Συνδρομή για δύο, παρακαλώ

Σου έχω ξαναπεί ότι στον στίβο όπου πηγαίνω την κόρη μου, περπατάω και εγώ όσα χιλιόμετρα αντέχω και παράλληλα χαζεύω τους ανθρώπους που περπατάνε ή τρέχουν μπροστά μου. 

Φτιάχνω για αυτούς ιστορίες. Πιο πολύ όμως χαζεύω τα ζευγάρια που τρέχουν μαζί. Αγόρι-κορίτσι, όποιας ηλικίας. Και λίγο τους ζηλεύω γιατί σκέφτομαι ότι μοιράζονται κάτι τόσο όμορφο, κάτι που τους κάνει καλό και εντέλει κάτι που σίγουρα τους ενώνει. 

Δεν έχω δει κανένα ζευγάρι στον στίβο να τσακώνεται, να θυμώνει, να φωνάζει. Και δεν το θεωρώ τυχαίο. 

Να μια ωραία πρόταση για τώρα που, ας το παραδεχτούμε, μπήκε η Άνοιξη και οι δικαιολογίες για μη άσκηση έχουν πια στερέψει. Πάρε το αγόρι σου και ασκηθείτε παρέα.

Και μη μου πεις ότι κάνετε σεξ και οκ, γυμνάζεστε. Που εν μέρει τα έχεις τα δίκια σου, είναι και το εντατικό, τακτικό σεξ ένας τύπος γυμναστικής, που επιπλέον δεν βαριέσαι ποτέ. 

Καλή όμως και ωφέλιμη και η κανονική γυμναστική, τι λες; Κι αν δεν έχεις αγόρι, όλα καλά. Γιατί άλλωστε είναι οι φίλοι;