«Νομίζω ότι όλα είναι θέμα αγάπης: όσο περισσότερο αγαπάς μια ανάμνηση, τόσο πιο δυνατή και πιο ιδιαίτερη γίνεται» Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ

Ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1899 και το έργο του μας χαρίζει ακόμα απίστευτη απόλαυση

Αγγελική Λάλου

Πολυδιαβασμένος, πολυμεταφρασμένος, αναγνωρισμένος, πολυγραφότατος, βραβευμένος και επιτυχημένος. Ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1899 (πέθανε στις 2 Ιουλίου 1977) και ήταν Ρώσος συγγραφέας, γνωστότερος για το μυθιστόρημά του Λολίτα, ένα από τα μυθιστορήματα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις του 20ού αιώνα.

Ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1899, από αριστοκρατική οικογένεια. Όταν οι Μπολσεβίκοι πήραν την εξουσία στη Ρωσία, η οικογένειά του εγκατέλειψε τη χώρα. Σπούδασε γαλλική και ρωσική λογοτεχνία στο κολέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ και το 1922 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου ο πατέρας του εξέδιδε τη ρωσόφωνη εφημερίδα Rul. Η άνοδος του ναζισμού στη Γερμανία οδήγησε το Βλαντιμίρ, τη γυναίκα του Βέρα και το γιο τους Ντμίτρι στο Παρίσι, το 1938, και η νίκη του Χίτλερ τους οδήγησε οριστικά στην Αμερική, το 1940, όπου έζησε και δίδαξε λογοτεχνία στο κολέγιο Γουέλεσλι, στο Στάνφορντ, στο Κορνέλ και στο Χάρβαρντ. Από το 1959 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη συγγραφή.

Ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του εικοστού αιώνα, έγραψε στα ρωσικά και στα αγγλικά. Το 1973 τιμήθηκε με το Αμερικανικό Μετάλλιο Λογοτεχνίας. Ανάμεσα στα έργα του που έγραψε στα ρωσικά (και απέδωσε, αργότερα, ο ίδιος στα αγγλικά), ξεχωρίζουν τα: «Γέλιο στο σκοτάδι», «Mashenka/Μαίρη», «Η άμυνα του Λούζιν», «Απόγνωση», «Πρόσκληση σ’ έναν αποκεφαλισμό», «Το μάτι», «Το δώρο» και «Ο γητευτής» (ένας πρόδρομος της «Λολίτα»), και ανάμεσα σ' αυτά που έγραψε στα αγγλικά, «Η αληθινή ζωή του Σεμπάστιαν Νάιτ», «Χλομή φωτιά», «Άντα», «Επικίνδυνη στροφή», «Ο αξιοπρεπής κύριος Πνιν», «Διαφανή αντικείμενα», «Μίλησε μνήμη», «Λώρα» (ημιτελές μυθιστόρημα, που έδωσε εντολή να καταστραφεί), και φυσικά το αριστούργημά του, «Λολίτα», που μεταφέρθηκε αρκετές φορές στον κινηματογράφο. Πέθανε το 1977 στην Ελβετία, από επιδείνωση της υγείας του ύστερα από ένα πέσιμο στις πλαγιές του Νταβός, όπου ασκούσε το χόμπι του της συλλογής πεταλούδων.

ΠΡΟΣΩΠΟ – Βιβλιοnet (biblionet.gr)

Με αφορμή την επέτειο της γέννησής του θυμόμαστε μερικές χαρακτηριστικές του φράσεις:

 

«Το σπάσιμο ενός κύματος δεν μπορεί να εξηγήσει ολόκληρη τη θάλασσα».

 

«Η σάτιρα είναι μάθημα, η παρωδία είναι παιχνίδι».

 

«Χαϊδέψτε τη λεπτομέρεια, τη θεϊκή λεπτομέρεια».

 

«Ο εφησυχασμός είναι μια κατάσταση του νου που υπάρχει μόνο εκ των υστέρων: πρέπει να θρυμματιστεί πριν διαπιστωθεί».

 

«Η ζωή είναι μια υπέροχη ανατολή. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο θάνατος δεν πρέπει να είναι ακόμη μεγαλύτερος».

 

«Νομίζω ότι όλα είναι θέμα αγάπης: όσο περισσότερο αγαπάς μια ανάμνηση, τόσο πιο δυνατή και πιο ιδιαίτερη γίνεται».

«Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να σιχαίνομαι περισσότερο από την ομαδική δραστηριότητα, αυτό το κοινόχρηστο μπάνιο όπου το τριχωτό και το γλιστερό αναμειγνύονται σε έναν πολλαπλασιασμό της μετριότητας».

 

«Το λίκνο λικνίζεται πάνω από μια άβυσσο και η κοινή λογική μας λέει ότι η ύπαρξή μας δεν είναι παρά μια σύντομη ρωγμή φωτός ανάμεσα σε δύο αιωνιότητες σκότους».

 

«Η λογοτεχνία και οι πεταλούδες είναι τα δύο πιο γλυκά πάθη που γνωρίζει ο άνθρωπος».

 

«Η φαντασία, η υπέρτατη απόλαυση του αθάνατου και του ανώριμου, πρέπει να είναι περιορισμένη. Για να απολαμβάνουμε τη ζωή, δεν πρέπει να την απολαμβάνουμε πολύ».

 

«Το στυλ και η δομή είναι η ουσία ενός βιβλίου – οι υπέροχες ιδέες είναι μύθος».

 

«Ένα έργο τέχνης δεν έχει καμία σημασία για την κοινωνία. Είναι σημαντικό μόνο για το άτομο».

