Η Angelina Jolie για το «Couture»: Ένα δράμα για τη μητρότητα, την επιβίωση και τις πληγές πίσω από την τελειότητα

Στο Couture, η Αντζελίνα Τζολί υποδύεται τη Μαξίν, μια σκηνοθέτιδα low-budget ταινιών τρόμου που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια κινηματογραφική ανάθεση από έναν γαλλικό πολυτελή οίκο μόδας και στο ότι είναι single μητέρα εν μέσω διαζυγίου, όταν λαμβάνει μια συντριπτική διάγνωση καρκίνου του μαστού.

Η σεναριογράφος και σκηνοθέτιδα του Couture, Αλίς Βινοκούρ, λέει ότι έγραψε το γαλλόφωνο και αγγλόφωνο δράμα έχοντας στο μυαλό της τη βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό. «Χρειαζόμουν κάποιον ξεχωριστό, κάποιον που θα είχε μια ιδιαίτερη σύνδεση με την ιστορία», λέει η Βινοκούρ. «Η Αντζελίνα έχει πολλά κοινά με τον χαρακτήρα. Είναι κι εκείνη σκηνοθέτιδα και έχει περάσει από αυτό — όχι καρκίνο — αλλά όλοι γνωρίζουν την ιστορία της. Έτσι ένιωσα ότι είναι για εκείνη».

Η ταινία καθρεφτίζει ορισμένες εμπειρίες της Τζολί στην πραγματική ζωή. Αν και δεν διαγνώστηκε ποτέ με καρκίνο όπως η Μαξίν, η Τζολί είχε αποκαλύψει σε άρθρο γνώμης στους New York Times ότι υποβλήθηκε προληπτικά σε διπλή μαστεκτομή, επειδή έφερε το γονίδιο BRCA1, το οποίο αυξάνει απότομα τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και/ή των ωοθηκών. Η μητέρα της Τζολί ήταν μόλις 56 ετών όταν πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών. Έχασε επίσης τη γιαγιά της από την ίδια ασθένεια. «Επίσης αυτό που μου άρεσε στην Αντζελίνα ήταν ότι είχε αυτό το punk πνεύμα και punk ενέργεια και ωμή ενέργεια, και είναι ακριβώς αυτό που ήθελα για την ταινία», λέει η Βινοκούρ.

Όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί τον εαυτό της punk, η Τζολί απαντά: «Νομίζω ότι είμαι πιο punk τώρα». Και συνεχίζει ότι ναι, έχει μια ενέργεια, αλλά είναι και ένα είδος αντίθετου ρεύματος σε πολλά από όσα συμβαίνουν: «Ακόμη και η ιδιωτικότητά μου ή το να μην απορροφούμαι εντελώς από πολλά πράγματα ή κινήματα — μερικές φορές το να κάνεις λιγότερα, ή να είσαι ιδιωτικός, όταν ο κόσμος είναι όπως είναι αυτή τη στιγμή, αυτό είναι το αντίθετο».

Στη συνέχεια, η Τζολί αναφέρεται εμμέσως στο δύσκολο διαζύγιό της από τον Μπραντ Πιτ. «Νομίζω ότι το μαχητικό μου πνεύμα επιτέλους επέστρεψε», λέει. «Το έχασα για λίγο. Έπεσα κάπως, αλλά επιστρέφει σε μεγάλο βαθμό χάρη στα παιδιά μου, που τώρα είναι μεγαλύτερα και το ενθαρρύνουν».

Εξηγεί ακόμη: «Τα παιδιά μου είναι σχεδόν όλα 18, οπότε τώρα θέλουν να με βλέπουν να ταξιδεύω στον κόσμο, θέλουν να βγω και να κάνω πράγματα. Με ξέρουν περισσότερο από οποιονδήποτε και εξακολουθούν να μου έχουν αδυναμία, που λέει πολλά. Νομίζω ότι με ενθαρρύνουν πολύ να επιστρέψω σε πλευρές του εαυτού μου που ίσως δεν ένιωθα τόσο ελεύθερη να εκφράσω».

