Αυτός είναι ο Μίκι Σάμπαθ…

«Έχω ιδιαίτερη αδυναμία σε ένα βιβλίο που λέγεται "Θέατρο του Σάμπαθ", το οποίο μισούν πολλοί. Δεν είναι βέβαια αυτός ο λόγος που μου αρέσει. Αλλά πιστεύω ότι έχει πολλή ελευθερία μέσα του. Αυτό αναζητάς ως συγγραφέας, όταν δουλεύεις: να χάνεις τις αναστολές σου, να σκαλίζεις βαθιά μέσα στη μνήμη σου και τις εμπειρίες και τη ζωή, και μετά να βρίσκεις την πρόζα που θα πείσει τον αναγνώστη», είχε κάποτε δηλώσει ο Φίλιπ Ροθ για το βιβλίο που σου προτείνουμε σήμερα.

Πυρήνας του είναι ο Μίκι Σάμπαθ, το φαινόμενο της μανιασμένης δραστηριότητας που το πήραν τα χρόνια, και του οποίου η άγρια ξετσιπωσιά και το σαρκαστικό θράσος βρίσκονται στο επίκεντρο του τολμηρού και ξεκαρδιστικού μυθιστορήματος του Φίλιπ Ροθ.

Ο Σάμπαθ, που στα νιάτα του υπήρξε ένας σκανδαλωδώς προικισμένος μαριονετίστας, παρέμενε στα εξήντα τέσσερα χρόνια του προκλητικά ανταγωνιστικός και αχαλίνωτα λάγνος, αλλά όταν πέθανε η ερωμένη του -ένα πνεύμα ερωτικό και ελεύθερο που τον ξεπερνούσε σε ερωτική μανία στη μοιχεία- ξεκινά για ένα θυελλώδες ταξίδι μέσα στο παρελθόν του. Πολιορκημένος από τα φαντάσματα εκείνων που πολύ τον αγάπησαν και πολύ τον εμίσησαν, θα φτάσει στην κορυφή της τρέλας και της εξόντωσης, μετά από μια διαδοχή από κωμικοτραγικές περιπέτειες.

Η έκδοση του βιβλίου στις ΗΠΑ, το 1995, πυροδότησε μια σειρά αντιφατικών κριτικών. Πέρα από την ακρότητα με την οποία «οπλίζεται» ο κεντρικός ήρωας, ο Μίκι Σάμπαθ, όμως, ο Ροθ χρησιμοποίησε το βιβλίο αυτό ως σκαλοπάτι για να εισέλθει σε μια νέα φάση της πεζογραφικής του παραγωγής . «Το Θέατρο του Σάμπαθ» είναι μια σατιρική δημιουργία επικών διαστάσεων και ο Μίκι Σάμπαθ είναι ο Γαργαντουικός ήρωάς της. Όσο για τον Φίλιπ Ροθ, σε αυτό το εικοστό πέμπτο βιβλίο του βρίσκεται στην κορυφή της δημιουργικής του ωριμότητας.
Εμείς το έχουμε ξεκινήσει ήδη, εσύ;

Το Θέατρο του Σάμπαθ
του Φίλιπ Ροθ (μετάφραση: Ανδρέας Βαχλιώτης)
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πόλις