Η μόδα στο επίκεντρο της πολιτικής: Τα κρυφά μηνύματα πίσω από τα looks των Πρώτων Κυριών την ημέρα της ορκωμοσίας

 Η ορκωμοσία του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump, πραγματοποιήθηκε μόλις χθες. Σίγουρα, ήταν πολλοί αυτοί που περίμεναν να παρακολουθήσουν αυτή τη στιγμή που θα γραφόταν στο βιβλίο της ιστορίας, ακούγοντας τα λόγια και βλέποντας τις κινήσεις του «νέου» προέδρου. Παρ' όλα αυτά ο τύπος, τα social media και όλοι οι υπόλοιποι έχουμε πάντα το νου μας και στο look που έχει επιλέξει η πρώτη κυρία για την ημέρα αυτή.

Αυτή τη φορά, όπως και τις υπόλοιπες, όλοι αναρωτιούνταν για το ποιο θα ήταν τελικά το look που θα επέλεγε η Melania Trump για την δεύτερη ορκωμοσία του συζύγου της. Αν και κατά τη διάρκεια της πρώτης της θητείας επέλεγε να ντύνεται κυρίως από ευρωπαϊκούς οίκους μόδας -οι Dolce & Gabbana και Alexander McQueen ήταν δύο από τους αγαπημένες της. Μάλιστα, για το βράδυ των εκλογών επέλεξε ένα look από τον γαλλικό οίκο Dior.

Επομένως, η επιλογή της να φορέσεις μια δημιουργία ενός Αμερικάνου ανεξάρτητου καλλιτέχνη, δεν ήταν τυχαία. Μεγάλο μέρος της πιο πρόσφατης εκστρατείας του Trump επικεντρώθηκε στην ενίσχυση της αμερικανικής οικονομίας. Η ομώνυμη εταιρεία του σχεδιαστή, Adam Lippes, που γεννήθηκε και εδρεύει στη Νέα Υόρκη είναι μια ανεξάρτητη επιχείρηση μόλις μιας δεκαετίας, μια σαφώς διαφορετική επιλογή από το αμερικανικό μεγαθήριο της μόδας Ralph Lauren, ο οποίος εξόπλισε την πρώτη κυρία για την ορκωμοσία του 2017. Με αυτή της την κίνηση ήθελε να βάλει τέλος στους σχολιασμούς για της ευρωπαϊκές στιλιστικές επιλογές, την ώρα που ο σύζυγός της κήρυττε υπέρ της αγοράς αμερικανικών προϊόντων.

Επειδή η μόδα είναι ένας από τους βασικούς τρόπους επικοινωνίας των ανθρώπων, αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που η στιλιστική επιλογή της πρώτης κυρίας για την ημέρα της ορκωμοσίας κρύβει μηνύματα. Αυτό, άλλωστε, αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι στο Εθνικό Μουσείο της Αμερικανικής Ιστορίας, υπάρχει από το 1912 μια ξεχωριστή συλλογή με όλα τα looks των πρώτων κυριών από την ημέρα της ορκωμοσίας. Μια μόνιμη έκθεση που βρίσκεται εκεί πάνω από εκατό χρόνια.

Caroline Lavinia Scott Harrison

H Caroline ήταν η σύζυγος του προέδρου Benjamin Harisson, φόρεσε το 1889 για την ορκωμοσία, ένα look αποκλειστικά δημιουργημένο στην Αμερική. Αυτό είχε ως στόχο την υποστήριξη της οικονομικής πλατφόρμας του συζύγου της «America First», που στόχευε στην υποστήριξη της αμερικάνικης οικονομίας από τους ίδιους τους ντόπιους. Συγκεκριμένα, ολόκληρο το σύνολο της ήταν μια συνεργασία μεταξύ των πολιτειών.

Ήταν μια προσπάθεια πολλών πολιτειών, με το φόρεμα να προέρχεται από την Ghormley, Robes et Manteaux στη Νέα Υόρκη, το μπροκάρ μεταξωτό ύφασμα να προέρχεται από την Logan Silk Company στις λίμνες Finger Lakes βορειότερα, και το μοτίβο του από βελανιδιές - ένας φόρος τιμής στον πρώην πρόεδρο William Henry Harrison, τον παππού του Benjamin - σχεδιάστηκε από την καλλιτέχνιδα Mary Williamson από την Ιντιάνα.

Edith Kermit Carow Roosvelt

Σήμερα, υπάρχει μόνο το πιστό αντίγραφο του φορέματος που φορέθηκε από την Edith Roosevelt στην δεύτερη ορκωμοσία του συζύγου της, Theodore Roosevelt, το 1905. Αμέσως μετά τη λήξη της θητείας της Edith ως πρώτης κυρίας, το Smithonian Institute άρχισε να συλλέγει φορέματα που ανήκαν σε συζύγους προέδρων. Δυστυχώς έκοψε τα περισσότερα από τα φορέματά της - το ύφασμα ήταν μια πολυτέλεια που έπρεπε να μεταποιηθεί σε ένα νέο φόρεμα καθώς άλλαζε το στυλ. 

