Όταν θέλει να διαβάζει μαζί σου

Τη φετινή σχολική χρονιά τα απογεύματά μας με την κόρη μου έχουν αλλάξει προς το καλύτερο. Η διαφορά; Διαβάζει μόνη της τα μαθήματα της Ε΄ Δημοτικού και κάποιες μόνο φορές μου ζητάει βοήθεια όταν δυσκολεύεται ή θέλει κάτι να απομνημονεύσει. 

Μιλάω με άλλες μαμάδες, τους το λέω και με κοιτάνε αποσβολωμένες. Τα περισσότερα παιδιά σε αυτή την ηλικία ενώ πρέπει να μαθαίνουν να διαβάζουν μόνα τους και να γίνονται έτσι πιο υπεύθυνα για τις υποχρεώσεις τους, δεν το κάνουν. 

Οι λόγοι πολλοί και σίγουρα διαφορετικοί που αφορούν στην ιδιοσυγκρασία του κάθε παιδιού αλλά και τις συνήθειες της κάθε οικογένειας. 

Δεν είναι εύκολο για ένα παιδί εκεί που είχε τη βοήθεια της μαμάς ή του μπαμπά, εκεί που είχε κάποιον να του βγάζει τα βιβλία από την τσάντα και να του υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις της επόμενης ημέρας, να πρέπει όλα αυτά πλέον να τα κάνει μόνο του. 

Η ιστορία όμως έχει δείξει ότι οι μεταβάσεις ποτέ δεν είναι εύκολες. Και όταν συμβαίνουν, τελικά όλοι μας συνειδητοποιούμε ότι δεν ήταν τελικά και τόσο βουνό όσο το είχαμε αρχικά στο μυαλό μας. 

Θέλει όμως προσπάθεια, θέλει επιμονή στο αρχικό πλάνο, και όχι πισωγυρίσματα. Ε, ναι, και λίγο χρόνο να εξηγήσεις στο παιδί πόσο σημαντικό είναι να κάνει κάποια βήματα μόνο του. 

Εάν είσαι κι εσύ σε παρόμοια θέση και το παιδί σου αρνείται να διαβάσει, και φτάνει 9 η ώρα το βράδυ πλέον για να το πάρει απόφαση, κάνε κάτι.

Συμβουλεύσου τη δασκάλα του, πάρε κατευθυντήριες γραμμές και εφάρμοσέ τις στο σπίτι. Μην το αφήνεις να συνεχίζεται μεμψιμοιρώντας.