«Δεν υπάρχει παρά μία μόνο ταυτότητα, η ανθρώπινη ταυτότητα»

Ήταν 13 Νοεμβρίου του 2015, όταν τζιχαντιστές αφαίρεσαν τη ζωή αθώων ανθρώπων που είχαν βρεθεί στο στάδιο Bataclan για να παρακολουθήσουν συναυλία. Ο ισλαμολόγος Rachid Benzinze παρακολουθούσε τα τραγικά γεγονότα και άρχιζε να νιώθει διχασμένος. Αρχικά γιατί νέοι άνθρωποι με αντίστοιχο υπόβαθρο με το δικό του, έκαναν επίθεση στη γαλλική κοινωνία. Και επίσης γιατί σκότωσαν στο όνομα του Θεού που πιστεύει ο ίδιος. 

Αυτός ο διχασμός, τον έκανε να γράψει (ξανά). Να χωρέσει δυό κόσμους σε ένα νέο βιβλίο, με ένα τρόπο σπαρακτικό. Κάπως έτσι, γεννήθηκε το "Νουρ, γύρνα στον κόσμο" που εδώ και λίγες εβδομάδες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Πρόκειται για ένα επιστολικό μυθιστόρημα. Από τη μια o πανεπιστημιακός μπαμπάς, πιστός μουσουλμάνος, και από την άλλη η κόρη που επέλεξε να ταξιδέψει στο Ιράκ για να πολεμήσει στο πλευρό των τζιχαντιστών.

Ένα βιβλίο επίκαιρο, που μιλάει για το Ισλαμικό Κράτος, για την αγάπη, το μίσος και τις φρικαλεότητες που λαμβάνουν χώρα σε αυτόν τον πλανήτη. Από τη στιγμή που τυπώθηκε, η λίστα με τα τραγικά συμβάντα έχει μεγαλώσει. Η ουσία, όμως, παραμένει ίδια και κρύβεται μέσα στις επιστολές που το αποτελούν. Ειδικά, στα γράμματα του πατέρα.

*Το ξέρεις καλά μικρή μου Νουρ, το αντίθετο της γνώσης δεν είναι η άγνοια, αλλά οι βεβαιότητες.

*Αλλά κάποια μέρα θα γελάσω και πάλι. Το γέλιο είναι η πιο όμορφη από όλες τις ανατροπές, η καλύτερη απάντηση στη βαρβαρότητα. Είναι το φάρμακο κατά του φόβου. Μπορείς να με σκοτώσεις, αλλά δεν θα μπορέσεις να σκοτώσεις το γέλιο μου. Θα επιζήσει και μετά από μένα, στις αναμνήσεις των ανθρώπων που με γνώρισαν...

*Κάθε αγιοποίηση οδηγεί στην ολοκληρωτική καταστροφή. Κάθε αναφορά σε ατομικές ή συλλογικές ταυτότητες αποτελεί  μια πλάνη. Δεν υπάρχει παρά μία μόνο ταυτότητα, η ανθρώπινη ταυτότητα. Αυτή η κακορίζικη ταυτότητα που είναι φτιαγμένη από δειλία και θάρρος, από εγωισμό και γενναιοδωρία.

*Αν θέλουμε να τα ξεπεράσουμε όλα αυτά, πρέπει να δημιουργήσουμε γέφυρες και όχι τείχη. Κανείς δεν αποκτά ασφάλεια μέσα σε ένα φρούριο. Πεθαίνει εντός του, πολιορκούμενος. (...) Αποκλειστική μοίρα ενός τοίχους είναι η κατάρρευση. Του ίδιου και όσων υποτίθεται ότι προστατεύει. 

*Έχεις δίκιο, Νουρ: Πάρα πολλές βεβαιότητες διέγραψαν τα ερωτήματά μου χωρίς να το αντιληφθώ. Γιατί οι αμφιβολίες, ναι, οι αμφιβολίες πρέπει πάντα να υπερνικούν τις βεβαιότητες.

INFO