Γιώργος Νταλάρας: «Η ζωή της μητέρας μου ήταν μία τραγωδία»

Το τελευταίο διάστημα ο Γιώργος Νταλάρας βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, με αφορμή δηλώσεις του για τους καλλιτέχνες που κάνουν διαφημιστικά, αλλά και πιο πρόσφατα για το ξέσπασμά του στους δημοσιογράφους.

Σε ένα flashback στην καριέρα του, ο γνωστός τραγουδιστής και μουσικός, μίλησε στην εκπομπή «Mega Stories» για τον αγώνα που έδωσε να φύγει από τα νυχτερινά κέντρα, ενώ έκλαψε περιγράφοντας την Ελλάδα, στην οποία θέλει να ζει.

«Δεν είμαι αποκλεισμένος. Έκανα αγώνα να φύγω από τα νυχτερινά κέντρα, γιατί εγώ γεννήθηκα εκεί μέσα. Ερχόντουσαν κάτι ματσωμένοι από τα Μέγαρα και την Ελευσίνα, έφερναν και τα πιστόλια τους μαζί, καμιά φορά έριχναν κι από καμία. Έφερναν και κορίτσια για να κάνουν κονσομασιόν, αυτό δεν μπορεί να αρέσει σε ένα παιδί 16 χρονών».

«Ο Θεοδωράκης με μάγεψε. Μισώ τη διασημότητα, δεν τη θέλω, γιατί ο διάσημος των εποχών μας θεοποιείται. Άρα αυτός έχασε την οντότητά του, δεν είναι πλέον ο ίδιος. Εμένα αν με ρωτήσεις ποιος θέλω να είμαι, θα σου πω: ο Γιώργος. Το Νταλάρας μου είναι αδιάφορο», παραδέχτηκε σε άλλο σημείο.

Αναφορικά με τα παιδικά του χρόνια σημείωσε: «H μητέρα μου έζησε μια άσχημη ζωή, ήταν ανάπηρη και με φώναζε κοντά της για να με μαλώσει, δεν μπορούσε να σηκωθεί. Η μητέρα μου μετά τον πόλεμο έπρεπε να αποχωριστεί ένα από τα δύο της παιδιά. Υπήρχαν ορφανοτροφεία με εκπαιδευτικό χαρακτήρα στο εξωτερικό κι εκεί έπρεπε να πάω εγώ».

«Ήμουν 8 ετών αλλά ο αδελφός μου πλησίαζε τα 10, κι έτσι η μητέρα μου έστειλε το μεγάλο παιδί της. Από τότε η ζωή της μητέρας μου ήταν μια τραγωδία, άκουγε τραγούδια του Τσιτσάνη κι έκλαιγε. Όταν έφυγε ο Χρήστος, έφυγε η ζωή μου. Τον έβλεπα κάθε δύο χρόνια που ερχόταν μαζί με άλλα παιδιά και για εμένα άλλαζε η ζωή και ο κόσμος», εξομολογήθηκε για τον μεγάλο του αδερφό.

«Δε φταίει ο κόσμος που δε με καταλαβαίνει»

Ο Γιώργος Νταλάρας δικαιολόγησε τον κόσμο που δεν τον καταλαβαίνει: «Έχω το δικαίωμα να ονειρεύομαι. Δεν λειτούργησα ποτέ βλαπτικά ούτε για τον χώρο μου ούτε για την χώρα μου. Δεν έκανα ποτέ κάτι που ήταν κόντρα στις αξίες μου», είπε.

Και συνέχισε: «Γιατί πήρα αυτό τον δρόμο δεν μπορώ να το εξηγήσω. Πήρα αυτό τον δρόμο γιατί αυτά που έβλεπα ήταν στραβά και όταν έβλεπα κάτι στραβό έστριβα. Αυτό σημαίνει ότι απομονώνεσαι, χάνει. Τι νόημα είχε η διαστρέβλωση της αλήθεας και όλη αυτή η συκοφαντία και η λάσπη, για τα τραγούδια, τα είδη, τις ηχογραφήσεις. Ίσως φταίω εγώ τελικά, ίσως τελικά θα έπρεπε να μείνω εκεί αλλά δεν ήθελα να τραγουδάω στα νυχτερινά κέντρα και στις ταβέρνες. Αλλά ίσως δεν φταίει ο κόσμος που δεν με καταλαβαίνει, φταίω εγώ που δεν καταλαβαίνω τον εαυτό μου».

«Αυτή την Ελλάδα ονειρεύτηκα, όχι την άλλη»

Ενώ δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, αναφερόμενος στην Ελλάδα και πώς την ονειρεύεται: «Πριν από 6-7 χρόνια ήμουν στον δρόμο, γινόταν πανζουρλισμός. Ψάχνω να δω τι γινόταν, πλησιάζω στον δρόμο και βλέπω έναν νεαρό 20 χρονών να έχει πάρει αγκαλιά ένα σκυλάκι, που αν περνούσε στην άλλη μεριά του δρόμου, θα το σκότωναν. Λυπήθηκα που δεν ήμουν εγώ αυτός… και οι άλλοι οι κάφροι του φώναζαν: φύγε, ρε μ […] α από τη μέση. Δεν είναι ζωή αυτή, Δώρα. Αυτοί δεν είναι άνθρωποι και είμαστε γεμάτοι από τέτοιους», εξομολογήθηκε.

«Αυτή την Ελλάδα ονειρεύτηκα, όχι την άλλη. Δεν μου αρέσει. Δεν είναι χώρα αυτή έτσι όπως πάμε, δεν την θέλω αυτή τη χώρα», τόνισε.