Υβόννη Μπόσνιακ: Συγκινεί με τα λόγια αγάπης για την κόρη της

Σαν σήμερα πριν δυο χρόνια έγινε για πρώτη φορά μανούλα. Ο λόγος για την Υβόννη Μπόσνιακ που ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου το 2015, υποδέχτηκε την κόρη της, καρπό του έρωτά της με τον Αντώνη Ρέμο.

Σήμερα, όλη η οικογένεια του τραγουδιστή γιορτάζει τα δεύτερα γενέθλια της μικρής Ελένης και η όμορφη σύζυγός του συγκινεί με τα λόγια αγάπης για την κόρη της στο Instagram.

“Κάτι που θέλω να μοιραστώ με τις μαμάδες του κόσμου... Άλλη μια φορά... Από την στιγμή που σε κράτησα στην αγκαλιά μου για πρώτη φορά, δεν ήμουν ποτέ ξανά ο άνθρωπος που ήμουν. Και κάποιες φορές μου έλειπε ο παλιός μου εαυτός, όταν είχα χρόνο και ελευθερία και δεν υπήρχε τίποτα τόσο σημαντικό και ξεχωριστό για να νοιάζομαι όσο εσύ όταν ήρθες στη ζωή μου.

“Κάτι που θέλω να μοιραστώ με τις μαμάδες του κόσμου... Άλλη μια φορά... Από την στιγμή που σε κράτησα στην αγκαλιά μου για πρώτη φορά, δεν ήμουν ποτέ ξανά ο άνθρωπος που ήμουν. Και κάποιες φορές μου έλειπε ο παλιός μου εαυτός, όταν είχα χρόνο και ελευθερία και δεν υπήρχε τίποτα τόσο σημαντικό και ξεχωριστό για να νοιάζομαι όσο εσύ όταν ήρθες στη ζωή μου.

Ήμουν κουρασμένη, όπως δεν είχα υπάρξει ποτέ, κάθε μέρα μου φαινόταν ίδια, ένας κύκλο που δεν τελείωνε ποτέ, γεμάτος ευθύνες. Να σε ταΐζω , να αγχώνομαι για να φας, να σου αλλάζω τις πάνες, να κλαις και να μην ξέρω πώς να σε ηρεμήσω, να κάνω τα πάντα για να μην γκρινιάζεις... παλεύοντας όλη τη νύχτα να σε βάλω για ύπνο, να ξυπνάς το βράδυ και να θέλεις να μου μιλήσεις και εγώ να είμαι τόσο κουρασμένη... Μου φαινόταν σαν να μην έκλεινε ποτέ αυτός ο κύκλος. Όμως για τα πάντα υπάρχει η τελευταία φορά..

Θα έρθει η μέρα που θα σε ταΐσω για τελευταία φορά.

Θα έρθει η μέρα που θα σε κοιμίσω και θα είναι η τελευταία φορά που θα σε κρατήσω να κοιμάσαι στην αγκαλιά μου και να χάνομαι χαζεύοντας το όμορφο πρόσωπό σου για ώρες...

Θα έρθει η μέρα που θα σε κουβαλήσω αγκαλιά γύρω μου για να ανεβούμε τα σκαλιά και θα είναι η τελευταία φορά που θα σε κουβαλήσω με αυτόν τον τρόπο.

Θα έρθει το βράδυ που θα σου λούσω τα μαλλάκια σου και την άλλη μέρα θα θέλεις να το κάνεις μόνη σου.

Θα έρθει η μέρα που θα σου κρατήσω το χέρι για να διασχίσουμε το δρόμο και θα είναι η τελευταία φορά που θα σου το κρατήσω.

Θα έρθει η νύχτα που θα έρθεις στο κρεβατάκι μας για αγκαλίτσες και θα είναι η τελευταία φορά που θα μας ξυπνήσεις έτσι.

Ένα βράδυ θα σε νανουρίσω με το αγαπημένο σου τραγούδι και θα είναι η τελευταία φορά που θα στο πω.

Μια μέρα θα σε πάω στο σχολείο, θα μου δώσει ένα φιλί και την άλλη μέρα θα θέλεις να πας με την φίλη σου... και δεν θα με ξαναφιλήσεις ποτέ έξω από το σχολείο.

Κοριτσάκι μου, θα έρθει η μέρα που θα τρέξεις με ανοιχτά τα χέρια σου στην αγκαλιά μου και θα είναι και αυτή η τελευταία φορά... και το θέμα είναι ότι θα ξέρω ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά... δεν θα ξαναυπάρξει ποτέ άλλη μια τέτοια φορά.

Όσο έχω χρόνο να ζήσω αυτές τις στιγμές, θα έχω στο μυαλό μου ότι αυτές μπορεί να περάσουν τόσο γρήγορα, γιατί θα είναι τόσο πολύτιμες που θα θέλω να τις ξαναζήσω, μόνο για μια ακόμη φορά στη ζωή μου, για τελευταία φορά...

Σ' αγαπώ Ελένη μου! Ψυχούλα μου όμορφη... Χρόνια σου πολλά!”