Κρατάμε το σόου

Εντάξει, μπορεί να γυρίσαμε μόλις αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το μυαλό μας δεν είναι ακόμα στις διακοπές μας. Σήμερα λοιπόν, μένουμε πιστές στο «παραδοσιακό» τρίπτυχο καφές-παραλία-βιβλίο και φέρνουμε για λίγο τις καλοκαιρινές μας συνήθειες… στην πόλη.

Πώς θα το καταφέρουμε αυτό; Παραλία έχουμε, καφέ θα πάρουμε και βιβλίο (προφανώς) βρήκαμε. Ο λόγος για το απολαυστικό «Κράτα το Σόου» του Θεοδόση Μίχου το οποίο κυκλοφορεί από την Key Books. Σε αυτό, ο Θεοδόσης Μίχος μας βάζει στο μέχρι πρότινος κρυφό προσωπικό του σύμπαν μέσα από 19 ιστορίες.

Οι τελευταίες ξετυλίγονται όπως ακριβώς θέλει η κάθε μια τους, με αφετηρία 19 οριακές συναυλίες που έζησε ο συγγραφέας. Δε χρειάζεται να έχεις δει ζωντανά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 για να κατανοήσεις τους ενοχικούς ψυχαναγκασμούς του πρωταγωνιστή του βιβλίου σε σχέση με τον πατέρα του. Ούτε να έχεις συναντήσει τον Γιάννη Αγγελάκα σε προεφηβική ηλικία για να καταλάβεις τον αντίκτυπο που είχε σε μια ολόκληρη γενιά η αλλοπρόσαλλη μεταπολιτευτική αισιοδοξία της πρώιμης «σοσιαλιστικής» ευδαιμονίας.

Ακόμα κι αν έχεις μοιραστεί τη σκηνή με τον Τζίμη Πανούση, όπως ο Θεοδόσης Μίχος, θα προβληθεί μέσα σου ένα αναπαριστατικό φιλμάκι  της αθάνατης οικογενειακής επαρχιοκρατίας ως έρμα σε μια κοινωνία που πάντα θα ψάχνει και ποτέ δε θα βρίσκει τα ερείσματά της. Όσοι ποδοπατήθηκαν σε μια συναυλία του Joe Strummer θα συμφωνήσουν ότι η δολοφονία του Γρηγορόπουλου προκάλεσε ανεπανόρθωτη συνολική βλάβη. Θα συμφωνήσουν κι όσοι δεν ακούνε Strummer.

Δε χρειάζεται καν να σου αρέσει το ροκ εντ ρολ για να ταξιδέψεις με το «Κράτα το Σόου». Το μόνο που χρειάζεται σήμερα είναι να έχεις όρεξη να κολυμπήσεις, διαβάζοντας, κόντρα στο ρεύμα της ματαιότητας, σαν ψάρι μέσα στα βρόμικα νερά του ποταμιού που εκβάλλει στο δέλτα της ενηλικίωσης.

Εμείς λέμε να το κρατήσουμε το σόου- εσύ;

Κράτα το Σόου
του Θεοδόση Μίχου
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books