H αποκατάσταση της ποιητικής υπόστασης του Jim Morrison

Εάν σας ζητούσαν να δημιουργήσετε την πεμπτουσία του αμερικανικού ροκ σταρ σε έναν προσομοιωτή, σχεδόν σίγουρα θα υπήρχε, συνειδητά ή όχι, ένα αρκετά μεγάλο μέρος του DNA του Jim Morrison.

Δεν θα χρειαζόταν να τον έχει δει καν ζωντανό στη σκηνή για να φτιάξει την εικόνα του frontman των Doors - γοητευτικός, μακρυμάλλης, άγριο βλέμμα και όμορφο - κυριολεκτικά στριμωγμένος μέσα στα ψυχεδελικά 60s σε δερμάτινα παντελόνια, τόσο ισχυρή είναι η εικόνα του. Πρωταγωνιστής επί σκηνής αλλά και στα παρασκήνια με μια ζωή σύντομη που κορυφώθηκε με έναν τραγικό πρόωρο θάνατο στα 27 σε μια μπανιέρα του Παρισιού και έχετε το ίδιο μοντέλο του απόλυτου ροκ σταρ.

Όμως η εικόνα του sex drugs and rock n roll έκανε αθάνατο τον Μόρισον, αλλά επισκίασε επίσης την υψηλότερη καλλιτεχνική του κλήση: αυτήν ενός ποιητή.

https://www.instagram.com/p/CP6gJpqrszZ/

Μια νέα ολοκληρωμένη ποιητική συλλογή υπόσχεται να το διορθώσει αυτό. «Τα Συλλεχθέντα Έργα του Τζιμ Μόρισον: Ποίηση, Περιοδικά, Μεταγραφές και Στίχοι» (Harper Design, 584 σελ., κυκλοφόρησε την Τρίτη 8 Ιουνίου) συγκεντρώνει σε ένα καθοριστικό τόμο το υπέροχο καλλιτεχνικό έργο του Μόρισον. Δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το ίδρυμα του Morrison και είναι επιμελημένο με μια εισαγωγή από τον Frank Lisciandro - σκηνοθέτη, φωτογράφο και φίλο του Morrison από την εποχή τους μαζί στο UCLA - το βιβλίο εμπεριέχει μεγάλο μέρος του υλικού του από περίπου 30 σημειωματάρια του Morrison και εκατοντάδες χαλαρές χειρόγραφες σελίδες, και περιλαμβάνει σπάνιες φωτογραφίες, στίχους και ταινίες. Μεγάλο μέρος του υλικού δεν έχει δημοσιευτεί ποτέ πριν.

«Σχεδόν όλα όσα έγραψε ο Τζιμ καταρτίστηκαν για πρώτη φορά σε ένα σημειωματάριο ή σε οποιοδήποτε εύχρηστο κομμάτι χαρτιού: μια χαρτοπετσέτα κοκτέιλ, μια κενή σελίδα στο πίσω μέρος ενός βιβλίου, ένας τσαλακωμένος φάκελος», γράφει ο Lisciandro στην εισαγωγή. Ο Μόρισον έγραψε τα πάντα, ανεξάρτητα από το πόσο μικρό ή αποσπασματικό - ακόμη και μόνο σκηνές, εικόνες και κομμάτια ονείρων.

https://www.instagram.com/p/CPQcn3wLN-9/

Ο Lisciandro γράφει: «Στην πορεία αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις προκαταλήψεις μου για το ποια ποίηση πρέπει να σκέφτομαι για να κατανοήσω την ποίηση του Jim για το τι ήταν: μη συμβατική, πειραματική, τολμηρή, απειλητική, συχνά δύσκολη και, για ορισμένους αναγνώστες, πιθανώς προσβλητική».