Τελικά το μουσείο παρέλαβε τη φούστα που ανήκε στο φόρεμα που φόρεσε κατά τη δεύτερη ορκωμοσία και διαμόρφωσε ένα μπούστο μέσα από τις φωτογραφίες που διέθεταν. Μικροσκοπικά πουλιά που πετούν εμφανίζονται σε ένα μπροκάρ, και από κοντά τα μεγαλύτερα μοτίβα που μοιάζουν με λουλούδια αποκαλύπτονται στα φτερά.

Mamie Eisenhower

Η Mamie Eisenhower γνώριζε τη δύναμη του Τύπου. Το 1953, παρά τις εκκλήσεις των εφημερίδων να δώσει στη δημοσιότητα τις λεπτομέρειες του φορέματος της ορκωμοσίας της, κράτησε σκόπιμα το δελτίο τύπου και τις φωτογραφίες μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με το Smithsonian. Το φόρεμα που σχεδίασε η Nettie Rosenstein περιείχε περισσότερα από 2.000 χειροποίητα στρας και συνοδευόταν από ασορτί γάντια όπερας, μια τσάντα με στρας και ένα τριπλό choker από μαργαριτάρια. Το χρώμα του φορέματός της ήταν μια απόχρωση για την οποία είχε γίνει γνωστή - όπως το δελτίο τύπου το περιέγραφε, «ένα λεπτό, αλλά σαφές ροζ Renoir».

Για τη δεύτερη θητεία του συζύγου της, η Αϊζενχάουερ προσέθεσε και την δική της προσωπική πινελιά: Πρόσθεσε στο λαμπερό φόρεμά της, κεντημένο με μαργαριτάρια, κρύσταλλα και τοπάζια (επίσης από τον Ρόζενσταϊν), μια τσάντα με το γράμμα «Μ» στη μία πλευρά και το «1957» στην άλλη.

Jacqueline Kennedy 

Η θητεία της Jacqueline Kennedy ως πρώτης κυρίας, διήρκησε πολύ λίγο και έκλεισε με τον πιο αιματηρό τρόπο. Παρ' όλα αυτά η επιρροή που άσκησε στις Αμερικανίδες γύρω από τη μόδα ήταν πρωτοφανής. Με λίγα λόγια καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο η νεαρές κοπέλες της Αμερικής την δεκαετία των 60's. Never had the presidency seen such style, youth, and culture in its office. Λίγο μετά την εκλογή του συζύγου της, John F Kennedy, ανακοίνωσε ότι ήλπιζε να τοποθετήσει τον Λευκό Οίκο ως «βιτρίνα της αμερικανικής τέχνης και ιστορίας». 

Αν και παραδοσιακά ο εναρκτήριος χορός της βραδιάς ήταν το κατάλληλο μέρος για μια μεγαλοπρεπή είσοδο, η πιο αξιοσημείωτη επιλογή της Jackie ήταν το καπέλο της: μια μοντέρνα, κομψή σιλουέτα σε ένα εντυπωσιακό μπλε της πούδρας από τον ανερχόμενο τότε μόδιστρο Halston. Οι ενδυματολογικές επιλογές της πρώτης κυρίας καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, συμπεριλαμβανομένης της κατάλευκης μεταξωτής σιφόν αμάνικης τουαλέτας με ασορτί κάπα που φορούσε στον ίδιο τον βραδινό χορό, την εδραίωσαν ως μια νέα δύναμη στον κόσμο της μόδας και υποστήριξαν το όραμα του John F. Kennedy για μια νέα, μεταμορφωτική εποχή για την προεδρία.

Βέβαια, ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της εμφάνισής της εκείνη την ημέρα δεν ήταν όπως τα ήθελε - το καπέλο και το παλτό της δεν ήταν στην πραγματικότητα μπλε, αλλά σε πιο ουδέτερο τόνο, και μπορεί να ήταν ένα θέμα διόρθωσης χρωμάτων από το περιοδικό Life, ανέφερε το CNN το 2020. Το σχήμα του καπέλου της είχε επίσης ένα «ατύχημα», με ένα μικρό βαθούλωμα που εμφανίστηκε καθώς η Kennedy το προσάρμοζε.

Lady Bird Johnson

Ως πρώτη κυρία, η Lady Bird Johnson ήταν η πρώτη που ανέλαβε πιο ενεργό ρόλο κατά τη διάρκεια του προεδρικού όρκου, κρατώντας τη Βίβλο για τον Lyndon B. Johnson το 1965 - μια επιλογή που έκτοτε έχει γίνει παράδοση. Ήταν ήδη πρώτη κυρία για περισσότερο από έναν χρόνο, αλλά η πρώτη ορκωμοσία του προέδρου είχε πραγματοποιηθεί γρήγορα και ζοφερά στο Air Force One τις ώρες που ακολούθησαν τη δολοφονία του John F. Kennedy.

