Lily-Rose Depp: «Μόλις αρχίσεις να αφήνεις τους ανθρώπους να κοιτάζουν τη ζωή σου, τότε θέλουν όλο και περισσότερο»

Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει, λέει ο σοφός λαός, και η αλήθεια είναι πως στην περίπτωση της Lily-Rose Depp, τα γονίδια ήταν κάτι παραπάνω από γενναιόδωρα. Είτε μοιάζει περισσότερο στον γοητευτικά εκκεντρικό μπαμπά της, Johnny Depp, είτε στην αέρινη, διαχρονικά chic μητέρα της, Vanessa Paradis, ένα είναι σίγουρο: πήρε τα καλύτερα στοιχεία και από τους δύο. Όμως, η Lily-Rose δεν επαναπαύτηκε ποτέ στο βαρύ επίθετό της. Λαμπερή, εξαιρετικά ταλαντούχα και πατώντας γερά στα πόδια της, έχει καταφέρει πλέον να αφήσει το δικό της, μοναδικό αποτύπωμα στο καλλιτεχνικό στερέωμα, αποδεικνύοντας πως είναι πολλά περισσότερα από ένα ακόμα «nepo baby» του Hollywood.

Σήμερα, 05/27/2026, η Γαλλοαμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο γιορτάζει τα 27ά της γενέθλια, και κοιτάζοντας πίσω, η πορεία της είναι εντυπωσιακή. Η πρώτη της επαφή με τον κινηματογράφο έγινε δειλά με έναν μικρό ρόλο στο Tusk (2014), όπου έπαιξε στο πλευρό του πατέρα της και της φίλης της, Harley Quinn Smith. Σύντομα όμως, η καριέρα της απογειώθηκε. Το 2016 έκανε το μεγάλο της ξεπέταγμα με το ιστορικό δράμα The Dancer, ενσαρκώνοντας την εμβληματική Isadora Duncan. Η ερμηνεία της, της χάρισε την πρώτη της υποψηφιότητα για βραβείο César για την Πιο Υποσχόμενη Ηθοποιό, μια επιτυχία που επανέλαβε το 2018 με το A Faithful Man. Την ίδια χρονιά (2016), η Natalie Portman την επέλεξε προσωπικά για να υποδυθεί τη μικρότερη αδερφή της στο Planetarium, μια ταινία που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Βενετίας, εδραιώνοντας την παρουσία της στον ευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο κινηματογράφο.

Η κομψότητά της δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε από τον χώρο της μόδας. Ήδη από το 2015, σε ηλικία μόλις 16 ετών, έγινε το πρόσωπο και πρεσβευτής του οίκου Chanel, ακολουθώντας τα χνάρια της μητέρας της και αποτελώντας μούσα του αείμνηστου Karl Lagerfeld. Καθώς μεγάλωνε, οι επιλογές της έγιναν πιο τολμηρές. Το 2019 εντυπωσίασε ως Catherine of Valois στο πλευρό του Timothée Chalamet στο The King του Netflix. Ακολούθησαν συμμετοχές σε ποικίλα projects, όπως το sci-fi θρίλερ Voyagers με τον Colin Farrell, το ιδιαίτερο Wolf απέναντι στον George MacKay, αλλά και η μαύρη γιορτινή κωμωδία Silent Night με την Keira Knightley.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ήταν αυτά που πραγματικά επαναπροσδιόρισαν την καριέρα της. Το 2023, η Lily-Rose βρέθηκε στο επίκεντρο της παγκόσμιας pop κουλτούρας πρωταγωνιστώντας στην πολυσυζητημένη και προκλητική σειρά του HBO, The Idol, στο πλευρό του The Weeknd. Υποδυόμενη την pop star Jocelyn, δοκίμασε τα όριά της, προκάλεσε συζητήσεις και απέδειξε πως δε φοβάται να τσαλακωθεί ή να προκαλέσει, αναλαμβάνοντας ρόλους με έντονο ψυχολογικό βάθος. Παράλληλα, η συμμετοχή της στο πολυαναμενόμενο Nosferatu (2024) του Robert Eggers την εδραίωσε στο σινεμά του δημιουργού, κερδίζοντας διθυραμβικές κριτικές για την ωριμότητα της ερμηνείας της.

Πέρα από τα φώτα των σετ, η Lily-Rose παραμένει ένα είδωλο της Gen Z, διατηρώντας μια αυθεντική και ακομπλεξάριστη στάση ζωής. Τα τελευταία χρόνια απασχόλησε ευχάριστα τα μέσα με την προσωπική της ζωή, νιώθοντας άνετα να εκφράσει ανοιχτά τη σεξουαλικότητά της και την ευτυχία της στο πλευρό της συντρόφου της, της μουσικού 070 Shake (Danielle Balbuena), δείχνοντας πως ζει τη ζωή της με τους δικούς της κανόνες.

