Φεστιβάλ χορού Body Politics στη Στέγη

Το σώμα ως πολιτική: πεδίο ή εργαλείο; Μια καταπληκτική συλλογή έργων που δεν πρέπει με τίποτα να χάσετε. Έξι καλλιτέχνες από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη αναδεικνύουν με το έργο τους το σώμα ως πεδίο έρευνας, αλλά και ως εργαλείο διεκδικήσεων στον σημερινό κόσμο.

Η Στέγη εγκαινιάζει τον χορό για την περίοδο 2018-2019 με ένα σαρωτικό φεστιβάλ. Το Body Politics παρουσιάζει σε διάφορους χώρους της Στέγης, έξι χορογραφικά σόλο καλλιτεχνών από διάφορες γωνιές του πλανήτη, όλες εκτός του Δυτικού κόσμου. Αυτό που συνδέει μεταξύ τους τα έργα είναι η ένταση με την οποία οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν το σώμα προκειμένου να μιλήσουν για όσα το κοινωνικό σύνολο αρνείται ακόμα να αντιμετωπίσει.

Η Ινδή Mallika Taneja παρουσιάζει μια θαρραλέα περφόρμανς για τη θέση της γυναίκας στη χώρα της και το σώμα ως ταμπού, ο/η Ιρανός/ή Sorour Darabi εστιάζει στη σχέση μεταξύ γλώσσας, εξουσίας και ταυτότητας φύλου, ενώ η Φιλιππινέζα Eisa Jocson παραδίδει ένα σόλο-έκπληξη για την κατασκευή των ρόλων των φύλων και για το σώμα ως αντικείμενο στην αγορά του θεάματος του σεξ.

Το σώμα, απόλυτος εκφραστής των πάντων, γίνεται έτσι το πεδίο όπου συγκρούονται η νόρμα και η εξαίρεση, το αποδεκτό και το μη αποδεκτό, ο συντηρητισμός και η ελευθερία. Γίνεται πεδίο αντιπαράθεσης, εργαλείο διεκδίκησης της χειραφέτησης, των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της αποδοχής, γίνεται πεδίο έκφρασης της ταυτότητας του φύλου, αλλά και χώρος συνάντησης με τη διαφορετικότητα, με τον Άλλο. Το σώμα είναι πάντα το κατώφλι αυτής της συνάντησης, το όριο της διεκδίκησης, το μέσο της αντίστασης, το σημείο όπου συναντιούνται η πολιτική διεκδίκηση και η αλληλεγγύη.

Η Καλλιτεχνική Επιμέλεια είναι της  Κάτιας Αρφαρά
 

Be Careful
Mallika Taneja, Μικρή Σκηνή | 19:30  

Πώς μιλάς για το σώμα σου σε μια χώρα όπου το γυναικείο σώμα είναι ταμπού;

Σε μια χώρα όπου οι γυναίκες είναι διαρκώς εκτεθειμένες στον κίνδυνο της ανδρικής βίας, η μόνιμη συμβουλή προς τα κορίτσια είναι να μην προκαλούν. Τα θύματα της βίας συχνά ενοχοποιούνται για προκλητική συμπεριφορά, ενώ κανένας άνδρας δεν υφίσταται τις συνέπειες. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η αντίσταση είναι απαραίτητη και έντονη. Πώς είναι να προσπαθείς να μιλήσεις χωρίς ταμπού για το σώμα και την ταυτότητά σου ως γυναίκα, σε μια χώρα όπου το ίδιο το γυναικείο σώμα είναι ένα τεράστιο ταμπού; Πώς είναι να νιώθεις την αδικία και να μην μπορείς να την εκφράσεις, σε μια κοινωνία που σε προστάζει να σωπαίνεις και να κρύβεσαι για να επιβιώσεις; Μπορεί ένα έργο τέχνης να προκαλέσει μια κοινωνική αλλαγή; Η Μαλίκα Τανίζα βρίσκει το θάρρος να μιλήσει για όλα αυτά στο Be Careful χρησιμοποιώντας το ύστατο καταφύγιό της, το ίδιο της το σώμα, σε μια λιτή και δυνατή περφόρμανς. Υιοθετεί την πρακτική των παραδοσιακών θιάσων της Ινδίας, όπου ο ηθοποιός, ταξιδεύοντας από χωριό σε χωριό, σπιθαμή προς σπιθαμή όλη τη χώρα, γινόταν ένα με τον ρόλο του. Έτσι και η Μαλίκα Τανίζα, «ζει» με την περφόρμανς της εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια, βρίσκοντας το θάρρος να αποκαλύπτει το σώμα της και, με το πείσμα αυτού που τον πνίγει το δίκιο, να το διεκδικεί με κάθε τίμημα.