Στις φωτογραφίες από την εκδήλωση του 1965, ο Johnson ξεχωρίζει με το εντυπωσιακό κόκκινο χρώμα ανάμεσα σε μια θάλασσα από κυρίως μαύρα κοστούμια. Αλλά είναι το ζωηρό κίτρινο σατέν φόρεμά της και το παλτό της με το σαμπρέλι από εκείνο το βράδυ που έχει γίνει μια από τις πιο αξιομνημόνευτες εμφανίσεις της ημέρας της ορκωμοσίας. 

H ίδια ήταν καλά προετοιμασμένη για να δώσει το φόρεμα της ως έκθεμα, γι' αυτό και ζήτησε από την αρχή να δημιουργηθεί με γερά υφάσματα που θα είχαν αντοχή στο χρόνο.

Rosalynn Carter 

Η Rosalynn Carter ήταν πρώτη κυρία μιας θητείας που επέλεξε να ελαχιστοποιήσει τον ρόλο της ως οικοδέσποινα στον Λευκό Οίκο, εστιάζοντας στη διπλωματία. Αναφέρεται ως η «φωνή» του συζύγου της, η οποία συμμετείχε στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου του συζύγου της. Η λογική προσέγγισή της μεταφέρθηκε και στην γκαρνταρόμπα της. Στον εναρκτήριο χορό το 1977, φόρεσε ένα φόρεμα που το κοινό είχε ήδη δει από πριν.

Η ίδια επέλεξε να ξανά φορέσει το χρυσό φόρεμά της, σχεδιασμένο από τη Mary Matise, στον εναρκτήριο χορό το 1977 μετά την ορκωμοσία του Jimmy Carter. Είχε φορέσει το φόρεμα στον εναρκτήριο χορό του έξι χρόνια νωρίτερα, όταν είχε εκλεγεί κυβερνήτης της Georgia, και η επινοητική στιλιστική της επιλογή είχε σκοπό να αποτελέσει ένα ουσιαστικό νεύμα στα επιτεύγματά του. Όμως ο Τύπος (και όχι μόνο) επέκρινε την απόφαση.

Ήθελε να συνεχίσει την παράδοση και να το φορέσει όταν (ο Carter) ορκίστηκε πρόεδρος, δήλωσε στο PBS το 2001 η Edith Mayo, τότε επιμελήτρια της έκθεσης των Πρώτων Κυριών. «Αλλά η κοινότητα της μόδας σαφώς δεν το κατάλαβε αυτό και δεν τους άρεσε».

Nancy Reagan 

Μετά τη θητεία της Rosalynn Carter, η Nancy Reagan έθεσε τις προθέσεις της το 1981 με ένα ακριβό λευκό φόρεμα με χάντρες και δαντέλα στον ένα ώμο στην εναρκτήρια χοροεσπερίδα. Ήταν «μια δήλωση ότι η μόδα είχε σημασία», έγραψαν οι New York Times στη νεκρολογία του σχεδιαστή της, του επί χρόνια συνεργάτη της James Galanos. Συνδυασμένη με λευκά γάντια όπερας και τα μαλλιά της σε μια αψεγάδιαστη γαλλική wist, η επερχόμενη πρώτη κυρία διοχέτευσε αυτοπεποίθηση και πολυτέλεια - αν και δεν μπόρεσε να ξεφύγει και αυτή από την κριτική του Τύπου, αυτή τη φορά για τα υπερβολικά γούστα της.

Michelle Obama 

Καθ' όλη τη διάρκεια των δύο θητειών της ως πρώτη κυρία, η Michelle Obama ανέδειξε σταθερά το προφίλ των ανερχόμενων Αμερικανών σχεδιαστών, επιλέγοντας εγχώρια ταλέντα που ευθυγραμμίζονταν βαθιά με τις αξίες της - και ξεκίνησε με τον Jason Wu, ο οποίος σχεδίασε το λευκό φόρεμά της με έναν ώμο, διακοσμημένο με λουλούδια και κρύσταλλα, για τον χορό της ορκωμοσίας το 2009.

Αλλά ήταν ένα αξεσουάρ νωρίτερα την ημέρα, συνδυασμένο με το αστραφτερό παλτό της Isabel Toledo, που τράβηξε την προσοχή του κοινού: τα φασκόμηλο πράσινα γάντια της J. Crew, τα οποία ερμηνεύτηκαν από πολλούς ως ένα πρώιμο σύμβολο της σχετικής για τον λαό προσέγγισής της στην πολιτική.