4.000 λέξεις που "έριξαν" το Ίντερνετ

Πώς μπορεί μια ιστορία 4.000 λέξεων να πυροδοτήσει μέσα σε λίγες μέρες τις διαδικτυακές αντιδράσεις 10.000 εκπροσώπων της γενιάς των Millennials, οι περισσότερες πολύ θετικές ή πολύ αρνητικές, να σχολιαστεί και να αναλυθεί από τους New York Times και την Guardian, ακόμα και να συνδεθεί με το κίνημα «Me, too», το οποίο χαρακτήρισε το 2017;

Ο λόγος για το διήγημα «Cat Person» της πρωτοεμφανιζόμενης Kristen Roupenian, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο στο περιοδικό New Yorker. Τη φανταστική ιστορία της 20χρονης Margot και ενός πολύ μεγαλύτερου της άντρα, του Robert, βασισμένη σε μια αληθινή εμπειρία της συγγραφέα, που καθώς παρουσιάζεται από την οπτική του κοριτσιού, καταφέρνει, σύμφωνα με πολλούς αναγνώστες,  να αποτυπώσει με πιστότητα τα συναισθήματα μιας σύγχρονης νεαρής γυναίκας.
 

Η εικονογράφηση του διηγήματος στο New Yorker είναι μια φωτογραφία της Elinor Carucci.
 

Η υπόθεση είναι, σε γενικές γραμμές, η εξής: Η Margot γνωρίζεται με τον Robert ενώ η πρώτη εργάζεται στο φουαγιέ ενός κινηματογράφου, ανταλλάσσουν τηλέφωνα και στη συνέχεια αρχίζουν να χτίζουν μια σχέση, με τα σκαμπανεβάσματά της και τις αλλαγές στις ισορροπίες της, μέσα από γραπτά μηνύματα, σχέση που καταλήγει σε ένα πρώτο –spoiler alert– και τελευταίο ραντεβού, σε ένα κακό φιλί και σε μια ακόμα χειρότερη ερωτική επαφή, μετά την οποία η Margot αποφασίζει να μην ξαναδεί τον Robert.

«Στη διάρκεια του σεξ, εκείνος την καθοδηγούσε σε μια σειρά από στάσεις με ανελέητη αποτελεσματικότητα, αναποδογυρίζοντάς τη, σπρώχνοντάς τη, και εκείνη ένιωσε ξανά σαν μια κούκλα, όπως και προηγουμένως, αλλά αυτή τη φορά όχι με έναν τιμητικό τρόπο – σαν μια κούκλα φτιαγμένη από καουτσούκ, ελαστική και ανθεκτική, κομπάρσος της ταινίας που έπαιζε στο μυαλό του», διαβάζουμε σε ένα απόσπασμα.

Κάποιοι χαρακτήρισαν το «Cat Person» ως «κακή» λογοτεχνία και άλλοι ως «καλή», ωστόσο δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι δίνει τροφή για σκέψη, καθώς διαβάζοντας αυτό το διήγημα όχι μόνο μπαίνουμε στη διαδικασία να θυμηθούμε τα δικά μας αποτυχημένα ραντεβού (ποια από εμάς, αλήθεια, δεν έχει ζήσει εμπειρίες παρόμοιες με της Margot;), αλλά επιπλέον θέτουμε μια σειρά από ερωτήματα, όπως:

Πού τελειώνουν οι αμφιβολίες μας για το αν θέλουμε να «ολοκληρώσουμε» μια σχέση και αρχίζει το μη συναινετικό σεξ; Πώς θα ξεχωρίσουμε, στο ομιχλώδες τοπίο των συναισθημάτων μας, την αληθινή ερωτική έλξη από τον ενθουσιασμό του καινούριου και από τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργεί η επικοινωνία με ψηφιακά μέσα; Στην προσπάθειά μας να διακόψουμε μια σχέση, είναι προτιμότερο να είμαστε ειλικρινείς ή διπλωματικές; Ή μήπως απλά να εξαφανιστούμε;  
 

Η συγγραφέας Kristen Roupenian.

Στο παρελθόν, τα μοναδικά διηγήματα που έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και έχουν προκαλέσει την ίδια αίσθηση με το «Cat Person» είναι, κατά την Guardian, το «Brokeback Mountain» της Annie Proulx και το «Lottery» της Shirley Jackson. Δεν ξέρουμε αν η Roupenian θα ακολουθήσει την πορεία αυτών των δύο συγγραφέων, αλλά το βέβαιο είναι ότι έχει ήδη αφήσει το στίγμα της στη χρονιά που πέρασε.

Μπορείς να διαβάσεις το διήγημα εδώ.