Σύλληψη και ερμηνεία: Mallika Taneja
Η παράσταση δημιουργήθηκε αρχικά στο Tadpole Repertory, ως τμήμα της παράστασής τους, NDLS.

Macho Dancer
Eisa Jocson, Εκθεσιακός Χώρος | 20:30

Με μια κίνηση ματ, η Eisa Jocson μετατοπίζει σχέσεις και κλισέ σεξουαλικότητας: μπαίνει στον ρόλο του «μάτσο χορευτή».

Το macho dancing είναι ένα τοπικό φαινόμενο στις Φιλιππίνες: ένας χορός που στη βιομηχανία του θεάματος της ηδονής χορεύεται αποκλειστικά από άνδρες σε κλαμπ για γυναίκες ή ομοφυλόφιλους. Ένας χορός επίδειξης «ανδρισμού», που έχει τη δική του σωματική γλώσσα ερεθισμού των αισθήσεων, μέσα σε ένα πλαίσιο οικονομικής συναλλαγής. Η Άιζα Χόκσον αναλαμβάνει τον ανδρικό ρόλο του «μάτσο χορευτή» και στο Macho Dancer εκτελεί με χειρουργική ψυχρότητα και αξιοθαύμαστη ακρίβεια το κινησιολογικό του λεξιλόγιο. Το παιχνίδι που παίζει με την ανδρόγυνη εικόνα της μετατοπίζει ελαφρώς όλους τους ρόλους, για να αναδιαμορφώσει τις σχέσεις που συνήθως διαμορφώνονται: ο μάτσο χορευτής μοιάζει να έχει εξουσία, αλλά μήπως τελικά το ηδονοβλεπτικό βλέμμα τον κάνει ευάλωτο και αδύναμο; Βάζοντας τον εαυτό της σε αυτή τη θέση, η Άιζα Χόκσον δημιουργεί ένα ρήγμα στο δικό μας βλέμμα, ένα άνοιγμα για να τρυπώσουν ερωτήματα για την κατασκευή των ρόλων των φύλων, για το πώς αντιλαμβανόμαστε τα κλισέ του τι είναι «σέξυ», για την ηδονοβλεψία και για το σώμα-αντικείμενο.

Σύλληψη, Χορογραφία & Ερμηνεία: Eisa Jocson
 

Farci.e
Sorour Darabi, Μικρή Σκηνή | 22:00  

Πώς μπορεί να μιλήσει για την ταυτότητά του κάποιος/-α που δεν επιθυμεί να έχει φύλο; Μια τολμηρή καλλιτεχνική πρόταση από τον/τη Sorour Darabi που έχει μητρική του/της μια γλώσσα χωρίς γένη, τα περσικά (φαρσί)...

Πώς θα ήταν να προερχόσουν από έναν ουδέτερο κόσμο και, τελείως ξαφνικά, τα πάντα να είχαν ένα φύλο; Τι καθορίζει το φύλο; Τι ρόλο παίζουν η γλώσσα και οι προκαθορισμένες αντιλήψεις στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το φύλο μια κοινωνία; Στο Farci.e θα βρούμε μόνο ερωτήματα – καθόλου απαντήσεις... Ο/Η Σορούρ Νταραμπί θα επιχειρήσει να δώσει μια διάλεξη για το φύλο, ανατρέποντας τις εικόνες, παίζοντας με την αντίληψή μας και ερμηνεύοντας ανεπανάληπτα τον πολυδιάστατο εαυτό του/της.
Ό/Η Sorour Darabi είναι αυτοδίδακτος/-η καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Δουλεύοντας ενεργά στο Ιράν, συμμετείχε στον άντεργκραουντ οργανισμό ICCD (Αόρατο Κέντρο Σύγχρονου Χορού), το φεστιβάλ του οποίου με τίτλο Untimely (Τεχεράνη) φιλοξενούσε το έργο του/της.
Το Farci.e βραβεύτηκε με το Jury Prize στο φεστιβάλ Zürcher Theater Spektakel το 2016.

Σύλληψη, Χορογραφία & Ερμηνεία: Sorour Darabi

Καλή απόλαυση!