Μάλιστα, πριν χωρίσει από τον Πιτ, η Τζολί λέει ότι είχε αποφασίσει πως είχε τελειώσει με την υποκριτική: «Είχα κατά κάποιον τρόπο σταματήσει την υποκριτική πριν από το διαζύγιό μου. Επικεντρωνόμουν στη σκηνοθεσία και πίστευα ότι θα έκανα τη διεθνή μου δουλειά. Αλλά ξαφνικά ο μόνος τρόπος να είμαι περισσότερο στο σπίτι και να λείπω για σύντομα χρονικά διαστήματα ή να βγάζω ένα καλό ποσό χρημάτων, ήταν να επιστρέψω στην υποκριτική. Έπαιρνα μόνο πράγματα που ήταν σύντομα ή κοντά ή που μπορούσα να πάρω [τα παιδιά μου] μαζί».

Το Couture είναι σε μεγάλο βαθμό μια ταινία συνόλου, με συμπρωταγωνίστριες την Έλα Ρουμπφ ως μακιγιέζ και επίδοξη συγγραφέα, και το μοντέλο από το Νότιο Σουδάν Ανιγέρ Ανέι ως ένα νέο μοντέλο που ταξιδεύει στο Παρίσι για πρώτη φορά και είναι η σταρ του fashion film της Μαξίν. Και οι τρεις γυναίκες συναντιούνται σε κομβικές και ιδιαίτερα ευάλωτες στιγμές της ζωής τους. «Είμαστε πιο δυνατές μαζί», λέει η Βινοκούρ. «Η ταινία μιλά επίσης για την αλληλεγγύη και για τις γυναίκες που κουβαλούν ουλές· καμιά φορά λες το πιο προσωπικό πράγμα που έχεις σε έναν ξένο… Αυτό που θέλαμε να δείξουμε ήταν αυτή η εύθραυστη στιγμή ανάμεσα σε ανθρώπους».

Η αρχική ιδέα για τίτλο της ταινίας ήταν Ride or Die, λέει η Βινοκούρ. «Είναι για το πνεύμα της επιβίωσης», σημειώνει. «Ο κόσμος είναι τόσο δύσκολος. Είναι σαν να λέμε: ας γιορτάσουμε τη ζωή μαζί. Βλέπουμε όλες τις πληγές πίσω από τις τέλειες εικόνες, αλλά είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που συνδέονται μεταξύ τους και μοιράζονται πράγματα μαζί».

Σε μία σκηνή, ένας γιατρός χαράζει με κόκκινο μελάνι πάνω στο γυμνό στήθος της Μαξίν τις γραμμές των τομών πριν από μια διπλή μαστεκτομή. Η Τζολί είπε ότι ο Βενσάν Λιντόν, που υποδύεται τον γιατρό, ήταν τόσο πειστικός που ένιωσε σαν να βρισκόταν με αληθινό γιατρό: «Ως ασθενής, ως γυναίκα, ήθελα να στηριχτώ πάνω του και να τον ρωτήσω: “Θα είμαι καλά;”».

Η σκηνή της ξύπνησε αναμνήσεις από τη δική της πορεία υγείας. «Είναι πολύ “προσγειωτικό” να συνειδητοποιείς — όπως λέει [ο γιατρός] στην ταινία — ότι όλοι θα πεθάνουμε, δεν είμαστε εδώ για πάντα», λέει η Τζολί. «Νομίζω ότι έχοντας χάσει τη μητέρα μου νέα και χωρίς να έχω γνωρίσει ποτέ τη γιαγιά μου, δεν έχω ζήσει ποτέ με την αίσθηση ότι θα έχω μια μακριά ζωή. Έχω ήδη περάσει την ηλικία που η μητέρα μου διαγνώστηκε. Μπορεί να δυσκολεύομαι, σχεδόν νιώθοντας ότι δεν μπορώ να ζήσω τη στιγμή, γιατί αισθάνομαι ότι πρέπει να πιέζω και να βιάζομαι, επειδή ο χρόνος τελειώνει».

Συνεχίζει: «Μεγαλώνω τα παιδιά μου σχεδόν προετοιμάζοντάς τα για την απουσία μου και όχι τόσο προετοιμάζοντάς τα για το να γίνω γιαγιά… Αυτό συμβαίνει όταν αντιμετωπίζεις τον θάνατο ως πραγματικότητα». Το Couture βγαίνει στις αίθουσες στις 26 Ιουνίου.