Φωτεινή Πετρογιάννη: «Αναρωτιόμουν αν είμαι αρκετά καλή μαμά – Έκανα μαύρες σκέψεις, πονούσα και έκλαιγα»

Η δημοσιογράφος άνοιξε την καρδιά της, μοιράζοντας τους προβληματισμούς και τις ανασφάλειες που ένιωσε ως νέα μητέρα: «Αναρωτιόμουν αν το κάνω σωστά, αν είμαι καλή μαμά. Αν εκείνη τη στιγμή το παιδί μου είναι ευτυχισμένο ή αν του δημιουργώ κάποιο πρόβλημα χωρίς να το καταλαβαίνω. Σκεφτόμουν αν είμαι αρκετά παρούσα. Θα μπορέσω να επιστρέψω στη δουλειά;»

Παρά την ψυχική προετοιμασία και τις προσπάθειές της να αποτινάξει κοινωνικά στερεότυπα γύρω από τη μητρότητα, όπως εξήγησε, κάποια ερωτήματα και αμφιβολίες είναι αναπόφευκτα: «Θες δεν θες, όσο “δουλεμένος” κι αν είσαι, με έναν περίεργο τρόπο, κάποια πράγματα σου φυτεύονται στο μυαλό.»

Η επιστροφή στη δουλειά και οι ενοχές

Μιλώντας για την απόφασή της να επιστρέψει νωρίς στην εργασία της, αποκάλυψε πως αυτό συνοδεύτηκε από έντονη συναισθηματική φόρτιση:

«Ίσως παλιότερα να το άκουγα και να έλεγα: “Εννοείται, θα επιστρέψω”. Αλλά όταν ήρθε η ώρα, άρχισα να αναρωτιέμαι: “Είναι σωστό να αφήσω το παιδί 2,5 μηνών για να επιστρέψω στη δουλειά;” Γύρισα με στενοχώρια στην αρχή. Χρειαζόμουν χρόνο να το διαχειριστώ.»

Η σχέση με τον σύντροφό της και οι δυσκολίες της μητρότητας

Η γέννηση του παιδιού τους έφερε πιο κοντά, όπως είπε χαρακτηριστικά: «Ο ερχομός του παιδιού μάς ένωσε πολύ με τον άντρα μου. Είμαστε πραγματικά μαζί σε όλο αυτό, και όσο πιο κοντά είμαστε εμείς, τόσο καλύτερα είμαστε όλοι.»

Ωστόσο, δεν δίστασε να μιλήσει και για τις δύσκολες ψυχολογικές φάσεις που πέρασε, περιγράφοντας με συγκίνηση ένα σκοτεινό διάστημα στους πρώτους μήνες μετά τη γέννα: «Δεν έφτασα σε ακραίο σημείο, αλλά πέρασα περίοδο θλίψης. Είχα προβληματιστεί πολύ για την υγεία μου, είχα μαύρες σκέψεις. Έκανα νοερούς αποχαιρετισμούς στο παιδί μου, σαν να πίστευα ότι κάτι σοβαρό μου συμβαίνει… Ήταν γύρω στον τέταρτο – πέμπτο μήνα. Θυμάμαι να βγάζω γάλα και να κλαίω, γιατί ήμουν εξαντλημένη, πονούσα και ο πόνος αυτός με οδηγούσε στη θλίψη.»

Η εξομολόγηση της Φωτεινής Πετρογιάννη αποτελεί ένα συγκινητικό και ειλικρινές παράδειγμα για τις προκλήσεις της σύγχρονης μητρότητας, θυμίζοντας πως πίσω από κάθε νέα μαμά υπάρχει ένας κόσμος συναισθημάτων, αμφιβολιών και μεγάλης αγάπης.