Δουλεύεις για να ζεις ή ζεις για να δουλεύεις;

Είναι Κυριακή μεσημέρι, η παρέα σε καλεί για φαγητό ή βόλτα αλλά εσύ αρνείσαι. Αφού το ξέρουν ότι έχεις πολλή δουλειά γιατί στο κάνουν αυτό; Και κάθεσαι σπίτι, αγκαλιά με τον υπολογιστή και ένα πιάτο μακαρόνια take away. Πάλι μόνη.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τόσο πολλή δουλειά που είναι πιθανόν να στερηθούμε κάποια έξοδο για να ανταποκριθούμε στις επαγγελματικές μας υποχρεώσεις. Εάν αυτό γίνεται μια στο τόσο, όταν δηλαδή οι απαιτήσεις της δουλειάς είναι πραγματικά αυξημένες, ανήκει στο πλαίσιο του φυσιολογικού.

Όταν όμως αυτή είναι η ζωή σου, τότε τι γίνεται; Μάλλον κάτι δεν γίνεται σωστά, μάλλον είσαι εργασιομανής. 

Και μην βιαστείς να το ερμηνεύσεις ως αγάπη για τη δουλειά σου. Που εάν σου συμβαίνει, ω, υπέροχα. Απλά, δεν πρέπει να ξεχνάς ότι δουλεύουμε για να ζούμε. Για να καλύπτουμε τις ανάγκες μας, οι οποίες δεν είναι μόνο τα πάγια έξοδα αλλά και η οικογένειά μας, οι φίλοι μας, ο ελεύθερος χρόνος μας.

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι πίσω από την εργασιομανία μπορεί να κρύβονται πολλά προβλήματα όπως: αυξημένο άγχος, κατάθλιψη, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ή και διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. 

Όσο δύσκολο κι αν σου φαίνεται, πάρε μερικές μέρες άδειας (σίγουρα δεν έχεις πάρει ούτε μία από όσες δικαιούσαι) και με αυτόν τον τρόπο θα πάρεις μια απόσταση που θα σε βοηθήσει να δεις πώς πραγματικά ζεις. 

Οφείλεις να βοηθήσεις τον εαυτό σου και να κερδίσεις τη ζωή που σου αξίζει.