Άσε το τάμπλετ, παιδί μου

Εντάξει, γκρινιάζουμε συνέχεια για αυτό το θέμα. Όλες οι μανάδες. Γιατί τα παιδιά είναι συνέχεια με ένα κινητό στο χέρι, γιατί περνάνε άπειρες ώρες στο τάμπλετ, γιατί δεν ξεκολλάνε από αυτά τα βιντεοπαιχνίδια πια. 

Ήμαρτον. Ο αναμάρτητος γονιός πρώτος τον λίθον βαλέτω. Και τι εννοώ;

Εσύ, μάνα, που διαμαρτύρεσαι. Πόσες ώρες είσαι μπροστά από έναν υπολογιστή, ένα τάμπλετ, ένα κινητό κάθε μέρα; Θεωρείς ότι το ελέγχεις; Μήπως σου έχει τύχει, λέω μήπως, να κρατάς το κινητό στο χέρι και λίγο πριν ανεβάσεις ακόμα ένα στόρι, να λες στο παιδί σου: Βγες και λίγο να παίξεις! Σου πόνεσαν τα μάτια από το τάμπλετ!

Εσύ δεν είσαι που κάνεις τσ,τσ,τσ όταν διαβάζεις πως οι έφηβοι αντί να κοιμούνται τσατάρουν; Για πες μου τώρα, πόσα βράδια σε έχουν βρει στον καναπέ να χαζεύεις στο Facebook τις ζωές των άλλων μέχρις ότου απλά βγει η ένδειξη «χαμηλή μπαταρία»; Βασικά μέχρι να κλείσει εντελώς το κινητό.

Εσύ δεν είσαι που έχεις φτάσει σπίτι από το γραφείο και δεν σταματάς να τσεκάρεις μέηλ, μπας και σου έχει στείλει κάτι ο διευθυντής σου στις 10 η ώρα το βράδυ; Λες και δεν μπορείς να το δεις, ας πούμε, στις 7 το πρωί. 

Δεν σε κατηγορώ, μωρέ, και μην με παρεξηγήσεις. Τα ίδια πάνω κάτω κάνουμε όλοι οι γονείς. Δεν ελέγχουμε τον χρόνο μας στα σόσιαλ και στερούμε υπέροχες στιγμές από την οικογένειά μας. 

Ας το παραδεχτούμε, ας το αλλάξουμε και μετά ας νουθετήσουμε σωστά τα παιδιά μας. Σόρι που σε στεναχώρησα αλλά να, αλήθειες λέω. Και εάν διαφωνείς, στείλε μου dm.