Έχοντας κατακτήσει τόσο τις πασαρέλες της υψηλής ραπτικής όσο και τα πλατό απαιτητικών παραγωγών, η Lily-Rose Depp παύει να είναι μόνο «η κόρη του Johnny και της Vanessa». Είναι μια ολοκληρωμένη, σύγχρονη γυναίκα, μια τολμηρή καλλιτέχνιδα και μια πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα που συνεχίζει να μας εκπλήσσει. Και το σίγουρο είναι πως το μέλλον τής ανήκει.

Σήμερα με αφορμή τα γενέθλιά της θυμόμαστε μερικές από τις χαρακτηριστικές της φράσεις:

«Είμαι Δίδυμος, κι άρα πολύ αυθόρμητη».

«Ακριβώς όπως ισχύει για το φαγητό, θα μπορούσατε να πιστεύετε ότι το φυστικοβούτυρο είναι το αγαπημένο σας φαγητό για 5.000 χρόνια και, στη συνέχεια, να πείτε «Μου αρέσουν καλύτερα τα μπιφτέκια», ξέρετε; Απλώς προσπαθούσα να πω ότι τα παιδιά και οι άνθρωποι γενικά δεν χρειάζεται να βάζουν τον εαυτό τους σε κουτάκια και να πρέπει να δηλώσω, «είμαι straight» ή «είμαι γκέι» ή «είμαι οτιδήποτε».

«Δεν χρειάζεται να βάζεις ταμπέλες για τον εαυτό σου, γιατί δεν είμαστε φτιαγμένοι από πέτρα. Είμαστε τόσο ρευστοί ενώ υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση στα παιδιά να μπουν σε κουτάκια και να λένε, “Αυτό είμαι. αυτό μου αρέσει"».

«Η μαμά μου μου έδωσε ένα φόρεμα Chanel όταν ήμουν μικρή. Ένιωσα ξεχωριστή. Νομίζω ότι όλοι αισθάνονται ξεχωριστοί φορώντας Chanel».

«Το να νιώθεις ελεύθερα και άνετα στο δέρμα του χαρακτήρα που υποδύεσαι είναι τόσο σημαντικό».

«Η τέχνη είναι μια τόσο προσωπική εμπειρία, προσπαθώ πραγματικά να φτιάξω το δικό μου δημιούργημα».

«Έχω μια καλή στιγμή όταν παίζω, και η κατώτατη γραμμή, θέλω απλώς να απολαύσω τον εαυτό μου και να είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, και η υποκριτική με κάνει ευτυχισμένο. Μου αρέσει και είναι ένας καλός τρόπος να ξεφύγεις από τον εαυτό σου. Γίνεστε κάποιος άλλος για λίγο, και είναι πολύ διασκεδαστικό.

«Μεγάλωσα με το τσίρκο των μέσων ενημέρωσης. Όλη μου τη ζωή. Οι γονείς μου ήταν πολύ ήρεμοι με τους φωτογράφους, τους θαυμαστές και όλα αυτά. Αλλά κατάλαβα αμέσως ότι δεν είχα κάνει τίποτα για να αξίζω αυτήν την προσοχή. Δεν έχει σημασία τι θα συμβεί, θα είναι εκεί. Δεν το επέλεξα. Δεν πρέπει να το πάρεις πολύ σοβαρά. Πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου. Και να μείνεις ήρεμος».

«Μπορώ να παίζω κάθε μέρα γιατί μου αρέσει. Είναι τόσο απελευθερωτικό. Μπορεί να είναι σπάνιο, αλλά υπάρχουν ορισμένες στιγμές που πραγματικά δεν αισθάνεσαι σαν ο εαυτός σου. Όταν είσαι τόσο μέσα στον χαρακτήρα, είναι το καλύτερο συναίσθημα που νιώθεις ποτέ. Το λατρεύω. Ακόμα κι αν αυτές οι στιγμές έρχονται μόνο μία φορά την ημέρα ή κάθε δεύτερη μέρα, αξίζουν τον κόπο».

«Είμαι πολύ προσεχτική σχετικά με αυτό που θα ανεβάσω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον εαυτό μου. Αλλά γι' αυτό και μου αρέσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: γιατί αισθάνομαι ότι είναι το μόνο πράγμα που μπορώ να ελέγξω ως προς τη δική μου εικόνα».

«Θα είχα λιγότερο άγχος χωρίς κοινωνικά μέσα. Φοβάμαι συνεχώς για το τι μπορεί να ανεβάσουν οι άλλοι για μένα. Είναι σαν να φοβάσαι ότι θα πατήσεις πάνω σε γυαλί».

«Οι γονείς μου δεν ήταν πολύ αυστηροί. Πάντα με εμπιστεύονταν στο να είμαι ανεξάρτητη και να παίρνω τις δικές μου αποφάσεις. Δεν υπήρχε πραγματικά κανένας λόγος για να επαναστατήσω απέναντί τους».

«Ποτέ δεν μου άρεσε να αποκαλύπτω πάρα πολλά για τον εαυτό μου. Μόλις αρχίσεις να αφήνεις τους ανθρώπους να κοιτάζουν τη ζωή σου, τότε θέλουν όλο και περισσότερο».

Διάβασε ακόμα

Lenny Kravitz: «Η μουσική είναι η ζωή μου, είναι μια αντανάκλαση αυτού που περνάω»