφύγω από εδώ, είναι η θάλασσα. Ε, άμα είναι έτσι...πάμε στην Καλιφόρνια, μου λέει η κόρη μου... Αχχχ

Γύρισα ποτέ τελικά; Έχω μια σπέσιαλ ικανότητα να πατώ κάπου και να βρίσκομαι πάντα κάπου αλλού. Όχι απαραίτητα στο ίδιο μέρος. Με νιώθεις;

Κάθε τέλος του χρόνου, λοιπόν, πάω και κάθομαι σε ένα τοιχάκι στην Μαρίνα δίπλα από το Skippers στο Φάληρο και κοιτάω επίμονα τη θάλασσα. Τόσο που νομίζω ότι αισθάνεται κι αυτή τόσο αμήχανα όσο εγώ. 

Κάθομαι εκεί μόνη μου. Όσο αντέχω. Και σκέφτομαι δίχως κινητό. Δίχως τσιγάρο. Δίχως καν νερό. Δεν αφήνω τίποτα να με αποσπά από αυτό τον μίνι διαλογισμό.  Παίρνω, τάχα μου, κάποιες αποφάσεις. Βάζω κάποιους στόχους. Συνήθως διαρκεί κανά 5λεπτο.

Μια ανώφελη στιγμή, θα έλεγα, αφού η ιστορία (μου) έχει δείξει ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οι στόχοι μου είναι ανέφικτοι και οι αποφάσεις μου, μάταιες.

Δεν ξέρω...

Δεν μπορώ. Δεν θέλω. Δεν προσπαθώ αρκετά; Κάποτε παλιά πίστευα πως αν θέλεις όλα τα μπορείς.

Πάμε λοιπόν και φέτος

No1: Θα κάνω γυμναστική και θα σταματήσω να λουφάρω με όποιον τρόπο μπορώ. Να πληρώνεις για να λουφάρεις; Αν είναι δυνατόν(ε)

Νο2: Θα σταματήσω να βλέπω όλο το feed του Netflix γιατί έχω καταλάβει ότι μου δημιουργεί ένα νεφέλωμα στον εγκέφαλο (όχι, καμία δικαιολογία δεν δέχομαι -ούτε "αυτό το ξεσκονίζω τις γλώσσες που μιλάω")

Νο3: Θα συναντιέμαι τακτικότερα με αυτούς που αγαπώ. Πρόσφατα είδα αυτή την διαφήμιση και κάτι έπαθα. Ταραχή είναι βέβαια, θα περάσει

No4: Θα αρχίσω πάλι να διαβάζω καθημερινά. Μου έχει λείψει αυτό το traveling without moving

No5: Θα προσπαθήσω να συγχωρώ κι άλλο. Συχνότερα, ευκολότερα

Νο6: ....που πας ρε μ@#%α χωρίς φλας; Γ@<ώ το τσουρέκι μου μέσα... (στο Νο6 ήμουν Κωνσταντινουπόλεως και οδηγούσα)

Άντε καλή χρονιά. Μη γίνεις πολύ λιώμα.