«Ομολογώ, δεν πιστεύω στον χρόνο».

 

«Τίποτα δεν είναι πιο συναρπαστικό από τη φιλισταϊκή χυδαιότητα».

 

«Σκέφτομαι σαν ιδιοφυΐα, γράφω σαν διακεκριμένος συγγραφέας και μιλάω σαν παιδί».

 

«Οι σελίδες είναι ακόμα κενές, αλλά υπάρχει μια θαυματουργή αίσθηση ότι οι λέξεις είναι εκεί, γραμμένες με αόρατο μελάνι και φωνάζουν να γίνουν ορατές».

 

«Ένας συγγραφέας πρέπει να έχει την ακρίβεια ενός ποιητή και τη φαντασία ενός επιστήμονα».

«Είναι δύσκολο, υποτάσσομαι, να μισώ την αιματοχυσία, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου, περισσότερο από μένα, αλλά είναι ακόμα πιο δύσκολο να ξεπεράσω την απέχθειά μου για την ίδια τη φύση των ολοκληρωτικών κρατών στα οποία η σφαγή είναι μόνο μια διοικητική λεπτομέρεια».

 

«Υπάρχει μόνο μία σχολή λογοτεχνίας - αυτή του ταλέντου».

 

«Μπορείτε πάντα να βασίζεστε σε έναν δολοφόνο για ένα φανταχτερό στυλ πρόζας».

 

«Ευτυχισμένος είναι ο μυθιστοριογράφος που καταφέρνει να διατηρήσει ένα πραγματικό γράμμα αγάπης που έλαβε όταν ήταν νέος μέσα σε ένα έργο μυθοπλασίας, ενσωματωμένο σε αυτό σαν καθαρή σφαίρα σε πλαδαρή σάρκα και αρκετά ασφαλές εκεί, ανάμεσα σε πλαστές ζωές».

 

«Για να παίξω με ασφάλεια, προτιμώ να αποδεχτώ μόνο ένα είδος δύναμης: τη δύναμη της τέχνης πάνω στα σκουπίδια, τον θρίαμβο της μαγείας έναντι των βίαιων».

 

«Κανένας συγγραφέας δεν έχει δημιουργήσει με λιγότερη έμφαση τόσο παθητικούς χαρακτήρες όπως ο Τσέχοφ».

«Η ποίηση εμπεριέχει τα μυστήρια του παράλογου που γίνεται αντιληπτό μέσα από τις ορθολογικές λέξεις».

 

«Η εξέλιξη της αίσθησης είναι, κατά μία έννοια, η εξέλιξη της ανοησίας».

 

«Όσο πιο προικισμένοι και ομιλητικοί είναι οι χαρακτήρες κάποιου, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να μοιάζουν με τον συγγραφέα σε τόνο ή απόχρωση μυαλού».

 

«Μερικοί άνθρωποι, και είμαι ένας από αυτούς, μισούν το ευτυχές τέλος. Νιώθουμε εξαπατημένοι. Το κακό είναι ο κανόνας».

 

«Όλες οι ιστορίες μου είναι ιστοί στυλ και καμία δεν φαίνεται στην αρχή να περιέχει πολύ κινητική ύλη. Για μένα το στυλ είναι θέμα».

 

«Ένα αριστούργημα της μυθοπλασίας είναι ένας πρωτότυπος κόσμος και ως τέτοιος δεν είναι πιθανό να ταιριάζει στον κόσμο του αναγνώστη».

 

«Ένας μυθιστοριογράφος είναι, όπως όλοι οι θνητοί, περισσότερο στο σπίτι του στην επιφάνεια του παρόντος παρά στο κύμα του παρελθόντος».

«Ο καλός, ο αξιοθαύμαστος αναγνώστης ταυτίζεται όχι με το αγόρι ή το κορίτσι του βιβλίου, αλλά με το μυαλό που συνέλαβε και συνέθεσε αυτό το βιβλίο».

 

«Η αποκάλυψη μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από την Επανάσταση».

 

«Έχω παρατηρήσει συχνά ότι αφού είχα χαρίσει στους χαρακτήρες των μυθιστορήματών μου κάποιο πολύτιμο στοιχείο του παρελθόντος μου, θα έπεφτε στον τεχνητό κόσμο όπου το είχα τοποθετήσει τόσο απότομα».

Επιλογές από το έργο του:

Γέλιο στο σκοτάδι - Book Odyssey

Διαφανή αντικείμενα - Book Odyssey

Η άμυνα του Λούζιν - Book Odyssey

Η δεσποινίς Ο - Book Odyssey

Λολίτα - Book Odyssey

Μια ρωσίδα καλλονή - Book Odyssey

Μίλησε, μνήμη - Book Odyssey

Το μάτι - Book Odyssey

Ada or Ardor - Book Odyssey

Bend Sinister - Book Odyssey

https://www.instagram.com/p/CcQmcW1pfgV/

Collected Poems - Book Odyssey

Collected Stories - Book Odyssey

Despair - Book Odyssey

Glory - Book Odyssey

Invitation to a Beheading - Book Odyssey

King, Queen, Knave - Book Odyssey

Laughter in the Dark - Book Odyssey

Letters to Vera - Book Odyssey

Think, Write, Speak: Uncollected Essays, Reviews, Interviews and Letters to the Editor - Book Odyssey



About us

allYOU

Φρέσκο (ολόφρεσκο), δικό σου (καταδικό σου) site:
allyou.gr. Δηλαδή όλη εσύ, όλα εσύ. Όλα για σένα, όλα από σένα.

Ποιοι είμαστε

Top
0
Shares