Έφη Πίκουλα: Η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο θάνατος του συζύγου της και η Λάμψη

Στην εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη παραχώρησε μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη η Έφη Πίκουλα.

Η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τη ζωή της σήμερα, τον θάνατο του συζύγου της, Τάκη Βουγιουκλάκη πριν από ενάμιση χρόνο, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη συμμετοχή της στη Λάμψη, ενώ παράλληλα αποκάλυψε τον λόγο που δεν έκανε ποτέ παιδί.

«Το σπίτι μου είναι ο χώρος που φτιάξαμε με τον άντρα μου, Τάκη Βουγιουκλάκη. Μετά από αυτά που πέρασα, που έχασα τον σύντροφό μου, το σπίτι μου είναι το καταφύγιό μου. Ασφαλώς και νιώθω μόνη, αλλά καλύπτω τη μοναξιά μου με πολλές ασχολίες. Έχω τη θεατρική ομάδα του δήμου Βριλησσίων που σκηνοθετώ 14 χρόνια. Είναι δύσκολη η ζωή μετά τον χαμό του Τάκη. Η Αλίκη είχε πει ότι ήταν ο άντρας του εαυτού της και μάλιστα το κορόιδευα τότε. Κι εγώ τώρα πρέπει κι εγώ να γίνω ο άντρας του εαυτού μου. Τον άντρα μου τον έχασα στα χέρια μου στις 3 τα ξημερώματα, είδα τον θάνατο πρόσωπο με πρόσωπο. 30 χρόνια κοινής συμβίωσης. Ήταν πανέμορφα με πολλή αγάπη. Θέλω να τον θυμάμαι, δε γίνεται να ξεχάσω μια ζωή 35 χρόνων. Το καμπανάκι της μητρότητας χτύπησε. Ήταν προσωπική μου επιλογή. Ο Θεός μου τα έδωσε όλα, αλλά ήταν θέμα δικό μου. Νιώθω ότι εγώ πήρα την ευθύνη, άρα πρέπει να το επωμιστώ όλο», είπε αρχικά.

Για την εμπειρία με τους μεγάλους Έλληνες σκηνοθέτες αποκάλυψε: «Ο Νίκος Φώσκολος κι ο Γιάννης Δαλιανίδης ήταν παρά πολύ απαιτητικοί. Μια φορά πήγα αχτένιστη στο γύρισμα. Με κοίταξε πολύ άσχημα ο Δαλιανίδης, ένιωσα πολύ άσχημα. "Τι είναι αυτό κοπέλα μου, πώς ήρθες έτσι;" μου είπε. Μια μέρα είπα στην Αλίκη, "θέλω να παίξω στη Λάμψη". Να το πούμε στον Νίκο (σ.σ. Φώσκολο) μου απάντησε. Είχα ξαναδουλέψει με τον Νίκο παλιά. Τότε, με πήρε τηλέφωνο ο Νίκος Φώσκολος με ρώτησε, "θέλεις να παίξεις; Γιατί εγώ είμαι απαιτητικός". Δε μου έκανε χάρη, έτσι μπήκα».

Η Έφη Πίκουλα μίλησε στη συνέχεια σχετικά για την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τους τελευταίους μήνες πριν τον θάνατό της: «Η Αλίκη ήταν τα πάντα για μένα, ήταν μάνα, αδερφή και μου στάθηκε πάρα πολύ. Όταν με πρωτοείδε μου είχε πει “σε ευχαριστώ που είσαι στη ζωή του αδερφού μου και σε αγαπάει πολύ”… Στο τέλος ήμασταν τρεις μήνες στο νοσοκομείο συνέχεια. Είχε υπομονή φοβερή και μια αισιοδοξία απίστευτη. Ήθελε λίγους ανθρώπους μέσα. Μην ακούτε αυτά που λένε ότι έμπαινε ο τάδε, έμπαινε ο τάδε. Πολύ λίγοι ήταν αυτοί που έμπαιναν μέσα στη σουίτα του νοσοκομείου που ήταν η Αλίκη. Γνωρίζαμε από την αρχή την πραγματική αλήθεια, το ξέραμε το τέλος και το περιμέναμε. Η Αλίκη δεν είχε καταλάβει την αλήθεια, δεν την άφηναν τα αδέρφια της να καταλάβει για να νιώσει πιο καλά. Τόσο πολύ δεν ήξερε και καλώς δεν ήξερε».