«Ας περιμένει ο θάνατος» - Δείτε πώς αυτή η φιλοσοφία μπορεί να σας βοηθήσει να ζήσετε μια καλύτερη ζωή

Έχοντας μαζευτεί για να γιορτάσουμε το τέλος μιας ζωής, μας υπενθύμισε πόσο καλός μπορεί να είναι κανείς. Κουνώντας ελαφρά το κεφάλι του και γεμάτος συγκίνηση, ο ομιλητής πλησίασε το μπροστινό μέρος της αίθουσας. Έβγαλε ένα χαρτί και το ακούμπησε στο αναλόγιο.

Η ανάμνηση της ζωής της φίλης μας μας θύμισε πως πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τη ζωή μας. Πώς όμως; Πώς ζεις μια γεμάτη ζωή; Πώς μπορείτε να ξοδέψετε τον χρόνο σας για να το βιώσετε ως ουσιαστικό; Ποια κληρονομιά θέλετε να αφήσετε; Ποιες επιλογές θα σε κάνουν ευτυχισμένο στο τέλος; Αυτές οι σκέψεις ανήκουν στην κοινωνική ψυχολόγο Cassie Holmes.

Τι μπορεί να σας διδάξει για τη ζωή η συγγραφή της νεκρολογίας σας

Ίσως να έχεις κολλήσει με τη σειρά «Ας περιμένει ο θάνατος» όπου η πρωταγωνίστρια εμπνέεται από ανθρώπους που έχουν κολλήσει στο ενδιάμεσο και μόνο εκείνη έχει το χάρισμα να βλέπει και να ακούει μέχρι να ετοιμάσει τον επικήδειό τους ή αλλιώς τη νεκρολογία τους. Αλλά και ακόμα αν δεν έχεις δει ούτε ένα επεισόδιο της σειράς μπορεί ήδη κάποιες φορές στη ζωή σου να έχεις αναρωτηθεί για το πώς θα σε θυμούνται; Τι επίδραση θα είχες στον κόσμο και σε αυτούς που αγάπησες; Ποιους στόχους πέτυχες; Τι δημιούργησες; Πώς συνεισέφερες; Ποιες λέξεις θα χρησιμοποιηθούν για να σας περιγράψουν;

Για να απαντήσετε σε τέτοιες ερωτήσεις, γράψτε τον δικό σας επικήδειο. Η νεκρολογία ή δοξολογία σας είναι η ομιλία που κάποιος που θα σας γνώριζε θα γράψει και θα εκφωνήσει στη μνήμη σας μετά το θάνατό σας. Γράφοντας αυτό, πάρτε την οπτική γωνία του άλλου (μπορείτε να επιλέξετε ποιος: π.χ. παιδί, σύζυγος, φίλος, επιχειρηματικός συνεργάτης και να υποθέσετε ότι θα ζήσετε στα 90 σας).

Εδώ είναι ένα ωραίο παράδειγμα γραμμένο από την φοιτήτρια μιας κοινωνικής ψυχολόγου που είναι υποστηρίκτρια της συγκεκριμένης πρακτικής:

«Ο πατέρας μου δεν μου έδινε πάντα τα πράγματα που ήθελα… αντίθετα, μου έδινε πάντα ό,τι χρειαζόμουν…και ενώ αυτό δεν ήταν εύκολο όταν συγκεκριμένα «πράγματα» ένιωθαν σημαντικά για μένα—κοιτάζοντας πίσω τώρα, μου έμαθε μερικά από τα πιο πολύτιμα μαθήματα στη ζωή. Τα «πράγματα» που πραγματικά αξίζει να έχεις, να φιλοδοξείς και να θέλεις δεν αγοράζονται με χρήματα αλλά αντίθετα με αγάπη, σκληρή δουλειά και αφοσίωση.

Ο πατέρας μου ήταν ένας απίστευτα αφοσιωμένος σύζυγος, μπαμπάς και φίλος –που επαινούσε συνεχώς όλα τα παιδιά του για τη δουλειά τους– όχι το αποτέλεσμα που προέκυψε από τη δουλειά τους.

Επίσης, κάτι που ήταν λίγο ενοχλητικό σε νεαρή ηλικία –αλλά κάτι που με οδήγησε στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου– συνέχισα να άκουγα τη φωνή του πατέρα μου να λέει: «Δουλεύεις τόσο σκληρά, θα το ξεπεράσεις αυτό –αυτή η πρόκληση είναι εδώ για κάποιο λόγο». Και έτσι, δούλεψα και τα ξεπέρασα – και σκεφτόμουν συνεχώς τον μπαμπά μου καθώς έκανα και τα δύο.

Ο πατέρας μου με έβαζε στο κρεβάτι κάθε βράδυ που βρισκόταν στην πόλη –και κάθε βράδυ μου ψιθύριζε «ιδιαίτερες λέξεις» – όπως τις λέγαμε – στα αυτιά μου. Ήταν διαφορετικές για κάθε ένα από τα αδέρφια μου – έτσι μπορώ να μιλήσω μόνο σε αυτό που ήταν για μένα. Πάντα αφορούσαν το πόσο ξεχωριστό, στοργικό, στοχαστικό, θαρραλέο, περίεργο και επίμονο κορίτσι ήμουν.

Αν και δεν θα μπορέσουμε να περάσουμε άλλο ένα αύριο μαζί – θέλω να μεταδώσω την ίδια αφοσίωση, αγάπη και ενθάρρυνση στα παιδιά μου. Και έτσι, δεν περνά ούτε μια νύχτα που να μην τους ψιθυρίσω ξεχωριστές λέξεις στα αυτιά και να τους πω πόσο ξεχωριστά και υπέροχα είναι –πόσο πολύ τους αγαπώ– πόσο περήφανη είμαι για αυτά και πόσο περήφανα πρέπει να είναι του εαυτού τους.

Μπαμπά, σε αγαπώ – και θέλω να ξέρεις πόσο περήφανοι είμαστε όλοι για τον πατέρα, τον σύζυγο και τον φίλο που ήσουν. Έφερες τόση χαρά και ευτυχία και αφοσίωση σε κάθε πράγμα που έκανες. Είχες πάθος, κατανόηση και δέσμευση και έναν τρόπο σκέψης που έκανε τους πάντες γύρω σου να γίνονται πιο έξυπνοι…σοφότεροι…και πιο ευγενικοί. Σε αγαπώ».

Τώρα, είναι η σειρά σας

Ενώ αυτός ο επικήδειος προσφέρει μερικές ιδέες σχετικά με τον τρόπο προσέγγισης αυτής της ανάθεσης, η νεκρολογία σας πρέπει να είναι προσωπική και για εσάς. Τι ελπίζεις να πουν για σένα στο τέλος της ζωής σου;

Από την παραπάνω, μαθαίνουμε τις ιδιότητες που εκτιμά η συγγραφέας στον εαυτό της. Είναι ξεκάθαρο τι ζωή φιλοδοξεί να ζήσει. Στην πραγματικότητα, ζει ήδη αυτή τη ζωή. Ίσως, μερικές από τις σημειωμένες εμπειρίες της ζωής της να μην έχουν ακόμη συμβεί.

Αλλά το πώς ελπίζει να την περιγράψουν στο τέλος της ζωής της, είναι αποτυπωμένο και κατασταλαγμένο ήδη.

Το να γράψετε το εγκώμιο σας θα αποδειχθεί εξίσου αποκαλυπτικό και εμπνευσμένο. Θα ξεκαθαρίσει τα προσωπικά χαρακτηριστικά που εκτιμάτε περισσότερο στον εαυτό σας - αυτό που τελικά έχει σημασία για εσάς. Αυτό θα σας καθοδηγήσει στον τρόπο με τον οποίο θα ασχολείστε με τον κόσμο, το πού θα αφιερώνετε τις προσπάθειές σας και πώς θα ξοδεύετε στο εξής τον χρόνο σας.